"Gdy przedmiot staje się zabytkiem"
2026-03-31 09:00 - 15:00, 2026-04-01 09:00 - 15:00, 2026-04-02 09:00 - 15:00, 2026-04-03 09:00 - 15:00, 2026-04-04 09:00 - 15:00, 2026-04-05 09:00 - 15:00, 2026-04-07 09:00 - 15:00, 2026-04-08 09:00 - 15:00 (Europe/Warsaw) | Muzeum Ziemi Tarnowskiej, Rynek 3, Tarnów, małopolskie, 33-100, Polska
Gdy przedmiot staje się zabytkiem. Nowości w zbiorach Muzeum Ziemi Tarnowskiej – wernisaż wystawy.
Aparat fotograficzny z lat 20. XX w. z Zakładu Fotograficznego Mroczkowskich w Tarnowie czy dawne szyldy reklamowe tarnowskich zakładów – m.in. te historyczne obiekty będą po raz pierwszy pokazane jako eksponaty na wystawie „Gdy przedmiot staje się zabytkiem. Nowości w zbiorach Muzeum Ziemi Tarnowskiej.”
Prezentowana wystawa, w całości poświęcona jest nowym nabytkom z ostatnich kilku lat i stanowi wyraz wdzięczności dla wszystkich, którzy przekazują przedmioty do zbiorów Muzeum Ziemi Tarnowskiej. To dzięki nim kolekcja muzealna rokrocznie wzbogaca się i powiększa.
– Niejednokrotnie są to cenne pamiątki rodzinne, przechowywane od pokoleń, co tym bardziej podnosi wartość ofiarowanych obiektów – podkreśla Dorota Lewicka kurator wystawy.
Wystawa przypomina, że muzea są miejscami, w których chroni, zabezpiecza i udostępnia się dziedzictwo przeszłości kolejnym pokoleniom. Tylko w latach 2020-2025, Muzeum Ziemi Tarnowskiej weszło w posiadanie blisko pięciu tysięcy nowych obiektów muzealnych, z których ogromna część stanowiła darowiznę osób prywatnych.
Zadania muzeum nie ograniczają się do gromadzenia i pokazywania muzealiów na wystawach. Codzienną pracą muzealnika jest opracowywanie kolekcji, zbieranie danych historycznych dotyczących obiektów i ich opis. W pracowni fotograficznej wykonywana jest dokumentacja wizualna, konserwatorzy muzealni zabezpieczają zabytki i dokonują ich renowacji.
– Pamiątki rodzinne stanowią świadectwo przeszłości i są wyrazem więzi między pokoleniami. Ważne jest, aby np. listy czy zdjęcia odpowiednio przechowywać – dodaje Dorota Lewicka.
Wystawa zostanie otwarta w poniedziałek 16 marca 2026 r. o godz. 18:00 w Muzeum Historii Tarnowa i Regionu (Rynek 20-21). Wstęp na wernisaż jest bezpłatny. Wystawa czynna będzie do 30 sierpnia 2026 r.
Godziny otwarcia:
poniedziałek nieczynne
wtorek 9.00 – 15.00
środa 9.00 – 15.00
czwartek 9.00 – 15.00
piątek 9.00 – 17.00
sobota 10.00 – 15.00 (od 1 maja do 30 września); nieczynne (od 1 października do 30 kwietnia)
niedziela 10.00 – 15.00 (od 1 maja do 30 września); 10.00 – 14.00 (od 1 października do 30 kwietnia)

Michał Tokarz „Dom Istot Wielu”
2026-03-31 10:00 - 17:00 | Biuro Wystaw Artystycznych, ul. Słowackiego 1, Tarnów, małopolskie, 33-100, Polska
Michał Tokarz „Dom Istot Wielu”

