BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//kultura.tarnów - ECPv6.4.0.1//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-ORIGINAL-URL:https://kultura.tarnow.pl
X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla
REFRESH-INTERVAL;VALUE=DURATION:PT1H
X-Robots-Tag:noindex
X-PUBLISHED-TTL:PT1H
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Warsaw
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20260329T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20261025T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260630T173000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260630T200000
DTSTAMP:20260612T050106
CREATED:20260609T073018Z
LAST-MODIFIED:20260609T073018Z
UID:10031154-1782840600-1782849600@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:"Tarnów w plenerze" architektoniczny plener rysunkowy
DESCRIPTION:Podczas codziennych spotkań będzie można poznać podstawowe techniki rysunku architektonicznego. Każde spotkanie jest też krótkim wprowadzeniem w różne zagadnienia z dziedziny historii sztuki\, osadzone w kontekście Tarnowa. Uczestnicy otrzymają niezbędny sprzęt – od krzesełek\, przez deski kreślarskie\, po narzędzia rysunkowe. \nZajęcia skierowane są do młodzieży i osób dorosłych. Nie trzeba mieć doświadczenia w rysowaniu\, aby wziąć udział. \nPROWADZĄCY: \nBartłomiej Pochopień jest absolwentem Wydziału Architektury i Urbanistyki Politechniki Krakowskiej. W 2017 roku otrzymał nagrodę Architektura Roku województwa śląskiego w kategorii Dom jednorodzinny\, a także wyróżnienie Młody Twórca Architektury Śląskiej. W latach 2014-2015 był odpowiedzialny za stworzenie projektu koncepcyjnego „Nowej Wystawy Głównej” w Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau. Od 2016 jest silnie zaangażowany w misję edukacji architektonicznej w ramach inicjatywy Akademia Architektury\, między innymi przeprowadzając setki indywidualnych\, a także cyklicznych spotkań\, warsztatów i wykładów. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie Sztuki Wizualne. W 2023 roku Akademia Architektury we współpracy z BWA w Tarnowie objęła wszystkie przedszkola i szkoły podstawowe w tym mieście programem edukacyjnym pod nazwą Architektoniczny Elementarz. \nJest absolwentem Wydziału Architektury i Urbanistyki Politechniki Krakowskiej. W 2017 roku otrzymał nagrodę Architektura Roku województwa śląskiego w kategorii Dom jednorodzinny\, a także wyróżnienie Młody Twórca Architektury Śląskiej. W latach 2014-2015 był odpowiedzialny za stworzenie projektu koncepcyjnego „Nowej Wystawy Głównej” w Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau. Od 2016 jest silnie zaangażowany w misję edukacji architektonicznej w ramach inicjatywy Akademia Architektury\, między innymi przeprowadzając setki indywidualnych\, a także cyklicznych spotkań\, warsztatów i wykładów. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie Sztuki Wizualne. W 2023 roku Akademia Architektury we współpracy z BWA w Tarnowie objęła wszystkie przedszkola i szkoły podstawowe w tym mieście programem edukacyjnym pod nazwą Architektoniczny Elementarz. \n29.06-3.07.2026 (poniedziałek-piątek)\, g. 17:30-20:00\nKoszt: 200 zł od uczestnika/płatne z góry przelewem \nZbiórka w Pałacyku Strzeleckim\, budynku BWA w Tarnowie \nwiek uczestników: 12+ \nMateriały zapewniają prowadzący. \nLiczba miejsc ograniczona. \nObowiązują zapisy: 606 146 520\, edukacja@bwa.tarnow.pl
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/tarnow-w-plenerze-architektoniczny-plener-rysunkowy/2026-06-30/
LOCATION:Biuro Wystaw Artystycznych\, ul. Słowackiego 1\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:warsztaty
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/Tarnow-w-plenerze-plakat.jpg
ORGANIZER;CN="Biuro Wystaw Artystycznych":MAILTO:biuro@bwa.tarnow.pl
GEO:50.0178761;20.9827521
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Biuro Wystaw Artystycznych ul. Słowackiego 1 Tarnów małopolskie 33-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Słowackiego 1:geo:20.9827521,50.0178761
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260701T110000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260701T180000
DTSTAMP:20260612T050106
CREATED:20260508T082835Z
LAST-MODIFIED:20260508T082835Z
UID:10029930-1782903600-1782928800@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:"Crash" - wystawa
DESCRIPTION:To opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nCRASH to wystawa o emocjach doprowadzonych do granic intensywności – o przesterze jako dominującym stanie współczesności. Nawiązując do kultowego filmu Davida Cronenberga projekt bada świat\, w którym nadmiar bodźców prowadzi nie do głębszego odczuwania\, lecz do znieczulenia. W efekcie\, aby poczuć potrzeba bardziej\, mocniej\, głębiej. Żeby coś w nas drgnęło – trzeba przegiąć. \nLiteracki pierwowzór Ballarda i film Cronenberga z 1996 r. tworzą fundamenty tego imaginarium. Crash opowiada o świecie\, w którym emocjonalny układ człowieka jest tak spłaszczony i obojętny\, że dopiero katastrofa – wypadek\, deformacja\, zderzenie – potrafi coś w nim odprasować. Technologia staje się partnerem w poszukiwaniu intensywności\, a trauma i pożądanie łączą się w jedna\, dziwnie metaliczna\, niepokojącą energię. Cronenberg przełożył to na obraz w sposób bezlitosny: dopiero kontakt z twardą materią\, z karoserią\, z pęknięciem i odkształceniem – rodzi uczucie realności. \nDziś nie potrzebujemy spektakularnych katastrof – żyjemy w ciągłym stanie mikrozderzeń: informacyjnych\, emocjonalnych i sensorycznych. Intensywność stała się walutą\, a przester – normą funkcjonowania. \nInspiracje filozoficzne (m.in. Georges Bataille\, Paul Virilio\, Mark Fisher) wskazują\, że nadmiar energii i przyspieszenie wymagają ujścia\, emocjonalnej higieny. W społeczeństwie zmęczenia\, przemocy „pozytywności” (Byung-Chul Han) oraz płynnej nowoczesności (Zygmunt Bauman) emocje zostają spłaszczone\, a intensywność musi być sztucznie generowana. Jednocześnie kapitalizm emocjonalny (Eva Illouz) przekształca uczucia w zasób i narzędzie produkcji.\nW tym kontekście przester staje się także narzędziem politycznym – społeczeństwo przeciążone emocjonalnie reaguje szybciej i bardziej impulsywnie\, co sprzyja jego sterowaniu. Technologie i algorytmy dodatkowo wzmacniają ten stan\, projektując rzeczywistość jako nieustanny „crash test” percepcji. \nWystawa CRASH staje się przestrzenią nie tyle reprezentacji\, ile testu. Prace artystów – Kacpra Bieli\, Martyny Jastrzębskiej\, Andrzeja Karmasza\, Grzegorza Kumorka\, Irminy Rusickiej i Kaspra Lecnima oraz Aleksandry Went – badają momenty napięcia\, kolizji\, deformacji i pęknięcia: od transformacji ciała\, przez przeciążenie materii\, po presje społeczne i polityczne. \nStruktura wystawy opiera się na trzech wymiarach:\npre-crash – narastające napięcie i przeciążenie\,\nimpact – moment zderzenia\, intensywności i przesteru\,\npost-crash / overdrive – nowa\, zdeformowana\, ale żywa percepcja. \nCRASH proponuje alternatywę wobec kultury łagodności i miękkich narracji. W świecie\, który tłumi doświadczenie\, autentyczność pojawia się dopiero w przekroczeniu – w pęknięciu\, nadmiarze i hałasie. Crash nie jest tu końcem\, lecz metodą odzyskiwania czucia. \nTo opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nKacper Biela \nArtysta wizualny\, urodzony w 2000 roku w Szczecinie. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Gdańsku na wydziale malarstwa w pracowni prof. Piotra Józefowicza i prof. ASP dr hab. Marcina Zawickiego. Jego główną dziedziną twórczą jest malarstwo\, ale zajmuje się szeroko rozumianymi sztukami wizualnymi: grafika warsztatowa i komputerowa\, tworzenie instalacji\, film. Prace Kacpra można było oglądać na wielu wystawach zbiorowych oraz indywidualnych takich jak: Przeglądy prac studenckich ART’EM ALL i PROLOG\, SELF CONTROL w przestrzeni wystawienniczej Food Hall Montownia w Gdańsku\, SZTUKA NUMERYCZNA 23’ w galerii WL4 – Mleczny Piotr w Gdańsku\, ETAP ROZPADU w galerii AOKZ w Łodzi\, PRZESTRZEŃ WSPÓLNA w szczecińskim inkubatorze kultury czy TANATOS w galerii Żak w Gdańsku. Jego twórczość była publikowana w przeglądzie artystycznym magazynu „Art Monitor” oraz „Prestiż” magazyn trójmiejski. W swoich pracach podejmuje temat szeroko pojętej dezintegracji – rozpadu. Bazując na filozofii i obserwacji kultury\, buduje swoją narrację wokół rozstrzyganego problemu. \nMartyna Jastrzębska \nUrodzona w 1987 roku w Kielcach\, artystka wizualna\, wykładowczyni Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Mieszka i pracuje w Gdyni i Warszawie. Pracuje głównie z instalacją i obiektem. W jej działaniach przeplatają się wątki zmiany\, odradzania się\, reinterpretacji znaczenia