kultura.tarnów

Kopia z mistrza – warsztaty malarskie inspirowane dziełami sztuki
2024-04-13 11:00 - 15:00 (Europe/Warsaw) | Dom Kultury Westerplatte 8a, Westerplatte 8a, Tarnów, Polska - małopolskie, 33-100, Polska
13 kwietnia (sobota), godz. 11:00 – 15:00
Chcesz na chwilę wejść w skórę słynnych artystek i artystów? Poczuć dreszczyk ekscytacji badając detale wybranego dzieła sztuki, aby go jak najwierniej namalować? Młodzież i dorosłych zapraszamy na warsztaty, podczas wykonamy jak najwierniejsze reprodukcje obrazów sztuki współczesnej. Każdy wybierze obraz dla siebie z przygotowanych albumów i wydruków. Będziemy mieszać farby, by uzyskać kolory najbliższe oryginałów, wykorzystamy technikę rzutowania i szablonu by zachować kompozycję i precyzję linii.
Warsztaty są płatne: 50 zł od osoby. W cenie zapewniamy narzędzia i materiały (zagruntowane podłoże i farby akrylowe). Zapisy: 14 696 51 00. Grupa liczy 15 osób.
Wykonane reprodukcje zostaną zaprezentowane w Dom.Ku podczas wystawy edukacyjnej „Kopia z mistrza”. Po wystawie będzie można zabrać wykonane reprodukcje do domu.
Warsztaty prowadzi Dorota Omylska.

"Autoportret naturalnie" Inez Baturo
2024-04-13 10:00 - 17:00, 2024-04-12 10:00 - 17:00, 2024-04-11 10:00 - 17:00, 2024-04-10 10:00 - 17:00, 2024-04-09 10:00 - 17:00 (Europe/Warsaw) | Tarnowskie Centrum Kultury, Rynek 5, Tarnów, małopolskie, 33-100, Polska
Tarnowskie Centrum Kultury zaprasza na wystawę fotografii Inez Baturo „Autoportret naturalnie” do Galerii TCK.
Wernisaż z udziałem autorki odbędzie się 8 marca o godzinie 18:00.
„Fotografując pejzaż, portretuję siebie, własne emocje związane z byciem tu i teraz, w kontakcie z przyrodą i z pierwotnym światem.
Czuję, że jestem częścią natury, jej składową. Krajobraz jest pretekstem do zanurzenia się w harmonii i ciszy miejsc, które są z mojego punktu widzenia prawdziwe.”
INEZ BATURO
Urodziła się w roku 1966. Mieszka w Bielsku-Białej. Filolog angielski. Członkini Związku Polskich Artystów Fotografików. Jedna z członków założycieli Związku Polskich Fotografów Przyrody. Należy do Agencji Forum oraz do IRIS Photo, organizacji z siedzibą w Wielkiej Brytanii, promującej światową fotografię kobiet. W latach 1992-2015 Inez Baturo prowadziła Wydawnictwo Baturo, specjalizujące się w książkach albumowych, które wypromowało prace wielu polskich artystów fotografików. Od roku 1992 do dnia dzisiejszego jest kuratorką Galerii Fotografii B&B w Bielsku-Białej (do roku 2017 wraz z nieżyjącym już Andrzejem Baturo). Fundatorka i prezes Fundacji Centrum Fotografii. Organizatorka biennale fotografii światowej – FotoArtFestivalu. Organizuje liczne kursy, spotkania, plenery fotograficzne i międzynarodowe projekty. Fotografie publikowała m. in. we Voyage, Podróżach, National Geographic. Jest autorką czterech albumów autorskich: Beskidy (dwie publikacje), Cieszyn, Inez Baturo – fotografia pejzażowa (2013). Prace publikowała także w albumach zbiorowych pt.: Góry Polskie i Bielsko-Biała. Jej prace i biografia zostały ujęte w następujących publikacjach: „Mistrzowie polskiego pejzażu” oraz w prestiżowej publikacji autorstwa Naomi Rosenblum – „Women`s History of Photography” (Abbeville Press, Nowy Jork) a także w „Donne & Fotografia” (Udine Musei, Włochy). Przetłumaczyła z języka angielskiego „Historię fotografii światowej” Naomi Rosenblum, największe tego typu opracowanie na świecie.
Ważniejsze nagrody to:
– Nagroda Prezydenta Miasta Bielsko-Biała w dziedzinie kultury
– Ikar 2005- Doroczna Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wybitne osiągnięcia w dziedzinie sztuk plastycznych (2007)
– Stypendium Stowarzyszenia Autorów ZAiKS, Warszawa 2011, 2012
– Nagroda Stowarzyszenia Autorów ZAiKS za osiągnięcia w dziedzinie sztuk wizualnych (2023)
Jej prace znajdują się w zbiorach:
– British Library (Women`s Issues) w Londynie
– Muzeum Historyczne (Zamek) w Bielsku-Białej
– Zbiorach Specjalnych Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Lublinie
– Museum of Humanity (Wielka Brytania)
– Ratusz, Grand Rapids, Michigan (USA)
– i w zbiorach prywatnych