Naprzeciwko siebie stoją dwa domy rodzinne: jeden wciąż zamieszkały, drugi opuszczony. Oddzielone drogą, funkcjonują jak naczynia połączone. Przez lata życie, przedmioty i energia stopniowo przepływały między nimi. Jeden stawał się domem, gdy drugi przestawał nim być. Oba pozostają emblematami rodzinnej historii.
Stary budynek, opuszczony w 1992 roku, stopniowo przekształca się w cmentarzysko zbędnych przedmiotów. W jego wnętrzach nawarstwiają się dawne funkcje mieszkalne, ślady pracy, pamięci i codziennych rytuałów, a także utrwalona w nich obecność poprzednich mieszkańców. Zbiór obiektów z różnych okresów życia rodziny tworzy entropiczną plątaninę.Przestrzeń przejmują też nieludzcy użytkownicy – wilgoć, gryzonie, roślinność – redefiniując materialność miejsca. Budynek istnieje dziś jako byt liminalny: zawieszony między domem a magazynem, rozpadem a trwaniem, życiem a jego śladem.
Artysta, wychowany w nowym siedlisku, podąża za towarzyszącą mu od dzieciństwa fascynacją drewnianym domem, skupiającym jak soczewka napięcia między tym, co minione, a tym, co potencjalne. Miejsce dawnych eksploracji przekształca w laboratorium twórcze: przestrzeń badania zmian zachodzących w opuszczonej architekturze, relacji między budynkami oraz na osi dom i szeroko pojmowani mieszkańcy. Mierzy się z materią budynku, którą w ramach wystawy przenosi częściowo do BWA Tarnów, zapraszając odbiorców do tego labiryntu obiektów i znaczeń.W tej opowieści dom z przedmiotu staje się podmiotem, nosicielem biografii i aktywnym uczestnikiem procesu twórczego.
Doświadczenie posiadania opuszczonego domu – dawnej przestrzeni mieszkalnej, która przeistacza się w “porzuconą powłokę” i dziwaczną kronikę zamieszkiwania – jest wspólne dla wielu rodzin w Polsce. Wystawa, funkcjonująca jednocześnie w domu na Podkarpaciu i w Budynku BWA, jest próbą zmapowania tej niejednoznacznej kondycji.

Michał Tokarz (ur. 1995) – grafik, artysta wizualny, edukator. Asystent w Instytucie Sztuki i Designu Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, gdzie prowadzi zajęcia z grafiki warsztatowej oraz podstaw grafiki cyfrowej. Doktorant Szkoły Doktorskiej UKEN w dyscyplinie sztuk plastycznych. Absolwent Grafiki oraz Art & Design (UKEN).Pracuje m.in. z grafiką warsztatową i cyfrową, rysunkiem, obiektem. Jego praktyka artystyczno-badawcza koncentruje się na relacjach międzyludzkich oraz relacji człowiek–przestrzeń i człowiek–przedmiot, sytuując się na styku antropologii wizualnej i socjologii. Działania artystyczne często opiera na osobistych doświadczeniach, co pozwala na pogłębione zaangażowanie w podejmowane narracje. W realizacjach chętnie korzysta z materii organicznej oraz obiektów ready-made, posługując się szerokim spektrum mediów – zarówno tradycyjnych, jak i nowych.Wraz z Pauliną Mazurek jako Kolektyw [ZOBACZ JAK] współtworzy cykle animujące społeczność lokalną (LABA, CHANDRA, MOM TO MOVE) i działania sprzyjające integracji międzypokoleniowej. Laureat (jako Kolektyw [ZOBACZ JAK]) Nagrody Kulturalnej Żurawie 2025 w kategorii Obraz oraz Nagrody Specjalnej ACKiM UMCS Chatka Żaka; nominowany do Nagrody Żurawie 2024; stypendysta Stypendium Kulturalnego Bogdanki (2023). Członek grupy IZOMER.

Kuratorka: Paulina MazurekOprawa graficzna: Natalia Sikorska

1.03 – 31.03.2026BWA / Pałacyk Strzeleckiul. Słowackiego 1

"Rozważania nad istotą czasu" Marek Kucharczyk
2026-03-31 10:00 - 17:00, 2026-04-01 10:00 - 17:00, 2026-04-02 10:00 - 17:00, 2026-04-03 10:00 - 17:00 | Tarnowskie Centrum Kultury, Rynek 5, Tarnów, małopolskie, 33-100, Polska
Zapraszamy na wystawę fotograficzną Marka Kucharczyka, który po raz kolejny zaprezentuje tarnowskiej publiczności swoje prace, tym razem podejmując próbę odzwierciedlenia zróżnicowanej i wieloaspektowej natury czasu, w fotografii.
„Czymże więc jest czas? Jeśli nikt mnie o to nie pyta, wiem. Jeśli pytającemu usiłuję wytłumaczyć, nie wiem.” (Św. Augustyn z Hippony)