śladu\, dekonstrukcji mitu i symbolu – najczęściej w kontekście post-feministycznym. Artystkę interesuje nowe definiowanie troski i wrażliwości. Jej prace prezentowane były m.in. w: Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie\, Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu\, ZONA w Szczecinie\, galerii Arsenał w Białymstoku\, galerii Wozownia w Toruniu\, Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu\, NOMUS w Gdańsku\, Galerii Bardzo Białej w Warszawie\, galerii Złącze w Poznaniu\, jak również m.in. na: Together Forever\, Zukunftsvisionen w Görlitz\, 14.Festiwal Open City\, Lublin\, Interphoto Festival\, Białystok\, Poznań Art Week\, Warsaw Gallery Weekend\, Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko\, Ostrale Biennale\, Drezno\, Festiwal Narracje Gdańsk. Rezydentka NES Artist Residency Iceland (2017)\, Centrum Rzeźby Polskiej (2023)\, JOYA AiR arte + ecologia (2024). Laureatka m.in.: Głównej Nagrody na IV Gdańskim Biennale Sztuki (2016)\, Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2018)\, Nagrody Miasta Gdańska dla Młodych Twórców Kultury za rok 2019; nominowana w kategorii „Odkrycie Roku 2019 w Kulturze” nagrody Pomorskie Sztormy (2020). Stypendystka Instytutu Adama Mickiewicza\, nominowana przez Muzeum Narodowe w Gdańsku w międzynarodowym projekcie Baltic Horizons (2022-23). W 2022 roku otrzymała trzyletnie Stypendium Ministra dla Wybitnych Młodych Naukowców w dziedzinie sztuk pięknych i konserwacji dzieł sztuki. W 2025 roku otrzymała wyróżnienie honorowe VIII edycji Nagrody Sztuki im. Marii Anto i Elsy von Freytag-Loringhoven. Prace Martyny Jastrzębskiej znajdują się w kolekcjach prywatnych\, Kolekcji na Nowe 100-lecie Banku Polskiego PKO\, kolekcji sztuki współczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku. \nAndrzej Karmasz \nArtysta sztuk wizualnych\, urodzony w 1976 roku w Gdańsku\, zajmuje się modą\, krawiectwem\, fotografią\, filmem\, instalacjami multimedialnymi\, działaniami performatywnymi. Andrzej Karmasz bada zagadnienia dotyczące mody\, antropologii\, zajmują go kwestie przekraczania granic kulturowych\, genderowych\, oraz procesy transformacji\, przenikania pomiędzy kulturami i tradycjami. Ukończył  wydział malarstwa i grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2003\, stypendysta Rządu Japońskiego na Joshibi University of Art and Design w Japonii (2004-2006)\, doktor sztuk pięknych (2013)\, wykładowca akademicki na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2012-2022). Jego prace prezentowane były m.in. w: Nomus – Nowe Muzeum Sztuki w Gdańsku; BWA Wrocław Głowny; Weserburg Museum fur moderne Kunst\, Bremen; Centrum Sztuki Współczesnej Kronika\, Bytom; Gdańska Galeria Miejska; Centrum Sztuki Galeria EL\, Elbląg; Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej\, Wrocław; Signum Foundation\, Wenecja; Croatian Association of Visual Artists (HDLU)\, Zagrzeb; Nieuwe Vide\, Haarlem; Slovak National Gallery\, Bratysława; Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, Warszawa; Instytut Sztuki Wyspa\, Gdańsk; Tokyo Metropolitan Art Museum. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i publicznych: Gdańska Kolekcja Sztuki Współczesnej NOMUS – Nowe Muzeum Sztuki Dział Muzeum Narodowego w Gdańsku\, kolekcji Fundacji Signum. \nGrzegorz Kumorek \nArtysta wizualny\, rzeźbiarz pochodzący z Olszowej\, urodzony w 1990. W 2016 roku ukończył studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie\, gdzie od 2020 pracuje jako asystent. W 2019 brał udział w 17. Przeglądzie Sztuki Survival we Wrocławiu\, w 2023 zdobył Grand Prix IX Salonu BWA Tarnów\, w 2024 był finalistą Biennale Rybie Oko 11. Swoje prace prezentował m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie\, w Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Muzeum Współczesnym Wrocław. W praktyce artystycznej często odnosi się do swojego wiejskiego pochodzenia. Szuka form\, bazując na pamięci materii\, przestrzeni i ciała lub lokalnej historii mówionej. To czasem prowadzi go w obszar między człowiekiem a przyrodą\, do formy i relacji podstawowej jaką jest bliskość biologiczna. Czerpiąc z intuicji\, tworzy prymitywne konstrukcje\, nawiązując do pamięci miejsca\, w którym dominuje materiał prosty\, prowincjonalny\, podręczny jak patyki\, siano\, kamienie czy plastikowe śmieci. \nIrmina Rusicka \nArtystka wizualna\, autorka instalacji\, rzeźb\, fotografii i realizacji site-specific\, doktora sztuk pięknych. Absolwentka psychologii i historii sztuki w ramach MISH na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Sztuki mediów na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu\, studiowała także na ASP w Warszawie w pracowniach Krzysztofa Wodiczki i Grzegorza Kowalskiego. W swojej praktyce zderzała samochody\, naprawiała motocykl i zbierała środki na wykonanie dziury w budynku instytucji sztuki. Od roku 2021 koncentruje się na rzeźbie i fotografii. W swoich pracach przygląda się krajobrazowi ukształtowanemu przez niespełnione obietnice wzrostu i modernizacji. Sięga po materiały naturalne\, odpady budowlane i elementy infrastruktury\, w których zapisują się ślady tych procesów. Ważne pozostają dla niej działania kontekstualne\, dialog z historią sztuki oraz sprawdzanie aktualności neoawangardowych gestów. Jest stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2026)\, Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego (2021) oraz Stypendium im. Jerzego Grotowskiego (2021). Otrzymała nagrody: Talenty Trójki (2018) i WARTO (2019)\, była także finalistką Nagrody Fundacji Grey House (2018). Od roku 2016 jest członkinią Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej\, od 2018 – wykładowczynią akademicką. Współautorka Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Działa indywidualnie oraz we współpracy z Kasprem Lecnimem. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nKasper Lecnim \nArtysta wizualny\, absolwent Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu. Zdarzyło mu się produkować szaliki\, organizować przeprowadzki\, odśnieżać drogi\, zderzać auta i wyzywać na pojedynki dyrektorów instytucji kultury. Obecnie koncentruje się na obiektach i instalacjach. Sięga po materiały zużyte\, błahe\, marginalne lub traktowane jako zbędne. Praktykuje sztukę\, która nie musi być zawsze poważna. Interesuje go niespełnienie\, które niesie ze sobą nowoczesność\, a także katastrofy\, błędy\, gruzy budowlane i wszystko to\, co na nich narasta i pęcznieje. Od roku 2014 jest wykładowcą akademickim\, w 2025 roku uzyskał stopień doktora. Członek OFSW\, współautor treści Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Pracuje indywidualnie oraz wspólnie z Irminą Rusicką. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nAleksandra Went \nArtystka sztuk wizualnych\, rzeźbiarka\, twórczyni ceramiki. Ukończyła wydział rzeźby gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych (2003r.). Od ponad dwóch dekad tworzy wraz z Alicją Karską duet artystyczny Karska/Went\, w którym eksplorują różne media — przede wszystkim fotografię i film. Jako duet brały udział w wielu wystawach w Polsce i za granicą\, ich  prace znajdują się w kolekcjach najważniejszych instytucji sztuki w Polsce m.in. Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, CSW Zamek Ujazdowski\, Nomus Nowe Muzeum Sztuki.\nNa stałe związane z warszawską Fundacją Profile.\nOd 2019 roku prowadzi pracownię ceramiczną – „Wela Ont Ceramika”\, w której regularnie odbywają się warsztaty lepienia w glinie. W pracowni rozwija autorskie projekty\, w których tworzy obiekty balansujące na pograniczu rzeźby i sztuki użytkowej. Pociąga ją surowość gliny\, jej naturalna struktura\, bogactwo barw i odcieni. Tworzy pojedyncze egzemplarze\, unikaty lub krótkie serie. Wszystko powstaje z powolnym procesie ręcznej pracy. \nBWA / Pałacyk Strzelecki ul. Słowackiego 1\, 33-100 Tarnów \nTermin: 16.05 – 16.07.2026 \nWernisaż wystawy: sobota\, 16.05.2026\, g. 19:30 | NOC MUZEÓW \nGodziny otwarcia ekspozycji: wt-pt: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) ndz: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) \nWstęp: bilet normalny: 10zł\, bilet ulgowy: 5 zł\, bilet czwartkowy: 1 zł
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/crash-wystawa/2026-07-01/
LOCATION:Biuro Wystaw Artystycznych\, ul. Słowackiego 1\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:wystawy
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/CRASH_Plakat_wersja_online.png
ORGANIZER;CN="Biuro Wystaw Artystycznych":MAILTO:biuro@bwa.tarnow.pl
GEO:50.0178761;20.9827521
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Biuro Wystaw Artystycznych ul. Słowackiego 1 Tarnów małopolskie 33-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Słowackiego 1:geo:20.9827521,50.0178761