"Lekkość"
2024-04-12 18:00 - 20:00, 2024-04-12 12:00 - 14:00, 2024-04-09 10:00 - 12:00 (Europe/Warsaw) | Teatr im. L.Solskiego, Mickiewicza 4, Tarnów, małopolskie, 33-100, Polska
9 kwietnia (wtorek) godz. 10.00 oraz 12 kwietnia (piątek) godz. 12.00 i 18.00 Mała Scena
Kim jest współczesny młody człowiek? Z czym się mierzy? Czym jest młodość? Jak podejmować życiowe decyzje, kiedy jest tak dużo możliwych dróg, a w głowie huczy głośnik? W jaki sposób można spokojnie myśleć o przyszłości w obliczu wojny za wschodnią granicą, napiętych stosunków międzynarodowych i katastrofy klimatycznej? Jak osiągnąć wewnętrzny spokój, gdy nasz mózg potrzebuje coraz więcej bodźców? Pójść na terapię? No dobra, ale na jaką? I na jak długo?
Spektakl naświetla z różnych stron fragmenty z życia Dominiki Mazur, siedemnastoletniej dziewczyny z Tarnowa starającej się odnaleźć harmonię i określić swój kierunek działania. Musi się zmagać z otaczającą ją rzeczywistością, konwenansami, oczekiwaniami rodziny i czekającą za rogiem odpowiedzialnością. Ale co się stanie, gdy nadmiar odbierze jej klarowność myślenia? Czy ucieczka jest dobrym rozwiązaniem? I czy historia fikcyjnej postaci Dominiki jest całkowicie zmyślona?
W procesie tworzenia spektaklu aktywnie uczestniczyła młodzieżowa grupa teatralna Szklana Maska.

Prapremiera odbyła się 11 czerwca 2023 roku. Spektakl dla widzów 16+
W spektaklu są używane wulgaryzmy oraz migające światła.
https://teatr.tarnow.pl/spektakle/spektakle-spektakle/lekkosc/
Bilety 20-50 zł

Jerzy Ruszel "Malarstwo"
2024-04-12 12:00 - 15:00, 2024-04-11 12:00 - 15:00, 2024-04-10 12:00 - 15:00 (Europe/Warsaw) | małopolskie

