„Miłość i polityka”

Minister Bertrand Guéraud ma wszystko, co władza może dać: wpływy, pieniądze, nienaganny wizerunek i poczucie kontroli nad każdym aspektem życia. Ale teatr – ten najlepszy –  zaczyna się w momencie, gdy ta kontrola pęka. Jedna chwila, jedne dokumenty w niepowołanych rękach i misternie zbudowany świat zaczyna się sypać jak domek z kart. Od tej chwili nie ma już bezpiecznych decyzji. Każdy wybór ma swoją cenę, a zegar tyka bezlitośnie.

„Miłość i polityka” to zaproszenie do teatru, który bawi, ale nie schlebia. Śmiech jest tu inteligentny, napięcie precyzyjnie dawkowane, a pytania o moralność i kompromis zostają z widzem długo po opuszczeniu widowni.

„Miłość i polityka” to komedia z pazurem – inteligentna, ironiczna, podszyta gorzką refleksją. Polityka pokazana jest od kuchni, bez patosu, za to z humorem i celnością obserwacji. Gabinety, w których lojalność jest walutą, miłość kartą przetargową, a moralność… luksusem, na który nie zawsze można sobie pozwolić.

Na scenie: Łukasz Nowicki, Krystian Wieczorek, Jacek Kopczyński, Melania Grzesiewicz i Anna Oberc. Aktorzy z humorem i ironią odsłaniają kulisy świata polityki, w których namiętność, lojalność i moralność podlegają nieustannej próbie. Ile warta jest przysięga małżeńska, gdy stawką jest kariera? Jak daleko można się posunąć, by prawda nie wyszła na jaw? I czy w tej grze w ogóle da się wygrać, nie tracąc czegoś ważnego po drodze?

Postaci są wielowymiarowe, balansują między farsą a dramatem obyczajowym, co pozwala aktorom grać na kontrastach. Śmiech widza często rodzi się tuż obok niepokoju. Dla zespołu to czysta radość grania, a dla publiczności – poczucie obcowania z aktorstwem świadomym, inteligentnym i zespołowym.

W spektaklu „Miłość i polityka” nic nie jest do końca oczywiste. Sojusze zmieniają się błyskawicznie, a gra toczy się do ostatniej chwili. Kto wyjdzie zwycięsko, a kto zapłaci najwyższą cenę? Odpowiedź poznamy już 23 kwietniu w Centrum Sztuki Mościce w ramach cyklu Małopolskie Wieczory Teatralne.

• Autor: Pierre Sauvill
• Reżyser: Anna Oberc
• Przekład: Barbara Grzegorzewska
• Scenografia: Witek Stefaniak