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260701T173000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260701T200000
DTSTAMP:20260612T050106
CREATED:20260609T073018Z
LAST-MODIFIED:20260609T073018Z
UID:10031155-1782927000-1782936000@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:"Tarnów w plenerze" architektoniczny plener rysunkowy
DESCRIPTION:Podczas codziennych spotkań będzie można poznać podstawowe techniki rysunku architektonicznego. Każde spotkanie jest też krótkim wprowadzeniem w różne zagadnienia z dziedziny historii sztuki\, osadzone w kontekście Tarnowa. Uczestnicy otrzymają niezbędny sprzęt – od krzesełek\, przez deski kreślarskie\, po narzędzia rysunkowe. \nZajęcia skierowane są do młodzieży i osób dorosłych. Nie trzeba mieć doświadczenia w rysowaniu\, aby wziąć udział. \nPROWADZĄCY: \nBartłomiej Pochopień jest absolwentem Wydziału Architektury i Urbanistyki Politechniki Krakowskiej. W 2017 roku otrzymał nagrodę Architektura Roku województwa śląskiego w kategorii Dom jednorodzinny\, a także wyróżnienie Młody Twórca Architektury Śląskiej. W latach 2014-2015 był odpowiedzialny za stworzenie projektu koncepcyjnego „Nowej Wystawy Głównej” w Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau. Od 2016 jest silnie zaangażowany w misję edukacji architektonicznej w ramach inicjatywy Akademia Architektury\, między innymi przeprowadzając setki indywidualnych\, a także cyklicznych spotkań\, warsztatów i wykładów. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie Sztuki Wizualne. W 2023 roku Akademia Architektury we współpracy z BWA w Tarnowie objęła wszystkie przedszkola i szkoły podstawowe w tym mieście programem edukacyjnym pod nazwą Architektoniczny Elementarz. \nJest absolwentem Wydziału Architektury i Urbanistyki Politechniki Krakowskiej. W 2017 roku otrzymał nagrodę Architektura Roku województwa śląskiego w kategorii Dom jednorodzinny\, a także wyróżnienie Młody Twórca Architektury Śląskiej. W latach 2014-2015 był odpowiedzialny za stworzenie projektu koncepcyjnego „Nowej Wystawy Głównej” w Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau. Od 2016 jest silnie zaangażowany w misję edukacji architektonicznej w ramach inicjatywy Akademia Architektury\, między innymi przeprowadzając setki indywidualnych\, a także cyklicznych spotkań\, warsztatów i wykładów. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie Sztuki Wizualne. W 2023 roku Akademia Architektury we współpracy z BWA w Tarnowie objęła wszystkie przedszkola i szkoły podstawowe w tym mieście programem edukacyjnym pod nazwą Architektoniczny Elementarz. \n29.06-3.07.2026 (poniedziałek-piątek)\, g. 17:30-20:00\nKoszt: 200 zł od uczestnika/płatne z góry przelewem \nZbiórka w Pałacyku Strzeleckim\, budynku BWA w Tarnowie \nwiek uczestników: 12+ \nMateriały zapewniają prowadzący. \nLiczba miejsc ograniczona. \nObowiązują zapisy: 606 146 520\, edukacja@bwa.tarnow.pl
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/tarnow-w-plenerze-architektoniczny-plener-rysunkowy/2026-07-01/
LOCATION:Biuro Wystaw Artystycznych\, ul. Słowackiego 1\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:warsztaty
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/Tarnow-w-plenerze-plakat.jpg
ORGANIZER;CN="Biuro Wystaw Artystycznych":MAILTO:biuro@bwa.tarnow.pl
GEO:50.0178761;20.9827521
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Biuro Wystaw Artystycznych ul. Słowackiego 1 Tarnów małopolskie 33-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Słowackiego 1:geo:20.9827521,50.0178761
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260702T110000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260702T180000
DTSTAMP:20260612T050106
CREATED:20260508T082835Z
LAST-MODIFIED:20260508T082835Z
UID:10029931-1782990000-1783015200@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:"Crash" - wystawa
DESCRIPTION:To opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nCRASH to wystawa o emocjach doprowadzonych do granic intensywności – o przesterze jako dominującym stanie współczesności. Nawiązując do kultowego filmu Davida Cronenberga projekt bada świat\, w którym nadmiar bodźców prowadzi nie do głębszego odczuwania\, lecz do znieczulenia. W efekcie\, aby poczuć potrzeba bardziej\, mocniej\, głębiej. Żeby coś w nas drgnęło – trzeba przegiąć. \nLiteracki pierwowzór Ballarda i film Cronenberga z 1996 r. tworzą fundamenty tego imaginarium. Crash opowiada o świecie\, w którym emocjonalny układ człowieka jest tak spłaszczony i obojętny\, że dopiero katastrofa – wypadek\, deformacja\, zderzenie – potrafi coś w nim odprasować. Technologia staje się partnerem w poszukiwaniu intensywności\, a trauma i pożądanie łączą się w jedna\, dziwnie metaliczna\, niepokojącą energię. Cronenberg przełożył to na obraz w sposób bezlitosny: dopiero kontakt z twardą materią\, z karoserią\, z pęknięciem i odkształceniem – rodzi uczucie realności. \nDziś nie potrzebujemy spektakularnych katastrof – żyjemy w ciągłym stanie mikrozderzeń: informacyjnych\, emocjonalnych i sensorycznych. Intensywność stała się walutą\, a przester – normą funkcjonowania. \nInspiracje filozoficzne (m.in. Georges Bataille\, Paul Virilio\, Mark Fisher) wskazują\, że nadmiar energii i przyspieszenie wymagają ujścia\, emocjonalnej higieny. W społeczeństwie zmęczenia\, przemocy „pozytywności” (Byung-Chul Han) oraz płynnej nowoczesności (Zygmunt Bauman) emocje zostają spłaszczone\, a intensywność musi być sztucznie generowana. Jednocześnie kapitalizm emocjonalny (Eva Illouz) przekształca uczucia w zasób i narzędzie produkcji.\nW tym kontekście przester staje się także narzędziem politycznym – społeczeństwo przeciążone emocjonalnie reaguje szybciej i bardziej impulsywnie\, co sprzyja jego sterowaniu. Technologie i algorytmy dodatkowo wzmacniają ten stan\, projektując rzeczywistość jako nieustanny „crash test” percepcji. \nWystawa CRASH staje się przestrzenią nie tyle reprezentacji\, ile testu. Prace artystów – Kacpra Bieli\, Martyny Jastrzębskiej\, Andrzeja Karmasza\, Grzegorza Kumorka\, Irminy Rusickiej i Kaspra Lecnima oraz Aleksandry Went – badają momenty napięcia\, kolizji\, deformacji i pęknięcia: od transformacji ciała\, przez przeciążenie materii\, po presje społeczne i polityczne. \nStruktura wystawy opiera się na trzech wymiarach:\npre-crash – narastające napięcie i przeciążenie\,\nimpact – moment zderzenia\, intensywności i przesteru\,\npost-crash / overdrive – nowa\, zdeformowana\, ale żywa percepcja. \nCRASH proponuje alternatywę wobec kultury łagodności i miękkich narracji. W świecie\, który tłumi doświadczenie\, autentyczność pojawia się dopiero w przekroczeniu – w pęknięciu\, nadmiarze i hałasie. Crash nie jest tu końcem\, lecz metodą odzyskiwania czucia. \nTo opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nKacper Biela \nArtysta wizualny\, urodzony w 2000 roku w Szczecinie. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Gdańsku na wydziale malarstwa w pracowni prof. Piotra Józefowicza i prof. ASP dr hab. Marcina Zawickiego. Jego główną dziedziną twórczą jest malarstwo\, ale zajmuje się szeroko rozumianymi sztukami wizualnymi: grafika warsztatowa i komputerowa\, tworzenie instalacji\, film. Prace Kacpra można było oglądać na wielu wystawach zbiorowych oraz indywidualnych takich jak: Przeglądy prac studenckich ART’EM ALL i PROLOG\, SELF CONTROL w przestrzeni wystawienniczej Food Hall Montownia w Gdańsku\, SZTUKA NUMERYCZNA 23’ w galerii WL4 – Mleczny Piotr w Gdańsku\, ETAP ROZPADU w galerii AOKZ w Łodzi\, PRZESTRZEŃ WSPÓLNA w szczecińskim inkubatorze kultury czy TANATOS w galerii Żak w Gdańsku. Jego twórczość była publikowana w przeglądzie artystycznym magazynu „Art Monitor” oraz „Prestiż” magazyn trójmiejski. W swoich pracach podejmuje temat szeroko pojętej dezintegracji – rozpadu. Bazując na filozofii i obserwacji kultury\, buduje swoją narrację wokół rozstrzyganego problemu. \nMartyna Jastrzębska \nUrodzona w 1987 roku w Kielcach\, artystka wizualna\, wykładowczyni Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Mieszka i pracuje w Gdyni i Warszawie. Pracuje głównie z instalacją i obiektem. W jej działaniach przeplatają się wątki zmiany\, odradzania się\, reinterpretacji znaczenia śladu\, dekonstrukcji mitu i symbolu – najczęściej w kontekście post-feministycznym. Artystkę interesuje nowe definiowanie troski i wrażliwości. Jej prace prezentowane były m.in. w: Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie\, Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu\, ZONA w Szczecinie\, galerii Arsenał w Białymstoku\, galerii Wozownia w Toruniu\, Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu\, NOMUS