Czas jest zbyt złożony by określać go jednym słowem. Greccy filozofowie stosowali trzy terminy na określenie czasu: chronos, kairos i aion odzwierciedlające jego wcielenia. Pierwsze wcielenie to struktura linearna, obiektywna, wspólna dla wszystkich, drugie – to struktura jednostkowa, indywidualna, obejmująca udział jednostek i zdarzeń, i wreszcie trzecie – czas jest zarówno rozciągły jak i skończony, obejmujący swym początkiem i końcem rozległą przestrzeń.
Czy fotografia, która powstaje jako mechanistyczny zapis kwantów światła, które padają na materiał światłoczuły w ułamku sekundy może odzwierciedlać tak zróżnicowany, wieloaspektowy charakter czasu? Próbować warto …
Marek Kucharczyk – członek rzeczywisty Związku Polskich Artystów Fotografików (Okręg Lubelski). Biolog środowiskowy, nauczyciel akademicki, pracujący na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (profesor uczelni). Autor 26 wystaw indywidualnych, m.in. „Faktury, struktury i myśli ulotne”, „Fragmenty większej całości”, „Powidoki”, „Repetycje”, „Wieloświaty”, „Zamyślniki i inne znaki przestankowe”, „Między bios a anthropos” czy „Otarcia”. Brał udział w ponad 20 wystawach zbiorowych w kraju i za granicą. Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych i prywatnych.
Miejsce: Galeria TCK (Tarnów, Rynek 5)
Termin: 14 marca – 3 kwietnia 2026 r.
Godziny otwarcia: Poniedziałek–piątek: 10:00–18:00, Sobota: 10:00–17:00
Bilety: 7 zł (normalny) i 5 zł (ulgowy).

„Zofia Stryjeńska. Między wiarą a obrzędem”
2026-04-01 09:00 - 15:00, 2026-04-02 09:00 - 15:00, 2026-04-03 09:00 - 15:00, 2026-04-05 09:00 - 15:00, 2026-04-07 09:00 - 15:00, 2026-04-08 09:00 - 15:00, 2026-04-09 09:00 - 15:00 | Muzeum Ziemi Tarnowskiej, Rynek 3, Tarnów, małopolskie, 33-100, Polska
Barwna, dynamiczna, pełna symboli i ludowej duchowości – już wkrótce w Tarnowie wyjątkowa ekspozycja poświęcona jednej z najbardziej rozpoznawalnych polskich artystek XX wieku. Dzieła Zofii Stryjeńskiej, na co dzień ze względu na swoją delikatność i wrażliwość na światło są skrywane w muzealnych magazynach. Zwiedzanie wystawy będzie bezpłatne.
Na wystawie „Zofia Stryjeńska. Między wiarą a obrzędem” zaprezentowanych będzie większość obrazów i grafik artystki, pochodzących z kolekcji zgromadzonej przez księdza prof. Alojzego Franciszka Nosala, ofiarowanej Miastu Tarnów i zdeponowanej w Muzeum Ziemi Tarnowskiej. Zbiór ten obejmuje 33 prace Zofii Stryjeńskiej (1891-1976), powstałe głównie w latach 30. i 60. XX wieku i stanowi jeden z najcenniejszych depozytów w zbiorach muzeum.
Wystawa będzie koncentrować się na jednym z kluczowych wątków w twórczości Stryjeńskiej – ludowości, rozumianej jako przestrzeń spotkania wiary, obrzędu i codzienności. Ekspozycja została podzielona na cztery części tematyczne: stroje ludowe, obrzędy i zwyczaje, obrazy religijne oraz ludowe scenki rodzajowe.
Zofia Stryjeńska, nazywana w dwudziestoleciu międzywojennym „księżniczką polskiej sztuki”, stworzyła niepowtarzalny język plastyczny, łączący nowoczesną dekoracyjność z inspiracjami folklorem, mitologią słowiańską i religijnością ludową. Jej dynamiczne, barwne kompozycje, pełne rytmu i symboliki, stały się jednymi z najbardziej rozpoznawalnych obrazów w kulturze polskiej. Twórczość artystki wywarła istotny wpływ na sposób postrzegania folkloru, który przestał być traktowany jako zjawisko prowincjonalne i został włączony w obręb kultury wysokiej.
Ekspozycję wzbogacają eksponaty etnograficzne ze zbiorów Muzeum Ziemi Tarnowskiej oraz Muzeum Diecezjalnego w Tarnowie, a także stroje ludowe wypożyczone dzięki uprzejmości Zespołu Pieśni i Tańca Świerczkowiacy działającego przy Centrum Sztuki Mościce oraz Małopolskiego Centrum Kultury SOKÓŁ w Nowym Sączu. Zestawienie prac Zofii Stryjeńskiej z autentycznymi przedmiotami codziennego użytku i obiektami wykorzystywanymi w ludowej obrzędowości dorocznej, a także opisy przedstawionych na obrazach zwyczajów, pozwalają lepiej zrozumieć kontekst kulturowy, z którego wyrastała twórczość artystki.
Dział Etnografii Muzeum Ziemi Tarnowskiej stworzył ekspozycję wydobywającą etnograficzny i duchowy wymiar prac Zofii Stryjeńskiej, stawiając jednocześnie pytanie o aktualność jej wizji we współczesnym świecie. Wystawa jest zaproszeniem do refleksji nad tradycją, pamięcią i ciągłością kultury oraz nad rolą sztuki w ich zachowaniu.
Wystawa wpisuje się w obchody dwóch rocznic – 135. rocznicy urodzin i 50. rocznicy śmierci tej znanej i cenionej polskiej malarki.
Wystawa czynna: wtorek-czwartek 9.00-15.00, piątek 9.00-17.00, niedziela 10.00-14.00.