Surrealizm – Salvador Dali i inni
2024-04-12 11:00 - 17:00, 2024-04-11 11:00 - 17:00, 2024-04-10 11:00 - 17:00, 2024-04-09 11:00 - 17:00 (Europe/Warsaw) | Galeria ARTEKA, Wałowa 16, Tarnów, 33-100
Artyści: Krystyna Baniowska, Piotr Barszczowski, Piotr Bubak, Stanisław Chmiel, Ewa Fleszar, Roman Fleszar, Weronika Fleszar, Mateusz Kijak, Kazimierz Klimkiewicz, Stanisław Kucharzyk, Elżbieta Pazera, Witold Pazera, Michał Poręba, Elżbieta Remian, Piotr Rączka, Jerzy Ruszel, Anna Śliwińska, Kazimierz Twardowski, Grzegorz Wójcik, Aleksandra Zuba-Benn
Słowo SUR – to NA, np.: sur la table – na stole. SURREALIZM – NADREALIZM, zorganizowany ruch intelektualny pierwszej ćwierci XX wieku powstały we Francji. Surrealiści przyjęli ten termin w hołdzie dla G. Apollinaire`a, który pierwszy użył tego sformułowania w 1918 roku w podtytule swojej sztuki, nadając ruchowi nowy sens. Wyrastał on z doświadczeń, przeżyć i przemyśleń związanych z I wojną światową, a wywodził się z dadaizmu. Jednym z dążeń surrealizmu było pełne wyzwolenie osobowości człowieka, pojęte jako ujawnienie jego ukrytych sił, pragnień i marzeń, zepchniętych w podświadomość przez rozum i rozsądek, ogólnie przyjęte zasady obyczajowe i moralne.
MANIFEST SURREALIZMU w 1924 roku napisał – ogłosił Andre BRETON, początkowo odnosił się do literatury, szybko jednak zainteresowali się nim twórcy innych dziedzin sztuki – wspaniałym przykładem są tu artyści malarze, graficy. MANIFEST otworzył prawo do mówienia o nadrzędności przestrzeni na pograniczu snu i jawy. Artyści szukali metod i sposobu na wyrażenie idei tego nowego ruchu, środki jakimi się posługiwali przedstawiały elementy rzeczywistości ujęte w nadrealny, fantastyczny sposób. Obrazy były zapisem ze snów, urojeń, stanów delirycznych, czy wszelkich czynności wykonywanych bez kontroli rozumu. Elementy rzeczywistości miały wymykać się logice, rewolucjonizować życie codzienne…..obiekty i przedmioty, nawet człowiek, powinny znaleźć się w innych bytach, przejść transformację, np: ”człowiek jest ucieleśnionym deszczem”, inny zaś z młotem, lub ma jabłko zamiast głowy, otwierający drzwi których nie ma……. a jak czytać istoty ciekłe z waty, z wężowych skór, upierzone drzewa, zwierzęta niesione wiatrem, modelowane z piasku. Surrealizm to miejsce spotkań najróżniejszych obiektów pochodzących z odmiennych kontekstów, gdzie wszystko nabiera nowych nieoczekiwanych znaczeń……. np.: ”człowiek klatka schodowa, człowiek litera, ogryziona kość, kropka, strzęp, kula, człowiek trumna, piszczałka, sznurówka, bagaż, mgła i człowiek osad”, a książka która gryzie ręce albo kłuje w oczy – tu przedmiot został wyzwolony i stał się wampirem, książka dostaje przeciwstawną do swojej nową naturę. Bretonowskie ”puszczenie w obieg” przedmiotów dla wielu artystów stało się inspiracją do dania im nowego życia. Aktywność rzeczy dotychczas martwych, obiektów nieuzależnionych od kontroli rozumu to niewyczerpane źródło tematów, np.: ”wiatr upadł twarzą na ziemię”, krzak śpiewa psalm”, powietrze, woda, ziemia, ogień, barany, smoki, stwory złożone z mieczy, igieł, sztyletów. Do dziś wielu artystów korzysta i odwołuje się do postulowanego przez Bretona ”modelu wewnętrznego” czyli poszukiwania w sferze podświadomości, jak to się dzieje, mamy to każdego dnia: reklama, teledyski, wideoklipy. Nie ulega wątpliwości, że surrealizm, nie tylko twórcom, ale i odbiorcom otworzył nowe obszary wyobraźni.
Krystyna Baniowska Stąsiek Meyer (Wstęp do katalogu wystawy)

Phillip Bracken
2024-04-11 20:00 - 22:00 (Europe/Warsaw) | Stowarzyszenie „Przepraszam”, Rynek 9, Tarnów, małopolskie, 33-100, Polska
“Głos ma intrygujący, mocny, co pozwala mu swobodnie operować ekspresją: czasem liryczny, czasem mantrujący, ale zawsze działa jak magnes.”, Teraz Rock Magazine

Urodzony w Gosford w Australii Phillip Bracken przeniósł się wraz z rodziną do Polski w 2013 roku.