w Gdańsku\, Galerii Bardzo Białej w Warszawie\, galerii Złącze w Poznaniu\, jak również m.in. na: Together Forever\, Zukunftsvisionen w Görlitz\, 14.Festiwal Open City\, Lublin\, Interphoto Festival\, Białystok\, Poznań Art Week\, Warsaw Gallery Weekend\, Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko\, Ostrale Biennale\, Drezno\, Festiwal Narracje Gdańsk. Rezydentka NES Artist Residency Iceland (2017)\, Centrum Rzeźby Polskiej (2023)\, JOYA AiR arte + ecologia (2024). Laureatka m.in.: Głównej Nagrody na IV Gdańskim Biennale Sztuki (2016)\, Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2018)\, Nagrody Miasta Gdańska dla Młodych Twórców Kultury za rok 2019; nominowana w kategorii „Odkrycie Roku 2019 w Kulturze” nagrody Pomorskie Sztormy (2020). Stypendystka Instytutu Adama Mickiewicza\, nominowana przez Muzeum Narodowe w Gdańsku w międzynarodowym projekcie Baltic Horizons (2022-23). W 2022 roku otrzymała trzyletnie Stypendium Ministra dla Wybitnych Młodych Naukowców w dziedzinie sztuk pięknych i konserwacji dzieł sztuki. W 2025 roku otrzymała wyróżnienie honorowe VIII edycji Nagrody Sztuki im. Marii Anto i Elsy von Freytag-Loringhoven. Prace Martyny Jastrzębskiej znajdują się w kolekcjach prywatnych\, Kolekcji na Nowe 100-lecie Banku Polskiego PKO\, kolekcji sztuki współczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku. \nAndrzej Karmasz \nArtysta sztuk wizualnych\, urodzony w 1976 roku w Gdańsku\, zajmuje się modą\, krawiectwem\, fotografią\, filmem\, instalacjami multimedialnymi\, działaniami performatywnymi. Andrzej Karmasz bada zagadnienia dotyczące mody\, antropologii\, zajmują go kwestie przekraczania granic kulturowych\, genderowych\, oraz procesy transformacji\, przenikania pomiędzy kulturami i tradycjami. Ukończył  wydział malarstwa i grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2003\, stypendysta Rządu Japońskiego na Joshibi University of Art and Design w Japonii (2004-2006)\, doktor sztuk pięknych (2013)\, wykładowca akademicki na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2012-2022). Jego prace prezentowane były m.in. w: Nomus – Nowe Muzeum Sztuki w Gdańsku; BWA Wrocław Głowny; Weserburg Museum fur moderne Kunst\, Bremen; Centrum Sztuki Współczesnej Kronika\, Bytom; Gdańska Galeria Miejska; Centrum Sztuki Galeria EL\, Elbląg; Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej\, Wrocław; Signum Foundation\, Wenecja; Croatian Association of Visual Artists (HDLU)\, Zagrzeb; Nieuwe Vide\, Haarlem; Slovak National Gallery\, Bratysława; Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, Warszawa; Instytut Sztuki Wyspa\, Gdańsk; Tokyo Metropolitan Art Museum. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i publicznych: Gdańska Kolekcja Sztuki Współczesnej NOMUS – Nowe Muzeum Sztuki Dział Muzeum Narodowego w Gdańsku\, kolekcji Fundacji Signum. \nGrzegorz Kumorek \nArtysta wizualny\, rzeźbiarz pochodzący z Olszowej\, urodzony w 1990. W 2016 roku ukończył studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie\, gdzie od 2020 pracuje jako asystent. W 2019 brał udział w 17. Przeglądzie Sztuki Survival we Wrocławiu\, w 2023 zdobył Grand Prix IX Salonu BWA Tarnów\, w 2024 był finalistą Biennale Rybie Oko 11. Swoje prace prezentował m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie\, w Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Muzeum Współczesnym Wrocław. W praktyce artystycznej często odnosi się do swojego wiejskiego pochodzenia. Szuka form\, bazując na pamięci materii\, przestrzeni i ciała lub lokalnej historii mówionej. To czasem prowadzi go w obszar między człowiekiem a przyrodą\, do formy i relacji podstawowej jaką jest bliskość biologiczna. Czerpiąc z intuicji\, tworzy prymitywne konstrukcje\, nawiązując do pamięci miejsca\, w którym dominuje materiał prosty\, prowincjonalny\, podręczny jak patyki\, siano\, kamienie czy plastikowe śmieci. \nIrmina Rusicka \nArtystka wizualna\, autorka instalacji\, rzeźb\, fotografii i realizacji site-specific\, doktora sztuk pięknych. Absolwentka psychologii i historii sztuki w ramach MISH na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Sztuki mediów na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu\, studiowała także na ASP w Warszawie w pracowniach Krzysztofa Wodiczki i Grzegorza Kowalskiego. W swojej praktyce zderzała samochody\, naprawiała motocykl i zbierała środki na wykonanie dziury w budynku instytucji sztuki. Od roku 2021 koncentruje się na rzeźbie i fotografii. W swoich pracach przygląda się krajobrazowi ukształtowanemu przez niespełnione obietnice wzrostu i modernizacji. Sięga po materiały naturalne\, odpady budowlane i elementy infrastruktury\, w których zapisują się ślady tych procesów. Ważne pozostają dla niej działania kontekstualne\, dialog z historią sztuki oraz sprawdzanie aktualności neoawangardowych gestów. Jest stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2026)\, Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego (2021) oraz Stypendium im. Jerzego Grotowskiego (2021). Otrzymała nagrody: Talenty Trójki (2018) i WARTO (2019)\, była także finalistką Nagrody Fundacji Grey House (2018). Od roku 2016 jest członkinią Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej\, od 2018 – wykładowczynią akademicką. Współautorka Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Działa indywidualnie oraz we współpracy z Kasprem Lecnimem. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nKasper Lecnim \nArtysta wizualny\, absolwent Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu. Zdarzyło mu się produkować szaliki\, organizować przeprowadzki\, odśnieżać drogi\, zderzać auta i wyzywać na pojedynki dyrektorów instytucji kultury. Obecnie koncentruje się na obiektach i instalacjach. Sięga po materiały zużyte\, błahe\, marginalne lub traktowane jako zbędne. Praktykuje sztukę\, która nie musi być zawsze poważna. Interesuje go niespełnienie\, które niesie ze sobą nowoczesność\, a także katastrofy\, błędy\, gruzy budowlane i wszystko to\, co na nich narasta i pęcznieje. Od roku 2014 jest wykładowcą akademickim\, w 2025 roku uzyskał stopień doktora. Członek OFSW\, współautor treści Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Pracuje indywidualnie oraz wspólnie z Irminą Rusicką. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nAleksandra Went \nArtystka sztuk wizualnych\, rzeźbiarka\, twórczyni ceramiki. Ukończyła wydział rzeźby gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych (2003r.). Od ponad dwóch dekad tworzy wraz z Alicją Karską duet artystyczny Karska/Went\, w którym eksplorują różne media — przede wszystkim fotografię i film. Jako duet brały udział w wielu wystawach w Polsce i za granicą\, ich  prace znajdują się w kolekcjach najważniejszych instytucji sztuki w Polsce m.in. Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, CSW Zamek Ujazdowski\, Nomus Nowe Muzeum Sztuki.\nNa stałe związane z warszawską Fundacją Profile.\nOd 2019 roku prowadzi pracownię ceramiczną – „Wela Ont Ceramika”\, w której regularnie odbywają się warsztaty lepienia w glinie. W pracowni rozwija autorskie projekty\, w których tworzy obiekty balansujące na pograniczu rzeźby i sztuki użytkowej. Pociąga ją surowość gliny\, jej naturalna struktura\, bogactwo barw i odcieni. Tworzy pojedyncze egzemplarze\, unikaty lub krótkie serie. Wszystko powstaje z powolnym procesie ręcznej pracy. \nBWA / Pałacyk Strzelecki ul. Słowackiego 1\, 33-100 Tarnów \nTermin: 16.05 – 16.07.2026 \nWernisaż wystawy: sobota\, 16.05.2026\, g. 19:30 | NOC MUZEÓW \nGodziny otwarcia ekspozycji: wt-pt: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) ndz: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) \nWstęp: bilet normalny: 10zł\, bilet ulgowy: 5 zł\, bilet czwartkowy: 1 zł
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/crash-wystawa/2026-07-02/
LOCATION:Biuro Wystaw Artystycznych\, ul. Słowackiego 1\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:wystawy
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/CRASH_Plakat_wersja_online.png
ORGANIZER;CN="Biuro Wystaw Artystycznych":MAILTO:biuro@bwa.tarnow.pl
GEO:50.0178761;20.9827521
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Biuro Wystaw Artystycznych ul. Słowackiego 1 Tarnów małopolskie 33-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Słowackiego 1:geo:20.9827521,50.0178761
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260702T173000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260702T200000
DTSTAMP:20260612T050106
CREATED:20260609T073018Z
LAST-MODIFIED:20260609T073018Z
UID:10031156-1783013400-1783022400@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:"Tarnów w plenerze" architektoniczny plener rysunkowy