Portale Vol. 2 – Koło
2026-04-02 09:00 - 17:00, 2026-04-07 09:00 - 17:00, 2026-04-08 09:00 - 17:00 | BWA na Dworcu PKP, Plac Dworcowy 4, Tarnów, małopolskie, 33-100, Polska
Międzynarodowa wystawa plakatu KOŁO oraz prace Teresy Bujnowskiej – artystki z Kolekcji Małopolskiej Fundacji Muzeum Sztuki Współczesnej

Portale to cykl wystaw zainicjowany przez Studenckie Koło Plakatowe PS.Poster, działające na Wydziale Sztuki Akademii Tarnowskiej, mający na celu integrację środowisk plakatowych oraz wspólną wymianę doświadczeń i inspiracji.
PORTALE VOL. 2 – KOŁO
Koło stanowi pierwszy zorganizowany kształt, jaki dziecko nieporadnie kreśli eksplorując posługiwanie się kredką czy ołówkiem. To także podstawowa forma służąca mu do opisywania świata – człowiek, zwierzę, słońce czy drzewo – wszystko to, na dziecięcym rysunku, początkowo jest zbliżone do okręgów lub z nich zbudowane. Koło to przykład idealnej symetrii i doskonałości, nie ma początku ani końca – jest więc najprostszym wzorem dla ludzkiego oka. Powszechnie występuje w przyrodzie i kosmosie – okrągłe jest słońce dzięki któremu trwa życie na okrągłej planecie Ziemia, okrągła jest ludzka źrenica.
Koło jest motywem pojawiającym się od zarania dziejów w sztuce i architekturze – począwszy od budowli megalitycznych poprzez gotyckie rozety a kończąc na rzeźbach Anisha Kapoor’a. Warto wspomnieć przy tej okazji także kompozycje malarskie Wassily’ego Kandinsky’ego jak choćby „Kolorowe koła wewnątrz kwadratów”. Większość religii również wykorzystuje okrąg w swojej symbolice – przywołać można Krzyż Słoneczny Celtów, taoistyczny znak Yin-Yang, hinduistyczną mandalę czy katolicką Hostię.
Wystawa prezentuje wybór współczesnych realizacji graficznych opartych na motywie koła. Format plakatu, z założenia prostokątny, stanowi ramę i rodzaj granicy dla eksperymentów wizualnych. Prace z całego świata z jednej strony pokazują mnogość interpretacji tematu, z drugiej natomiast ogromną różnorodność formalną, wynikającą także z cech kulturowych charakterystycznych dla danej szerokości geograficznej. Niech zatem plakaty z Europy, Azji, Afryki i obu Ameryk będą przyczynkiem do odbycia przez odbiorców symbolicznej podróży dookoła ziemskiego globu.
Ekspozycji towarzyszy wystawa Teresy Bujnowskiej, artystki z kolekcji Małopolskiej Fundacji Muzeum Sztuki Współczesnej, która koresponduje formalnie z motywem przewodnim jakim jest koło. Prezentujemy fragmenty dwóch cykli: „Rozważanie pitagorejskie” (seria ZŁOTY PODZIAŁ, 2004) oraz „Transpozycje Prostokąta Phi” (seria KOŁA, 2020/2025).