Na scenie muzycznej jako autor własnych piosenek Bracken pojawił się dopiero jako dwudziestokilkulatek i wydał swoją pierwszą EP-kę, Everything Looks Better in Candlelight w 2008 roku, w wieku 27 lat. Większy odzew, z jakim spotkał się w Europie, niż w swojej ojczyźnie zachęcił Australijczyka wraz z żoną Polką do przeprowadzki kilka lat później. Decyzja okazała się trafiona, gdy Bracken zaczął nagrywać The Opole Session (2012) i Live at Radio Opole (2016) po poznaniu polskiej ikony etno-jazzu Jacka Mielcarka i jego muzycznych przyjaciół.

Nowe otoczenie dało mu możliwość koncertowania zarówno w Polsce, jak i w całej Europie, w tym w Portugalii, Niemczech i Holandii. Podczas pierwszej trasy po Polsce supportował Marcelinę i Roberta Cichego w 2014 roku, po czym odbył swoją pierwszą trasę po Czechach. Potem nastąpiły kolejne trasy koncertowe po Niemczech i Włoszech, do których często wracał, aż do wybuchu pandemii w 2020 roku. U szczytu pandemii w 2020 roku Bracken wydał swój debiutancki album Wolf Ahead Tiger Behind ze swoim zespołem złożonym z Mateusza Szemraja (Karolina Cicha I Spółka, Karolina Skrzyńska, Lomi Lomi), Denisa Dubielli (Hanimal) i Wojciecha Lubertowicza (Mosaic. , Adam Strug, Masala Soundsystem). Na płycie występuje na gitarze Robert Cichy w utworze tytułowym i Jacek Mielcarek w Push Me.

Oprócz dostępu do szerszej publiczności w Europie, nowe miejsce zamieszkania Australijczyka zaowocowało nawiązaniem współpracy z kilkoma interesującymi artystami. W marcu 2023 roku włoska producentka Silvia Furlani wydała album RIPTIDE, na którym można usłyszeć wokale i teksty Brackena w piosenkach takich jak Transcendence i Blow Me Up. W Londynie jego muzyka pojawiła się jako tło do krótkometrażowego filmu Not Alone w reżyserii Jay’a Finocchiaro i Mycle’a Scheuera na festiwalu filmowym Raindance w 2021 roku. W Polsce w 2019 roku Australijczyk pojawił się gościnnie na nagrodzonym albumie Smack polskiego gitarzysty i producenta Roberta Cichego.

Latem 2021 kilka kameralnych solowych koncertów Brackena w Polsce zostało zarejestrowanych przez jego przyjaciela Grzegorza Gołębiowskiego. Tak powstał album “LIVE MAN / Hipisówka”, który ukaże się w wersji cyfrowej oraz na limitowanej płycie CD 22 czerwca nakładem Oko Ucho Recordings. Wydawnictwo zapowiada właśnie utwór “Les Moustiques”, do którego powstał klip w The Nest For The Soul w reżyserii Gołębiowskiego. Na potrzeby filmu obsada została poproszona o przebranie się za swoje alter ego.

Phillip i zespół powrócą do studia, aby nagrać nowy materiał w lutym 2024 roku.

Bilety – Przedsprzedaż 30 zł
(w lokalu lub telefonicznie poprzez rezerwację i wpisanie na listę)
Bilety – w dniu koncertu 40 zł, dostępne na bramce.