DESCRIPTION:Podczas codziennych spotkań będzie można poznać podstawowe techniki rysunku architektonicznego. Każde spotkanie jest też krótkim wprowadzeniem w różne zagadnienia z dziedziny historii sztuki\, osadzone w kontekście Tarnowa. Uczestnicy otrzymają niezbędny sprzęt – od krzesełek\, przez deski kreślarskie\, po narzędzia rysunkowe. \nZajęcia skierowane są do młodzieży i osób dorosłych. Nie trzeba mieć doświadczenia w rysowaniu\, aby wziąć udział. \nPROWADZĄCY: \nBartłomiej Pochopień jest absolwentem Wydziału Architektury i Urbanistyki Politechniki Krakowskiej. W 2017 roku otrzymał nagrodę Architektura Roku województwa śląskiego w kategorii Dom jednorodzinny\, a także wyróżnienie Młody Twórca Architektury Śląskiej. W latach 2014-2015 był odpowiedzialny za stworzenie projektu koncepcyjnego „Nowej Wystawy Głównej” w Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau. Od 2016 jest silnie zaangażowany w misję edukacji architektonicznej w ramach inicjatywy Akademia Architektury\, między innymi przeprowadzając setki indywidualnych\, a także cyklicznych spotkań\, warsztatów i wykładów. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie Sztuki Wizualne. W 2023 roku Akademia Architektury we współpracy z BWA w Tarnowie objęła wszystkie przedszkola i szkoły podstawowe w tym mieście programem edukacyjnym pod nazwą Architektoniczny Elementarz. \nJest absolwentem Wydziału Architektury i Urbanistyki Politechniki Krakowskiej. W 2017 roku otrzymał nagrodę Architektura Roku województwa śląskiego w kategorii Dom jednorodzinny\, a także wyróżnienie Młody Twórca Architektury Śląskiej. W latach 2014-2015 był odpowiedzialny za stworzenie projektu koncepcyjnego „Nowej Wystawy Głównej” w Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau. Od 2016 jest silnie zaangażowany w misję edukacji architektonicznej w ramach inicjatywy Akademia Architektury\, między innymi przeprowadzając setki indywidualnych\, a także cyklicznych spotkań\, warsztatów i wykładów. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie Sztuki Wizualne. W 2023 roku Akademia Architektury we współpracy z BWA w Tarnowie objęła wszystkie przedszkola i szkoły podstawowe w tym mieście programem edukacyjnym pod nazwą Architektoniczny Elementarz. \n29.06-3.07.2026 (poniedziałek-piątek)\, g. 17:30-20:00\nKoszt: 200 zł od uczestnika/płatne z góry przelewem \nZbiórka w Pałacyku Strzeleckim\, budynku BWA w Tarnowie \nwiek uczestników: 12+ \nMateriały zapewniają prowadzący. \nLiczba miejsc ograniczona. \nObowiązują zapisy: 606 146 520\, edukacja@bwa.tarnow.pl
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/tarnow-w-plenerze-architektoniczny-plener-rysunkowy/2026-07-02/
LOCATION:Biuro Wystaw Artystycznych\, ul. Słowackiego 1\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:warsztaty
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/Tarnow-w-plenerze-plakat.jpg
ORGANIZER;CN="Biuro Wystaw Artystycznych":MAILTO:biuro@bwa.tarnow.pl
GEO:50.0178761;20.9827521
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Biuro Wystaw Artystycznych ul. Słowackiego 1 Tarnów małopolskie 33-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Słowackiego 1:geo:20.9827521,50.0178761
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260703T110000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260703T180000
DTSTAMP:20260612T050106
CREATED:20260508T082835Z
LAST-MODIFIED:20260508T082835Z
UID:10029932-1783076400-1783101600@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:"Crash" - wystawa
DESCRIPTION:To opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nCRASH to wystawa o emocjach doprowadzonych do granic intensywności – o przesterze jako dominującym stanie współczesności. Nawiązując do kultowego filmu Davida Cronenberga projekt bada świat\, w którym nadmiar bodźców prowadzi nie do głębszego odczuwania\, lecz do znieczulenia. W efekcie\, aby poczuć potrzeba bardziej\, mocniej\, głębiej. Żeby coś w nas drgnęło – trzeba przegiąć. \nLiteracki pierwowzór Ballarda i film Cronenberga z 1996 r. tworzą fundamenty tego imaginarium. Crash opowiada o świecie\, w którym emocjonalny układ człowieka jest tak spłaszczony i obojętny\, że dopiero katastrofa – wypadek\, deformacja\, zderzenie – potrafi coś w nim odprasować. Technologia staje się partnerem w poszukiwaniu intensywności\, a trauma i pożądanie łączą się w jedna\, dziwnie metaliczna\, niepokojącą energię. Cronenberg przełożył to na obraz w sposób bezlitosny: dopiero kontakt z twardą materią\, z karoserią\, z pęknięciem i odkształceniem – rodzi uczucie realności. \nDziś nie potrzebujemy spektakularnych katastrof – żyjemy w ciągłym stanie mikrozderzeń: informacyjnych\, emocjonalnych i sensorycznych. Intensywność stała się walutą\, a przester – normą funkcjonowania. \nInspiracje filozoficzne (m.in. Georges Bataille\, Paul Virilio\, Mark Fisher) wskazują\, że nadmiar energii i przyspieszenie wymagają ujścia\, emocjonalnej higieny. W społeczeństwie zmęczenia\, przemocy „pozytywności” (Byung-Chul Han) oraz płynnej nowoczesności (Zygmunt Bauman) emocje zostają spłaszczone\, a intensywność musi być sztucznie generowana. Jednocześnie kapitalizm emocjonalny (Eva Illouz) przekształca uczucia w zasób i narzędzie produkcji.\nW tym kontekście przester staje się także narzędziem politycznym – społeczeństwo przeciążone emocjonalnie reaguje szybciej i bardziej impulsywnie\, co sprzyja jego sterowaniu. Technologie i algorytmy dodatkowo wzmacniają ten stan\, projektując rzeczywistość jako nieustanny „crash test” percepcji. \nWystawa CRASH staje się przestrzenią nie tyle reprezentacji\, ile testu. Prace artystów – Kacpra Bieli\, Martyny Jastrzębskiej\, Andrzeja Karmasza\, Grzegorza Kumorka\, Irminy Rusickiej i Kaspra Lecnima oraz Aleksandry Went – badają momenty napięcia\, kolizji\, deformacji i pęknięcia: od transformacji ciała\, przez przeciążenie materii\, po presje społeczne i polityczne. \nStruktura wystawy opiera się na trzech wymiarach:\npre-crash – narastające napięcie i przeciążenie\,\nimpact – moment zderzenia\, intensywności i przesteru\,\npost-crash / overdrive – nowa\, zdeformowana\, ale żywa percepcja. \nCRASH proponuje alternatywę wobec kultury łagodności i miękkich narracji. W świecie\, który tłumi doświadczenie\, autentyczność pojawia się dopiero w przekroczeniu – w pęknięciu\, nadmiarze i hałasie. Crash nie jest tu końcem\, lecz metodą odzyskiwania czucia. \nTo opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nKacper Biela \nArtysta wizualny\, urodzony w 2000 roku w Szczecinie. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Gdańsku na wydziale malarstwa w pracowni prof. Piotra Józefowicza i prof. ASP dr hab. Marcina Zawickiego. Jego główną dziedziną twórczą jest malarstwo\, ale zajmuje się szeroko rozumianymi sztukami wizualnymi: grafika warsztatowa i komputerowa\, tworzenie instalacji\, film. Prace Kacpra można było oglądać na wielu wystawach zbiorowych oraz indywidualnych takich jak: Przeglądy prac studenckich ART’EM ALL i PROLOG\, SELF CONTROL w przestrzeni wystawienniczej Food Hall Montownia w Gdańsku\, SZTUKA NUMERYCZNA 23’ w galerii WL4 – Mleczny Piotr w Gdańsku\, ETAP ROZPADU w galerii AOKZ w Łodzi\, PRZESTRZEŃ WSPÓLNA w szczecińskim inkubatorze kultury czy TANATOS w galerii Żak w Gdańsku. Jego twórczość była publikowana w przeglądzie artystycznym magazynu „Art Monitor” oraz „Prestiż” magazyn trójmiejski. W swoich pracach podejmuje temat szeroko pojętej dezintegracji – rozpadu. Bazując na filozofii i obserwacji kultury\, buduje swoją narrację wokół rozstrzyganego problemu. \nMartyna Jastrzębska \nUrodzona w 1987 roku w Kielcach\, artystka wizualna\, wykładowczyni Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Mieszka i pracuje w Gdyni i Warszawie. Pracuje głównie z instalacją i obiektem. W jej działaniach przeplatają się wątki zmiany\, odradzania się\, reinterpretacji znaczenia śladu\, dekonstrukcji mitu i symbolu – najczęściej w kontekście post-feministycznym. Artystkę interesuje nowe definiowanie troski i wrażliwości. Jej prace prezentowane były m.in. w: Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie\, Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu\, ZONA w Szczecinie\, galerii Arsenał w Białymstoku\, galerii Wozownia w Toruniu\, Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu\, NOMUS w Gdańsku\, Galerii Bardzo Białej w Warszawie\, galerii Złącze w Poznaniu\, jak również m.in. na: Together Forever\, Zukunftsvisionen w Görlitz\, 14.Festiwal Open City\, Lublin\, Interphoto Festival\, Białystok\, Poznań Art Week\, Warsaw Gallery Weekend\, Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko\, Ostrale Biennale\, Drezno\, Festiwal Narracje Gdańsk. Rezydentka NES Artist