"Moimi oczami malowane"
2026-04-02 10:00 - 17:00, 2026-04-05 10:00 - 17:00, 2026-04-06 10:00 - 17:00, 2026-04-08 10:00 - 17:00 | Multimedialne Centrum Artystyczne, Wałowa 25, Tarnów, małopolskie, 33-100, Polska
Wystawa prac plastycznych dzieci z autyzmem z Przedszkola Specjalnego nr 36 „Pod Parasolem” przy SOSW oraz dzieci i młodzieży ze Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Tarnowie. W tym roku w wystawie biorą udział dzieciaki ze Szkoły Podstawowej Nr 9 im. Orląt Lwowskich w Tarnowie.

Moimi oczami malowane to projekt, w którym tworzone prace malowane są w dowolnym temacie, rożnymi akcesoriami plastycznymi bez pomocy nauczyciela. To uczniowie
i przedszkolaki decydują, co powstanie na płótnie, nauczyciel jest tzw. „cieniem” – wspiera, JEST oraz dostarcza materiały. Wystawa jest zaproszeniem do spojrzenia na świat z perspektywy dzieci i młodzieży w spektrum autyzmu — poprzez barwy, formy i emocje, które znajdują wyraz w twórczości plastycznej. Jest także świadectwem różnorodności ludzkiego postrzegania, siły ekspresji oraz potrzeby zrozumienia i akceptacji. Pokazuje, że autyzm nie jest barierą w tworzeniu, lecz inną perspektywą widzenia świata.
Dla wielu autorów prezentowanych prac sztuka jest narzędziem komunikacji. Pozwala wyrazić to, co trudne do opisania słowami: wrażliwość sensoryczną, intensywność przeżyć, sposób postrzegania rzeczywistości oraz emocje ukryte pod powierzchnią codziennych zachowań. Każda praca staje się osobistą opowieścią — zapisem chwili, nastroju, myśli lub doświadczenia.
„Moimi oczami malowane” to przestrzeń spotkania — twórcy i odbiorcy, wrażliwości i uważności, emocji i empatii. To zaproszenie do zatrzymania się, spojrzenia głębiej i dostrzeżenia w każdym obrazie nie tylko formy, lecz także człowieka.
„Jeśli zatrzymasz się przy którymś obrazie dłużej,
jeśli poczujesz coś w środku —
to znaczy, że choć na chwilę
spotkaliśmy się naprawdę.”
W tym roku to już siódma odsłona wystawy która, powstała z myślą o budowaniu świadomości, postaw otwartości oraz szacunku wobec neuroróżnorodności. Jest głosem młodych twórców, którzy mówią do nas kolorem, linią i światłem.
SERDECZNIE ZAPRASZAM NA SPACER PO WYOBRAŹNI NASZYCH ARTYSTÓW
Aneta Radlińska oligofrenopedagog, pomysłodawczyni i koordynatorka wystawy
praca wykorzystana na plakacie: Jan Walkowicz, 14 lat