Alicja Majewska „Piosenki Korcza i Andrusa"
2024-04-11 19:00 - 21:00 (Europe/Warsaw) | Centrum Sztuki Mościce, Traugutta 1, Tarnów, małopolskie, 33-101, Polska
Alicja Majewska, Włodzimierz Korcz i Artur Andrus podczas jednego koncertu! Ikona polskiej piosenki powraca z kolekcją zupełnie nowych nagrań. Prawdziwa muzyczna uczta z wybitnymi Artystami, którym towarzyszyć będzie Warsaw String Quartet.
Trzy lata od wydania płyty „Żyć się chce” ikona polskiej piosenki powraca z kolekcją zupełnie nowych nagrań. Wszystkie utwory napisali Włodzimierz Korcz i Artur Andrus. „Piosenki Korcza i Andrusa” to koncert będący refleksyjną, miejscami nostalgiczną podróżą w przeszłość, ale też pogodnym, doprawionym odrobiną szaleństwa spojrzeniem na życie z perspektywy – jak mówi o sobie cała trójka – koneserów kolejnego dnia.
Koncert odkrywa przed nami niezwykłą, ciepłą, przyjacielską i pełną humoru relację artystów. Z właściwym sobie dowcipem, językową elegancją i brawurą prowadzi nas przez ich artystyczne i życiowe drogi”.
Choć u Majewskiej, Korcza i Andrusa ważne są nie tylko te dni, których jeszcze nie znamy, ale także, jak śpiewa Alicja – „wszystko, co kiedyś było i jest”, to, co składa się na nasze małe światy, na to, jacy jesteśmy.
Wystąpią: Alicja Majewska, Włodzimierz Korcz, Artur Andrus, Warsaw String Quartet
11 kwietnia 2024, godz. 19:00
Bilety: 130 zł (normalny), 120 zł (ulgowy), 100 zł (pufy)

Koncert Akordeonowy
2024-04-11 17:00 - 18:30 (Europe/Warsaw) | Sala Koncertowa Zespołu Szkół Muzycznych, Lippóczy’ego 4, Tarnów, małopolskie, 33-100, Polska

Opowieści z ul. Górnej - Błażej Mysiak
2024-04-11 17:00 - 18:00 (Europe/Warsaw) | Galeria Niebieska Miejskiej Biblioteki Publicznej im. J. Słowackiego w Tarnowie, ul. Krakowska 4, Tarnów, małopolskie, 33-100, Polska
O wystawie:
„Leżajsk dziś to senne podkarpackie miasteczko. Raz w roku odżywa za przyczyną tysięcy chasydów przybywających do grobu cadyka Elimelecha w rocznicę jego śmierci. Zgodnie bowiem z wiarą chasydzką światło Boże przelało się na cadyków, a z nich na ich dzieła i uczynki. Chasydzi i cadyk to nierozerwalna całość. Cadyk uzdrawiał, potrafił wejrzeć w cudze myśli. I ten raz w roku ohel, w którym znajduje się grób cadyka brzęczy jak ul. Wciąż nieprzebrane tłumy przeciskają się by dopaść malowanej na złoto kraty, pocałować papier i upuścić go na płytę grobowca, obsypaną wieloma podobnymi prośbami. Cadyk Elimelech przed śmiercią napisał list, obiecując wstawiennictwo w niebie każdemu, kto będzie się do niego modlił. Ten raz w roku Leżajsk rozbrzmiewa śpiewnym jidysz. W tę noc cadyk Elimelech zstępuje do Leżajska.
Tradycja ta trwa nadal, skrupulatne pielęgnowanie wiary, od narodzin aż do śmierci. Lata okupacji, tworzone getta zmieniły całkowicie realia życiowe Żydów. Zginęło wiele osób, które te tradycje mogły przekazywać przyszłym pokoleniom. Duża część uległa zmianom, to nieubłagany bieg historii, ale to co silne, ważne, pozostało i nadal trwa.
Wystawa ta, jest moim osobistym spacerem po Leżajsku, spacerem w kilkudziesięciu zaledwie obrazach, ale będąc w tych miejscach warto swe pierwsze kroki skierować właśnie tu, na stary żydowski cmentarz przy ulicy Górnej. A później dopiero udać się na gwarne krzywe bruki, w poszukiwaniu śladów tych, którzy tę przestrzeń przed laty tworzyli. Zapraszam do miejsc, w których historia pozostawiła ślady przeszłości. Pełne oryginalnych tradycji ale i tragicznych wydarzeń. Tu historia przemawia ze ścian. Ludzie, którzy ją wiekami tworzyli, opierali się o nie, chodzili po tych samych kamieniach ulic, tymi samymi ścieżkami, wystarczy przyłożyć ucho i posłuchać.”
Od autora:
Mieszkam na Podkarpaciu; na terenie, gdzie przed laty sarmatyzm splatał się z chasydyzmem, unici z prawosławnymi, polscy chłopi z Łemkami, ziemianie z mieszczanami. Stąd zapewne tęsknota, by ocalić i utrwalić niepowtarzalne piękno tej Ziemi. Świata często już zapomnianego i skazanego na odejście. Stare cmentarze, świat drewnianych cerkiewek, kościołów i kapliczek, miejsca splotu różnych wątków kulturowych. Dlatego sięgam po aparat fotograficzny, by trwale zatrzymać to, co dziś szczególne, wręcz unikalne – ostańce przebrzmiałego czasu. Być może po latach, gdy ktoś spojrzy na moje zdjęcia, zetknie się jak z nieznaną tkaniną, w której lniano – konopna osnowa splata się z pasemkami złotogłowia.
Jestem członkiem Stowarzyszenia Fotograficznego ,,Przeciw Nicości” im. Mieczysława Wielomskiego.
Prowadzę blog podróżniczy „Na skraju kraju”, na którym można przeczytać moje teksty i zobaczyć fotografie z moich wypraw głównie na wschodnie rubieże Polski. Serdecznie zapraszam.