Residency Iceland (2017)\, Centrum Rzeźby Polskiej (2023)\, JOYA AiR arte + ecologia (2024). Laureatka m.in.: Głównej Nagrody na IV Gdańskim Biennale Sztuki (2016)\, Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2018)\, Nagrody Miasta Gdańska dla Młodych Twórców Kultury za rok 2019; nominowana w kategorii „Odkrycie Roku 2019 w Kulturze” nagrody Pomorskie Sztormy (2020). Stypendystka Instytutu Adama Mickiewicza\, nominowana przez Muzeum Narodowe w Gdańsku w międzynarodowym projekcie Baltic Horizons (2022-23). W 2022 roku otrzymała trzyletnie Stypendium Ministra dla Wybitnych Młodych Naukowców w dziedzinie sztuk pięknych i konserwacji dzieł sztuki. W 2025 roku otrzymała wyróżnienie honorowe VIII edycji Nagrody Sztuki im. Marii Anto i Elsy von Freytag-Loringhoven. Prace Martyny Jastrzębskiej znajdują się w kolekcjach prywatnych\, Kolekcji na Nowe 100-lecie Banku Polskiego PKO\, kolekcji sztuki współczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku. \nAndrzej Karmasz \nArtysta sztuk wizualnych\, urodzony w 1976 roku w Gdańsku\, zajmuje się modą\, krawiectwem\, fotografią\, filmem\, instalacjami multimedialnymi\, działaniami performatywnymi. Andrzej Karmasz bada zagadnienia dotyczące mody\, antropologii\, zajmują go kwestie przekraczania granic kulturowych\, genderowych\, oraz procesy transformacji\, przenikania pomiędzy kulturami i tradycjami. Ukończył  wydział malarstwa i grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2003\, stypendysta Rządu Japońskiego na Joshibi University of Art and Design w Japonii (2004-2006)\, doktor sztuk pięknych (2013)\, wykładowca akademicki na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2012-2022). Jego prace prezentowane były m.in. w: Nomus – Nowe Muzeum Sztuki w Gdańsku; BWA Wrocław Głowny; Weserburg Museum fur moderne Kunst\, Bremen; Centrum Sztuki Współczesnej Kronika\, Bytom; Gdańska Galeria Miejska; Centrum Sztuki Galeria EL\, Elbląg; Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej\, Wrocław; Signum Foundation\, Wenecja; Croatian Association of Visual Artists (HDLU)\, Zagrzeb; Nieuwe Vide\, Haarlem; Slovak National Gallery\, Bratysława; Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, Warszawa; Instytut Sztuki Wyspa\, Gdańsk; Tokyo Metropolitan Art Museum. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i publicznych: Gdańska Kolekcja Sztuki Współczesnej NOMUS – Nowe Muzeum Sztuki Dział Muzeum Narodowego w Gdańsku\, kolekcji Fundacji Signum. \nGrzegorz Kumorek \nArtysta wizualny\, rzeźbiarz pochodzący z Olszowej\, urodzony w 1990. W 2016 roku ukończył studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie\, gdzie od 2020 pracuje jako asystent. W 2019 brał udział w 17. Przeglądzie Sztuki Survival we Wrocławiu\, w 2023 zdobył Grand Prix IX Salonu BWA Tarnów\, w 2024 był finalistą Biennale Rybie Oko 11. Swoje prace prezentował m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie\, w Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Muzeum Współczesnym Wrocław. W praktyce artystycznej często odnosi się do swojego wiejskiego pochodzenia. Szuka form\, bazując na pamięci materii\, przestrzeni i ciała lub lokalnej historii mówionej. To czasem prowadzi go w obszar między człowiekiem a przyrodą\, do formy i relacji podstawowej jaką jest bliskość biologiczna. Czerpiąc z intuicji\, tworzy prymitywne konstrukcje\, nawiązując do pamięci miejsca\, w którym dominuje materiał prosty\, prowincjonalny\, podręczny jak patyki\, siano\, kamienie czy plastikowe śmieci. \nIrmina Rusicka \nArtystka wizualna\, autorka instalacji\, rzeźb\, fotografii i realizacji site-specific\, doktora sztuk pięknych. Absolwentka psychologii i historii sztuki w ramach MISH na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Sztuki mediów na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu\, studiowała także na ASP w Warszawie w pracowniach Krzysztofa Wodiczki i Grzegorza Kowalskiego. W swojej praktyce zderzała samochody\, naprawiała motocykl i zbierała środki na wykonanie dziury w budynku instytucji sztuki. Od roku 2021 koncentruje się na rzeźbie i fotografii. W swoich pracach przygląda się krajobrazowi ukształtowanemu przez niespełnione obietnice wzrostu i modernizacji. Sięga po materiały naturalne\, odpady budowlane i elementy infrastruktury\, w których zapisują się ślady tych procesów. Ważne pozostają dla niej działania kontekstualne\, dialog z historią sztuki oraz sprawdzanie aktualności neoawangardowych gestów. Jest stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2026)\, Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego (2021) oraz Stypendium im. Jerzego Grotowskiego (2021). Otrzymała nagrody: Talenty Trójki (2018) i WARTO (2019)\, była także finalistką Nagrody Fundacji Grey House (2018). Od roku 2016 jest członkinią Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej\, od 2018 – wykładowczynią akademicką. Współautorka Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Działa indywidualnie oraz we współpracy z Kasprem Lecnimem. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nKasper Lecnim \nArtysta wizualny\, absolwent Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu. Zdarzyło mu się produkować szaliki\, organizować przeprowadzki\, odśnieżać drogi\, zderzać auta i wyzywać na pojedynki dyrektorów instytucji kultury. Obecnie koncentruje się na obiektach i instalacjach. Sięga po materiały zużyte\, błahe\, marginalne lub traktowane jako zbędne. Praktykuje sztukę\, która nie musi być zawsze poważna. Interesuje go niespełnienie\, które niesie ze sobą nowoczesność\, a także katastrofy\, błędy\, gruzy budowlane i wszystko to\, co na nich narasta i pęcznieje. Od roku 2014 jest wykładowcą akademickim\, w 2025 roku uzyskał stopień doktora. Członek OFSW\, współautor treści Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Pracuje indywidualnie oraz wspólnie z Irminą Rusicką. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nAleksandra Went \nArtystka sztuk wizualnych\, rzeźbiarka\, twórczyni ceramiki. Ukończyła wydział rzeźby gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych (2003r.). Od ponad dwóch dekad tworzy wraz z Alicją Karską duet artystyczny Karska/Went\, w którym eksplorują różne media — przede wszystkim fotografię i film. Jako duet brały udział w wielu wystawach w Polsce i za granicą\, ich  prace znajdują się w kolekcjach najważniejszych instytucji sztuki w Polsce m.in. Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, CSW Zamek Ujazdowski\, Nomus Nowe Muzeum Sztuki.\nNa stałe związane z warszawską Fundacją Profile.\nOd 2019 roku prowadzi pracownię ceramiczną – „Wela Ont Ceramika”\, w której regularnie odbywają się warsztaty lepienia w glinie. W pracowni rozwija autorskie projekty\, w których tworzy obiekty balansujące na pograniczu rzeźby i sztuki użytkowej. Pociąga ją surowość gliny\, jej naturalna struktura\, bogactwo barw i odcieni. Tworzy pojedyncze egzemplarze\, unikaty lub krótkie serie. Wszystko powstaje z powolnym procesie ręcznej pracy. \nBWA / Pałacyk Strzelecki ul. Słowackiego 1\, 33-100 Tarnów \nTermin: 16.05 – 16.07.2026 \nWernisaż wystawy: sobota\, 16.05.2026\, g. 19:30 | NOC MUZEÓW \nGodziny otwarcia ekspozycji: wt-pt: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) ndz: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) \nWstęp: bilet normalny: 10zł\, bilet ulgowy: 5 zł\, bilet czwartkowy: 1 zł
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/crash-wystawa/2026-07-03/
LOCATION:Biuro Wystaw Artystycznych\, ul. Słowackiego 1\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:wystawy
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/CRASH_Plakat_wersja_online.png
ORGANIZER;CN="Biuro Wystaw Artystycznych":MAILTO:biuro@bwa.tarnow.pl
GEO:50.0178761;20.9827521
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Biuro Wystaw Artystycznych ul. Słowackiego 1 Tarnów małopolskie 33-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Słowackiego 1:geo:20.9827521,50.0178761
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260703T173000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260703T200000
DTSTAMP:20260612T050106
CREATED:20260609T073018Z
LAST-MODIFIED:20260609T073018Z
UID:10031157-1783099800-1783108800@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:"Tarnów w plenerze" architektoniczny plener rysunkowy