„Echa natury. Ulotność i trwanie – Lucja Radwan, Zenon Kosiniak-Kamysz”
2026-04-07 18:00 - 19:00 | Muzeum Ziemi Tarnowskiej, Rynek 3, Tarnów, małopolskie, 33-100, Polska
„Echa natury. Ulotność i trwanie – malarstwo Lucja Radwan, fotografie Zenon Kosiniak-Kamysz” – to najnowsza wystawa, która zostanie otwarta we wtorek, 7 kwietnia, w Siedzibie Muzeum Ziemi Tarnowskiej.
Ekspozycja opowiada o naturze i jej trwaniu. Autorzy, oboje miłośnicy przyrody, podglądając ją na co dzień, interpretują ją w indywidualny sposób. Lucja Radwan pędzlem stara się uchwycić piękno tkwiące w otaczającym nas świecie.
– Natura oferuje nam niekończącą się paletę barw, form i kształtów, które możemy podziwiać. Oddziałuje także na zmysły i wyobraźnię. Moja twórczość artystyczna inspirowana jest jej urokami – to sposób na wyrażenie emocji i zachęta do refleksji nad jej różnorodnością – podkreśla artystka.
Lucja Radwan to uznana twórczyni, której prace znajdują się w kolekcjach prywatnych oraz instytucjach na całym świecie. Wykonuje je różnymi technikami: olejną, akrylową oraz tuszem, ukazując w nich to, co ją wzrusza i zachwyca. Porusza również tematy istotne dla współczesnego świata, szczególnie związane z florą i fauną.
Zenon Kosiniak-Kamysz jest dyplomatą, Ambasadorem RP w Wiedniu. Od lat pasjonuje się fotografią przyrodniczą, zwłaszcza fotografowaniem ptaków. Pracując na placówkach zagranicznych w różnych regionach świata, obserwował przyrodę – jej bogactwo, ale także różnorodność i odmienność. Szczególnie upodobał sobie ptaki i ich środowisko. Każde zdjęcie wymaga wiedzy, odpowiedniego sprzętu oraz cierpliwości – ptaki są trudnymi modelami, nie pozują, są nieprzewidywalne i potrafią zerwać się do lotu przy najmniejszym ruchu. Każde ujęcie jest unikalne i opowiada własną historię. Niejednokrotnie, aby uchwycić właściwy moment, trzeba spędzić wiele godzin w jednym miejscu, pozostając w ukryciu.
– W najbliższym czasie będę fotografował gatunki zagrożone, m.in. kraski i bataliony, ale również te, które udało się reintrodukować w Europie, np. orłosępy czy dropie – mówi Zenon Kosiniak-Kamysz.
Wernisaż wystawy odbędzie się we wtorek, 7 kwietnia, o godzinie 18:00 w Siedzibie Muzeum Ziemi Tarnowskiej przy Rynku 3. Wstęp na wydarzenie jest bezpłatny. Wystawa będzie czynna do 16 maja 2026 roku. Ekspozycja realizowana jest w ramach cyklu „Tarnowscy Artyści w Galerii Muzealnej” realizowanego od 2010 roku.

"Szur! Trzask! Plask!" Warsztaty sensoplastyczne dla dzieci do lat 3.
2026-04-08 16:30 - 17:30 | Dom Kultury Westerplatte 8a, Westerplatte 8a, Tarnów, Polska - małopolskie, 33-100, Polska
Sensoplastyka rozwija wyobraźnię i kreatywność dziecka oraz pomaga redukować stres. Zajęcia wspierają rozwój emocjonalny, motorykę, zdolności manualne, a także kompetencje interpersonalne i intrapersonalne. Podczas zajęć będą wykorzystywane materiały brudzące i mokre, proszę zabrać ubranko na zmianę dla dziecka i dla mamy. Warsztaty prowadzi Angelika Radoń.
Wstęp płatny: 40 zł od uczestnika wraz z opiekunem. Obowiązują zapisy. Zapisujemy dziecko – opiekun jest zapisany automatycznie, jego obecność na zajęciach jest obowiązkowa.