Błażej Mysiak – „Opowieści z ul. Górnej”.
Wystawa fotografii | Galeria Niebieska Miejskiej Biblioteki Publicznej w Tarnowie
Wernisaż wystawy: czwartek 11 kwietnia | godz. 17:00
Wystawa czynna do 10.05.2024 r.

Juliusz Kosin "Studzenie Słońca
2024-04-11 10:00 - 17:00, 2024-04-10 10:00 - 17:00, 2024-04-09 10:00 - 17:00 (Europe/Warsaw) | Biuro Wystaw Artystycznych, ul. Słowackiego 1, Tarnów, małopolskie, 33-100, Polska
„Na jednej z poduszek siedział ten stwór, ciemna, spiętrzona
górka wielkości kretowiska. Było zbyt mroczno, żeby dokładnie
go obejrzeć. (…) Trudno było stwierdzić sposób jego poruszania
się. Najpierw schwytać, a potem obejrzeć”.
Belcampo, Wielkie wydarzenie
Jako ludzie wyszliśmy ponad prawa świata zwierząt, ale spełnienie tej „aspiracji” spłacamy poprzez targające nami tęsknoty, towarzyszące nam wątpliwości i stałe napotykanie rzeczy, które przekraczają granice naszego pojmowania. Najnowsze prace Juliusza Kosina to zbiór świetnego formalnie malarstwa z pogranicza abstrakcji i sztuki przedstawieniowej. Można by skończyć ten tekst, pisząc, że wszystko, co ukazał, zostało wymyślone, ulepione w wyobraźni z malarskich sentymentów, wyśnionych snów, przeczytanych książek, obejrzanych filmów i zasłyszanych legend. Robiąc to, dużo stracimy. Skoro ktoś pochwycił dla nas te niesamowite stwory, warto je dokładnie obejrzeć.
Juliusz Kosin bohaterów swoich płócien nazywa psychopompami – w wierzeniach i mitach byli to przewodnicy dusz, w psychologii analitycznej odpowiednicy animy i animusa łączących ego z nieświadomością. Artysta nadaje tym duchowym bytom ostrość i dosłowność. Nie czujemy pulsującej w nich krwi, a mimo to wiemy, że są żywe. Ich tkanki namnażają się w sposób mniej bądź bardziej chaotyczny. Nieprzewidywalne są ich stan skupienia i kierunki rozwoju – najczęściej czujemy, jakby potężna siła rozsadzała je od środka, prowokując wzrastanie.
Na obrazie samoistne funkcjonowanie psychopompów czasem jest bardziej ekspresyjne, innym razem kubizujące, lśniące lub wygaszone, dynamiczne bądź zatrzymane w portretowym bezruchu. Mogą one budzić zarówno sympatię, jak i strach. Rozczytanie ich charakteru artysta pozostawia intuicji odbiorcy. Skazani jesteśmy na ocenę na podstawie powierzchowności, gdyż dana jest nam jedynie ich forma. Czasem przewinie się sugestia cechy osobniczej, bo jaki może być tytułowy Arcyłotr? Z drugiej strony, co przewrotne i wspólne dla wszystkich wizerunków, i tak dostrzeżemy w nim raczej kolejny element spajający malarską rzeczywistość niż predatora.
Artysta nie wskazuje, gdzie rezydują rozrzedzone dusze, które poddał kondensacji. Przemieszczają się one swobodnie między bezgranicznymi przestrzeniami i wymiarami. Niekiedy ta sceneria niepokojąco przypomina ziemskie, ściślej: niderlandzkie krajobrazy – dalekie reminiscencje Bruegla, Boscha. Czy to oznacza, że psychopompy objawiają się tylko wybranym? A może to pejzaże postapokaliptyczne? Albo plan na koniec świata, w którym studzenie Słońca zapoczątkuje ciąg reakcji, w wyniku których gwiazda ta pochłonie Ziemię wraz z pobliskimi planetami, aby z czasem przekształcić się w czarną dziurę, która wciągnie absolutnie wszystko. Ostatni gasi światło!