DESCRIPTION:Podczas codziennych spotkań będzie można poznać podstawowe techniki rysunku architektonicznego. Każde spotkanie jest też krótkim wprowadzeniem w różne zagadnienia z dziedziny historii sztuki\, osadzone w kontekście Tarnowa. Uczestnicy otrzymają niezbędny sprzęt – od krzesełek\, przez deski kreślarskie\, po narzędzia rysunkowe. \nZajęcia skierowane są do młodzieży i osób dorosłych. Nie trzeba mieć doświadczenia w rysowaniu\, aby wziąć udział. \nPROWADZĄCY: \nBartłomiej Pochopień jest absolwentem Wydziału Architektury i Urbanistyki Politechniki Krakowskiej. W 2017 roku otrzymał nagrodę Architektura Roku województwa śląskiego w kategorii Dom jednorodzinny\, a także wyróżnienie Młody Twórca Architektury Śląskiej. W latach 2014-2015 był odpowiedzialny za stworzenie projektu koncepcyjnego „Nowej Wystawy Głównej” w Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau. Od 2016 jest silnie zaangażowany w misję edukacji architektonicznej w ramach inicjatywy Akademia Architektury\, między innymi przeprowadzając setki indywidualnych\, a także cyklicznych spotkań\, warsztatów i wykładów. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie Sztuki Wizualne. W 2023 roku Akademia Architektury we współpracy z BWA w Tarnowie objęła wszystkie przedszkola i szkoły podstawowe w tym mieście programem edukacyjnym pod nazwą Architektoniczny Elementarz. \nJest absolwentem Wydziału Architektury i Urbanistyki Politechniki Krakowskiej. W 2017 roku otrzymał nagrodę Architektura Roku województwa śląskiego w kategorii Dom jednorodzinny\, a także wyróżnienie Młody Twórca Architektury Śląskiej. W latach 2014-2015 był odpowiedzialny za stworzenie projektu koncepcyjnego „Nowej Wystawy Głównej” w Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau. Od 2016 jest silnie zaangażowany w misję edukacji architektonicznej w ramach inicjatywy Akademia Architektury\, między innymi przeprowadzając setki indywidualnych\, a także cyklicznych spotkań\, warsztatów i wykładów. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie Sztuki Wizualne. W 2023 roku Akademia Architektury we współpracy z BWA w Tarnowie objęła wszystkie przedszkola i szkoły podstawowe w tym mieście programem edukacyjnym pod nazwą Architektoniczny Elementarz. \n29.06-3.07.2026 (poniedziałek-piątek)\, g. 17:30-20:00\nKoszt: 200 zł od uczestnika/płatne z góry przelewem \nZbiórka w Pałacyku Strzeleckim\, budynku BWA w Tarnowie \nwiek uczestników: 12+ \nMateriały zapewniają prowadzący. \nLiczba miejsc ograniczona. \nObowiązują zapisy: 606 146 520\, edukacja@bwa.tarnow.pl
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/tarnow-w-plenerze-architektoniczny-plener-rysunkowy/2026-07-03/
LOCATION:Biuro Wystaw Artystycznych\, ul. Słowackiego 1\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:warsztaty
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/Tarnow-w-plenerze-plakat.jpg
ORGANIZER;CN="Biuro Wystaw Artystycznych":MAILTO:biuro@bwa.tarnow.pl
GEO:50.0178761;20.9827521
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Biuro Wystaw Artystycznych ul. Słowackiego 1 Tarnów małopolskie 33-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Słowackiego 1:geo:20.9827521,50.0178761
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260705T110000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260705T180000
DTSTAMP:20260612T050106
CREATED:20260508T082835Z
LAST-MODIFIED:20260508T082835Z
UID:10029933-1783249200-1783274400@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:"Crash" - wystawa
DESCRIPTION:To opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nCRASH to wystawa o emocjach doprowadzonych do granic intensywności – o przesterze jako dominującym stanie współczesności. Nawiązując do kultowego filmu Davida Cronenberga projekt bada świat\, w którym nadmiar bodźców prowadzi nie do głębszego odczuwania\, lecz do znieczulenia. W efekcie\, aby poczuć potrzeba bardziej\, mocniej\, głębiej. Żeby coś w nas drgnęło – trzeba przegiąć. \nLiteracki pierwowzór Ballarda i film Cronenberga z 1996 r. tworzą fundamenty tego imaginarium. Crash opowiada o świecie\, w którym emocjonalny układ człowieka jest tak spłaszczony i obojętny\, że dopiero katastrofa – wypadek\, deformacja\, zderzenie – potrafi coś w nim odprasować. Technologia staje się partnerem w poszukiwaniu intensywności\, a trauma i pożądanie łączą się w jedna\, dziwnie metaliczna\, niepokojącą energię. Cronenberg przełożył to na obraz w sposób bezlitosny: dopiero kontakt z twardą materią\, z karoserią\, z pęknięciem i odkształceniem – rodzi uczucie realności. \nDziś nie potrzebujemy spektakularnych katastrof – żyjemy w ciągłym stanie mikrozderzeń: informacyjnych\, emocjonalnych i sensorycznych. Intensywność stała się walutą\, a przester – normą funkcjonowania. \nInspiracje filozoficzne (m.in. Georges Bataille\, Paul Virilio\, Mark Fisher) wskazują\, że nadmiar energii i przyspieszenie wymagają ujścia\, emocjonalnej higieny. W społeczeństwie zmęczenia\, przemocy „pozytywności” (Byung-Chul Han) oraz płynnej nowoczesności (Zygmunt Bauman) emocje zostają spłaszczone\, a intensywność musi być sztucznie generowana. Jednocześnie kapitalizm emocjonalny (Eva Illouz) przekształca uczucia w zasób i narzędzie produkcji.\nW tym kontekście przester staje się także narzędziem politycznym – społeczeństwo przeciążone emocjonalnie reaguje szybciej i bardziej impulsywnie\, co sprzyja jego sterowaniu. Technologie i algorytmy dodatkowo wzmacniają ten stan\, projektując rzeczywistość jako nieustanny „crash test” percepcji. \nWystawa CRASH staje się przestrzenią nie tyle reprezentacji\, ile testu. Prace artystów – Kacpra Bieli\, Martyny Jastrzębskiej\, Andrzeja Karmasza\, Grzegorza Kumorka\, Irminy Rusickiej i Kaspra Lecnima oraz Aleksandry Went – badają momenty napięcia\, kolizji\, deformacji i pęknięcia: od transformacji ciała\, przez przeciążenie materii\, po presje społeczne i polityczne. \nStruktura wystawy opiera się na trzech wymiarach:\npre-crash – narastające napięcie i przeciążenie\,\nimpact – moment zderzenia\, intensywności i przesteru\,\npost-crash / overdrive – nowa\, zdeformowana\, ale żywa percepcja. \nCRASH proponuje alternatywę wobec kultury łagodności i miękkich narracji. W świecie\, który tłumi doświadczenie\, autentyczność pojawia się dopiero w przekroczeniu – w pęknięciu\, nadmiarze i hałasie. Crash nie jest tu końcem\, lecz metodą odzyskiwania czucia. \nTo opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nKacper Biela \nArtysta wizualny\, urodzony w 2000 roku w Szczecinie. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Gdańsku na wydziale malarstwa w pracowni prof. Piotra Józefowicza i prof. ASP dr hab. Marcina Zawickiego. Jego główną dziedziną twórczą jest malarstwo\, ale zajmuje się szeroko rozumianymi sztukami wizualnymi: grafika warsztatowa i komputerowa\, tworzenie instalacji\, film. Prace Kacpra można było oglądać na wielu wystawach zbiorowych oraz indywidualnych takich jak: Przeglądy prac studenckich ART’EM ALL i PROLOG\, SELF CONTROL w przestrzeni wystawienniczej Food Hall Montownia w Gdańsku\, SZTUKA NUMERYCZNA 23’ w galerii WL4 – Mleczny Piotr w Gdańsku\, ETAP ROZPADU w galerii AOKZ w Łodzi\, PRZESTRZEŃ WSPÓLNA w szczecińskim inkubatorze kultury czy TANATOS w galerii Żak w Gdańsku. Jego twórczość była publikowana w przeglądzie artystycznym magazynu „Art Monitor” oraz „Prestiż” magazyn trójmiejski. W swoich pracach podejmuje temat szeroko pojętej dezintegracji – rozpadu. Bazując na filozofii i obserwacji kultury\, buduje swoją narrację wokół rozstrzyganego problemu. \nMartyna Jastrzębska \nUrodzona w 1987 roku w Kielcach\, artystka wizualna\, wykładowczyni Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Mieszka i pracuje w Gdyni i Warszawie. Pracuje głównie z instalacją i obiektem. W jej działaniach przeplatają się wątki zmiany\, odradzania się\, reinterpretacji znaczenia śladu\, dekonstrukcji mitu i symbolu – najczęściej w kontekście post-feministycznym. Artystkę interesuje nowe definiowanie troski i wrażliwości. Jej prace prezentowane były m.in. w: Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie\, Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu\, ZONA w Szczecinie\, galerii Arsenał w Białymstoku\, galerii Wozownia w Toruniu\, Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu\, NOMUS w Gdańsku\, Galerii Bardzo Białej w Warszawie\, galerii Złącze w Poznaniu\, jak również m.in. na: Together Forever\, Zukunftsvisionen w Görlitz\, 14.Festiwal Open City\, Lublin\, Interphoto Festival\, Białystok\, Poznań Art Week\, Warsaw Gallery Weekend\, Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko\, Ostrale Biennale\, Drezno\, Festiwal Narracje Gdańsk. Rezydentka NES Artist Residency Iceland (2017)\, Centrum Rzeźby Polskiej (2023)\, JOYA AiR arte + ecologia (2024). Laureatka m.in.: Głównej Nagrody na IV Gdańskim Biennale Sztuki (2016)\, Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2018)\, Nagrody Miasta Gdańska dla Młodych Twórców Kultury za rok 2019; nominowana w kategorii „Odkrycie Roku 2019 w Kulturze” nagrody Pomorskie Sztormy (2020). Stypendystka Instytutu Adama