Auschwitz Tour
2026-04-09 09:00 - 10:00 | Teatr im. L.Solskiego, Mickiewicza 4, Tarnów, małopolskie, 33-100, Polska
Spektakl w tym dniu o godz: 09:00 i 11:00
Miejsca pamięci takie jak Auschwitz obecnie mają rangę wpisywanych w foldery wycieczkowe atrakcji turystycznych w jednym pakiecie z Kopalnią Soli w Wieliczce. Motywacje turystów przyjeżdżających z całego świata i odwiedzających Obóz są bardzo różne. Wynikają z potrzeby pamiętania, obowiązku moralnego, ale również z potrzeby obcowania ze śmiercią. Ta ostatnia motywacja związana jest tanatoturystyką – odwiedzaniem miejsc masowej śmierci. Doświadczenie przebywania w przestrzeni nagłej i brutalnej śmierci jest dla zwiedzających oczyszczające. Podczas tour przez Obóz Zagłady zwiedzający prowadzeni są przez przewodników, od których w dużej mierze zależą ich reakcje. Jeśli przewodnik jest utalentowanym performerem turyści wrócą do domu pełni wrażeń.
Przez lata Muzeum Auschwitz przeszło wiele zmian. Od miejsca w którym nie zmieniając „scenografii” można było kręcić filmy takie jak „Pasażerka”, do uporządkowanej przestrzeni muzeum z przystrzyżonymi trawnikami i autobusami kursującymi pomiędzy podobozami. Obecnie Muzeum Pamięci jest obiektem turystycznym posiadającym całą infrastrukturę: restaurację, sklepik muzealny, płatne parkingi i wszystko co niezbędne dla milionów turystów odwiedzających rocznie to miejsce. Bilety najlepiej rezerwować z trzymiesięcznym wyprzedzeniem. Rodzi się pytanie, czy za tą wielka popularnością idzie jakaś szczególna refleksja zwiedzających? I jaka w ogóle jest motywacja ludzi do oglądania pozostałości po machinie Zagłady?
W Google, średnia ocen Auschwitz to 4,7 (znakomite) jest opisane jako: „Ponure miejsce pamięci przy obozie koncentracyjnym z czasów II wojny światowej i wystawy edukacyjne.” Sądząc po komentarzach dla większości zwiedzających wizyta w muzeum jest wielkim przeżyciem. Zdarzają się jednak głosy krytyczne, osób narzekających na „zbyt drogie bilety”, „długie kolejki”, „brak udogodnień dla wózków inwalidzkich”, czy „przewodników nie przygotowanych na rozmowy z dziećmi”. Są też narzekania, że nie czuć już tej samej co kiedyś grozy miejsca.
Kluczową rolę dla wywołania odpowiednich wrażeń po wizycie w muzeum ma przewodnik. Od jego czterogodzinnego performance’u zależy czy wizytatorzy wyjdą z obozu znudzeni, czy przepełnieni emocjami i szacunkiem do życia. Po skończonej wycieczce jeszcze na terenie Brzezinki ludzie szeptają pytanie: „Jak ci się podobało?”. Na myśl przychodzi opowiadanie Tadeusza Rożewicza pt. „Wycieczka do muzeum” i opisany przez niego tłum żądnych wrażeń gapiów.
Według badań nad tanatoturystyką jednym z powodów odwiedzania miejsc masowej śmierci jest jej wyparcie z życia codziennego przy jednoczesnej powszechnej obecności w mediach. Zwiedzających interesuje śmierć widziana z bliska, czerpią przyjemność ze zwiedzania miejsc związanych z bólem i krzywdą. Podczas zwiedzania doświadczają realności miejsca, uczestniczą w dramacie milionów istnień ludzkich, na co wpływ ma wielkość obiektu, liczba zgromadzonych rzeczy. Dla części zwiedzających motywacją jest poczucie winy, albo chęć doświadczenia poczucia wyższości nad katami.
W dramacie „Auschwitz Tour” skupiamy się na tym po co współczesny turysta/widz odwiedza Auschwitz, jaka jest współczesna funkcja tego miejsca i co się z nim stanie kiedy pokolenia prawdziwych naocznych świadków odejdą.
Wiek widza: 15+
Koprodukcja Teatru im. Ludwika Solskiego w Tarnowie, Związku Artystów Scen Polskich ZASP – Stowarzyszenie oraz Fundacji na rzecz Rozwoju i Promocji Sztuki Współczesnej Pauza.
Projekt sfinansowany ze środków Funduszy SKE ZASP – Program Kultura
