Michał Tokarz „Dom Istot Wielu”

Naprzeciwko siebie stoją dwa domy rodzinne: jeden wciąż zamieszkały, drugi opuszczony. Oddzielone drogą, funkcjonują jak naczynia połączone. Przez lata życie, przedmioty i energia stopniowo przepływały między nimi. Jeden stawał się domem, gdy drugi przestawał nim być. Oba pozostają emblematami rodzinnej historii.

Stary budynek, opuszczony w 1992 roku, stopniowo przekształca się w cmentarzysko zbędnych przedmiotów. W jego wnętrzach nawarstwiają się dawne funkcje mieszkalne, ślady pracy, pamięci i codziennych rytuałów, a także utrwalona w nich obecność poprzednich mieszkańców. Zbiór obiektów z różnych okresów życia rodziny tworzy entropiczną plątaninę.
Przestrzeń przejmują też nieludzcy użytkownicy – wilgoć, gryzonie, roślinność – redefiniując materialność miejsca. Budynek istnieje dziś jako byt liminalny: zawieszony między domem a magazynem, rozpadem a trwaniem, życiem a jego śladem.

Artysta, wychowany w nowym siedlisku, podąża za towarzyszącą mu od dzieciństwa fascynacją drewnianym domem, skupiającym jak soczewka napięcia między tym, co minione, a tym, co potencjalne. Miejsce dawnych eksploracji przekształca w laboratorium twórcze: przestrzeń badania zmian zachodzących w opuszczonej architekturze, relacji między budynkami oraz na osi dom i szeroko pojmowani mieszkańcy. Mierzy się z materią budynku, którą w ramach wystawy przenosi częściowo do BWA Tarnów, zapraszając odbiorców do tego labiryntu obiektów i znaczeń.
W tej opowieści dom z przedmiotu staje się podmiotem, nosicielem biografii i aktywnym uczestnikiem procesu twórczego.

Doświadczenie posiadania opuszczonego domu – dawnej przestrzeni mieszkalnej, która przeistacza się w “porzuconą powłokę” i dziwaczną kronikę zamieszkiwania – jest wspólne dla wielu rodzin w Polsce. Wystawa, funkcjonująca jednocześnie w domu na Podkarpaciu i w Budynku BWA, jest próbą zmapowania tej niejednoznacznej kondycji.

Michał Tokarz (ur. 1995) – grafik, artysta wizualny, edukator. Asystent w Instytucie Sztuki i Designu Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, gdzie prowadzi zajęcia z grafiki warsztatowej oraz podstaw grafiki cyfrowej. Doktorant Szkoły Doktorskiej UKEN w dyscyplinie sztuk plastycznych. Absolwent Grafiki oraz Art & Design (UKEN).
Pracuje m.in. z grafiką warsztatową i cyfrową, rysunkiem, obiektem. Jego praktyka artystyczno-badawcza koncentruje się na relacjach międzyludzkich oraz relacji człowiek–przestrzeń i człowiek–przedmiot, sytuując się na styku antropologii wizualnej i socjologii. Działania artystyczne często opiera na osobistych doświadczeniach, co pozwala na pogłębione zaangażowanie w podejmowane narracje. W realizacjach chętnie korzysta z materii organicznej oraz obiektów ready-made, posługując się szerokim spektrum mediów – zarówno tradycyjnych, jak i nowych.
Wraz z Pauliną Mazurek jako Kolektyw [ZOBACZ JAK] współtworzy cykle animujące społeczność lokalną (LABA, CHANDRA, MOM TO MOVE) i działania sprzyjające integracji międzypokoleniowej. Laureat (jako Kolektyw [ZOBACZ JAK]) Nagrody Kulturalnej Żurawie 2025 w kategorii Obraz oraz Nagrody Specjalnej ACKiM UMCS Chatka Żaka; nominowany do Nagrody Żurawie 2024; stypendysta Stypendium Kulturalnego Bogdanki (2023). Członek grupy IZOMER.

Kuratorka: Paulina Mazurek
Oprawa graficzna: Natalia Sikorska

1.03 – 31.03.2026
BWA / Pałacyk Strzelecki
ul. Słowackiego 1