Juliusz Kosin – urodzony w 1989 roku w Częstochowie. Absolwent Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Studiował w pracowni malarstwa prof. Leszka Misiaka i pracowni rysunku prof. Teresy Kotkowskiej-Rzepeckiej. W 2013 obronił dyplom z malarstwa zrealizowany w pracowni prof. Leszka Misiaka uzupełniony aneksem z grafiki warsztatowej w Pracowni Wklęsłodruku prof. Henryka Ożoga. Od 2019 roku pracownik dydaktyczny na Wydziale Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie.
17.03-11.04.2024
BWA Tarnów / Pałacyk Strzelecki, ul. Słowackiego 1
Wernisaż wystawy w niedzielę 17.03, g. 16:00
kuratorka: Martyna Sobczyk
partner: Galeria Nanazenit

Wojciech Sypek - spotkanie autorskie
2024-04-09 18:30 - 19:00 (Africa/Abidjan) | Miejska Biblioteka Publiczna im. J. Słowackiego
We wtorek 9 kwietnia, o godzinie 17:00 w Czytelni Czasopism Miejskiej Biblioteki Publicznej w Tarnowie odbędzie się spotkanie autorskie z tarnowskim historykiem Wojciechem Sypkiem i promocja książki pt: „Tadeusz Tertil – tarnowski mąż stanu”. Książka stanowi piątą część serii wydawniczej „Wybitni Tarnowianie”, a wszystkie części serii są do nabycia w działach i filiach MBP.

Czym się różni polityk od męża stanu? Pierwszy myśli o następnych wyborach, a drugi o następnych pokoleniach. Przypisuje się to powiedzenie brytyjskiemu premierowi Winstonowi Churchillowi. Wiedział, co mówi. Działalnością i odwagą zasłużył na status bohatera narodowego w swojej ojczyźnie. Czy słowa Churchilla można odnieść do Tadeusza Tertila? Myślę, że tak. To nasz tarnowski mąż stanu. Jego osiągnięcia wykraczają poza epokę, w której przyszło mu żyć. Szczególnie te związane z funkcją burmistrza miasta. Piastował ją 16 ze swoich 61 lat życia, między 1907 a 1923 r. Wyjątkową odwagą wykazał się podczas I wojny światowej. To one uczyniły zeń postać pomnikową. Ten fizyczny stanął na płycie tarnowskiego rynku w 2018 r., w stulecie odzyskania niepodległości. [Fragment wstępu]
WOJCIECH SYPEK – tarnowianin, absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. K. Brodzińskiego w Tarnowie, ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Pedagogicznym im. KEN w Krakowie. Nauczyciel od 2001 r., a od 2004 r. pracuje w ZSOiT im. J. Szczepanika w Tarnowie. Pasjonat dziejów I wojny światowej na Ziemi Tarnowskiej, a zwłaszcza lokalnych dążeń niepodległościowych. Kompletuje listę ochotników do Legionów Polskich z Tarnowa i okolic. Członek redakcji „Rocznika Tarnowskiego”, Fundacji Pro Patria Semper, Fundacji im. J. Szczepanika, PTTK, Społecznego Komitetu Obchodów Stulecia Odzyskania Niepodległości w Tarnowie. Autor artykułów i współautor publikacji książkowych.

Plansza łączy. Gramy w Dom.Ku!
2024-04-09 18:00 - 20:00 (Europe/Warsaw) | Dom Kultury Westerplatte 8a, Westerplatte 8a, Tarnów, Polska - małopolskie, 33-100, Polska
Plansza łączy. Gramy w Dom.Ku!
Gry planszowe w Domu Kultury mają już swoich fanów, ale z radością przywitamy nowych uczestników. Mamy nowe gry do przetestowania, m.in. „Dobry rok” i „Na skrzydłach” polecone nam przez zaprzyjaźnionych graczy. Wpadajcie rodzinnie i ze znajomymi. Jeśli nie macie towarzystwa do grania – tutaj na pewno je znajdziecie! Gry planszowe to ćwiczenia na logikę, kreatywne myślenie, wyobraźnię i zaproszenie do przeżycia małej przygody. Wstęp bezpłatny.

„Wacław Onak – Malarstwo”
2024-04-08 18:00 - 19:00 (Europe/Warsaw) | Muzeum Ziemi Tarnowskiej, Rynek 3, Tarnów, małopolskie, 33-100, Polska
8.04.2024 roku o godzinie 18.00 w Siedzibie Muzeum Ziemi Tarnowskiej, Rynek 3, Galeria „Piwnica pod Trójką” odbędzie się otwarcie wystawy „Wacław Onak – Malarstwo”.
Wacław Onak urodził się w 1958 roku w Tarnowie. Jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie w 1985 roku uzyskał dyplom w pracowni prof. Juliusza Joniaka. Zajmuje się malarstwem sztalugowym. Swoje prace prezentuje na wystawach stałych i zbiorowych zarówno w kraju jak i za granicą, znajdują się one również w wielu kolekcjach prywatnych na całym świecie, m.in. w: Belgii, Niemczech, Francji, Hiszpanii, Japonii, Anglii, Szwecji, USA, Brazylii, Australii, Ukrainie i w Polsce.
O swojej twórczości mówi:
„…obrazy są próbą budowania malarskiej rekonstrukcji rzeczywistości. Tworząc tę nową rzeczywistość odartą z dosłownych znaczeń, pokazuje jej „mechanizm”, jej dzianie się, w którym jest niby jakaś logika, ale której sensu nikt nie zna, bo cóż jest pewnego, poza tym, że wszystko jest niepewne, nietrwałe, rwie się na strzępy. Świat jest pełen nierozstrzygniętych zagadek, człowiek usiłuje złapać, zatrzymać na stałe jakieś prawdy, które okazują się iluzją. Budując więc w malarstwie tę niepewność, tę nerwową zakłóconą przez człowieka przestrzeń życia, natury: to pasmo życia, gdzie mieszają się rytmy biologii i rytmy ludzkie tak, że powstaje pieniąca się magma, która jednak wydaje się mieć pozory sensu. Sensu tego nie widać, ale jest jakby wyczuwalny, a to pozwala żyć w bezustannym poszukiwaniu”.
Wystawa realizowana w ramach cyklu: „Tarnowscy Artyści w Galerii Muzealnej”, którego początki sięgają w 2010 roku.
Kuratorka wystawy: Bożena Szczupak
Wystawa czynna: 09.04. – 10.05.2024 r.