Mickiewicza\, nominowana przez Muzeum Narodowe w Gdańsku w międzynarodowym projekcie Baltic Horizons (2022-23). W 2022 roku otrzymała trzyletnie Stypendium Ministra dla Wybitnych Młodych Naukowców w dziedzinie sztuk pięknych i konserwacji dzieł sztuki. W 2025 roku otrzymała wyróżnienie honorowe VIII edycji Nagrody Sztuki im. Marii Anto i Elsy von Freytag-Loringhoven. Prace Martyny Jastrzębskiej znajdują się w kolekcjach prywatnych\, Kolekcji na Nowe 100-lecie Banku Polskiego PKO\, kolekcji sztuki współczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku. \nAndrzej Karmasz \nArtysta sztuk wizualnych\, urodzony w 1976 roku w Gdańsku\, zajmuje się modą\, krawiectwem\, fotografią\, filmem\, instalacjami multimedialnymi\, działaniami performatywnymi. Andrzej Karmasz bada zagadnienia dotyczące mody\, antropologii\, zajmują go kwestie przekraczania granic kulturowych\, genderowych\, oraz procesy transformacji\, przenikania pomiędzy kulturami i tradycjami. Ukończył  wydział malarstwa i grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2003\, stypendysta Rządu Japońskiego na Joshibi University of Art and Design w Japonii (2004-2006)\, doktor sztuk pięknych (2013)\, wykładowca akademicki na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2012-2022). Jego prace prezentowane były m.in. w: Nomus – Nowe Muzeum Sztuki w Gdańsku; BWA Wrocław Głowny; Weserburg Museum fur moderne Kunst\, Bremen; Centrum Sztuki Współczesnej Kronika\, Bytom; Gdańska Galeria Miejska; Centrum Sztuki Galeria EL\, Elbląg; Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej\, Wrocław; Signum Foundation\, Wenecja; Croatian Association of Visual Artists (HDLU)\, Zagrzeb; Nieuwe Vide\, Haarlem; Slovak National Gallery\, Bratysława; Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, Warszawa; Instytut Sztuki Wyspa\, Gdańsk; Tokyo Metropolitan Art Museum. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i publicznych: Gdańska Kolekcja Sztuki Współczesnej NOMUS – Nowe Muzeum Sztuki Dział Muzeum Narodowego w Gdańsku\, kolekcji Fundacji Signum. \nGrzegorz Kumorek \nArtysta wizualny\, rzeźbiarz pochodzący z Olszowej\, urodzony w 1990. W 2016 roku ukończył studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie\, gdzie od 2020 pracuje jako asystent. W 2019 brał udział w 17. Przeglądzie Sztuki Survival we Wrocławiu\, w 2023 zdobył Grand Prix IX Salonu BWA Tarnów\, w 2024 był finalistą Biennale Rybie Oko 11. Swoje prace prezentował m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie\, w Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Muzeum Współczesnym Wrocław. W praktyce artystycznej często odnosi się do swojego wiejskiego pochodzenia. Szuka form\, bazując na pamięci materii\, przestrzeni i ciała lub lokalnej historii mówionej. To czasem prowadzi go w obszar między człowiekiem a przyrodą\, do formy i relacji podstawowej jaką jest bliskość biologiczna. Czerpiąc z intuicji\, tworzy prymitywne konstrukcje\, nawiązując do pamięci miejsca\, w którym dominuje materiał prosty\, prowincjonalny\, podręczny jak patyki\, siano\, kamienie czy plastikowe śmieci. \nIrmina Rusicka \nArtystka wizualna\, autorka instalacji\, rzeźb\, fotografii i realizacji site-specific\, doktora sztuk pięknych. Absolwentka psychologii i historii sztuki w ramach MISH na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Sztuki mediów na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu\, studiowała także na ASP w Warszawie w pracowniach Krzysztofa Wodiczki i Grzegorza Kowalskiego. W swojej praktyce zderzała samochody\, naprawiała motocykl i zbierała środki na wykonanie dziury w budynku instytucji sztuki. Od roku 2021 koncentruje się na rzeźbie i fotografii. W swoich pracach przygląda się krajobrazowi ukształtowanemu przez niespełnione obietnice wzrostu i modernizacji. Sięga po materiały naturalne\, odpady budowlane i elementy infrastruktury\, w których zapisują się ślady tych procesów. Ważne pozostają dla niej działania kontekstualne\, dialog z historią sztuki oraz sprawdzanie aktualności neoawangardowych gestów. Jest stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2026)\, Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego (2021) oraz Stypendium im. Jerzego Grotowskiego (2021). Otrzymała nagrody: Talenty Trójki (2018) i WARTO (2019)\, była także finalistką Nagrody Fundacji Grey House (2018). Od roku 2016 jest członkinią Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej\, od 2018 – wykładowczynią akademicką. Współautorka Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Działa indywidualnie oraz we współpracy z Kasprem Lecnimem. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nKasper Lecnim \nArtysta wizualny\, absolwent Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu. Zdarzyło mu się produkować szaliki\, organizować przeprowadzki\, odśnieżać drogi\, zderzać auta i wyzywać na pojedynki dyrektorów instytucji kultury. Obecnie koncentruje się na obiektach i instalacjach. Sięga po materiały zużyte\, błahe\, marginalne lub traktowane jako zbędne. Praktykuje sztukę\, która nie musi być zawsze poważna. Interesuje go niespełnienie\, które niesie ze sobą nowoczesność\, a także katastrofy\, błędy\, gruzy budowlane i wszystko to\, co na nich narasta i pęcznieje. Od roku 2014 jest wykładowcą akademickim\, w 2025 roku uzyskał stopień doktora. Członek OFSW\, współautor treści Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Pracuje indywidualnie oraz wspólnie z Irminą Rusicką. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nAleksandra Went \nArtystka sztuk wizualnych\, rzeźbiarka\, twórczyni ceramiki. Ukończyła wydział rzeźby gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych (2003r.). Od ponad dwóch dekad tworzy wraz z Alicją Karską duet artystyczny Karska/Went\, w którym eksplorują różne media — przede wszystkim fotografię i film. Jako duet brały udział w wielu wystawach w Polsce i za granicą\, ich  prace znajdują się w kolekcjach najważniejszych instytucji sztuki w Polsce m.in. Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, CSW Zamek Ujazdowski\, Nomus Nowe Muzeum Sztuki.\nNa stałe związane z warszawską Fundacją Profile.\nOd 2019 roku prowadzi pracownię ceramiczną – „Wela Ont Ceramika”\, w której regularnie odbywają się warsztaty lepienia w glinie. W pracowni rozwija autorskie projekty\, w których tworzy obiekty balansujące na pograniczu rzeźby i sztuki użytkowej. Pociąga ją surowość gliny\, jej naturalna struktura\, bogactwo barw i odcieni. Tworzy pojedyncze egzemplarze\, unikaty lub krótkie serie. Wszystko powstaje z powolnym procesie ręcznej pracy. \nBWA / Pałacyk Strzelecki ul. Słowackiego 1\, 33-100 Tarnów \nTermin: 16.05 – 16.07.2026 \nWernisaż wystawy: sobota\, 16.05.2026\, g. 19:30 | NOC MUZEÓW \nGodziny otwarcia ekspozycji: wt-pt: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) ndz: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) \nWstęp: bilet normalny: 10zł\, bilet ulgowy: 5 zł\, bilet czwartkowy: 1 zł
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/crash-wystawa/2026-07-05/
LOCATION:Biuro Wystaw Artystycznych\, ul. Słowackiego 1\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:wystawy
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/CRASH_Plakat_wersja_online.png
ORGANIZER;CN="Biuro Wystaw Artystycznych":MAILTO:biuro@bwa.tarnow.pl
GEO:50.0178761;20.9827521
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Biuro Wystaw Artystycznych ul. Słowackiego 1 Tarnów małopolskie 33-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Słowackiego 1:geo:20.9827521,50.0178761
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260707T110000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260707T180000
DTSTAMP:20260612T050106
CREATED:20260508T082835Z
LAST-MODIFIED:20260508T082835Z
UID:10029934-1783422000-1783447200@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:"Crash" - wystawa
DESCRIPTION:To opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nCRASH to wystawa o emocjach doprowadzonych do granic intensywności – o przesterze jako dominującym stanie współczesności. Nawiązując do kultowego filmu Davida Cronenberga projekt bada świat\, w którym nadmiar bodźców prowadzi nie do głębszego odczuwania\, lecz do znieczulenia. W efekcie\, aby poczuć potrzeba bardziej\, mocniej\, głębiej. Żeby coś w nas drgnęło – trzeba przegiąć. \nLiteracki pierwowzór Ballarda i film Cronenberga z 1996 r. tworzą fundamenty tego imaginarium. Crash opowiada o świecie\, w którym emocjonalny układ człowieka jest tak spłaszczony i obojętny\, że dopiero katastrofa – wypadek\, deformacja\, zderzenie – potrafi coś w nim odprasować. Technologia staje się partnerem w poszukiwaniu intensywności\, a trauma i pożądanie łączą się w jedna\, dziwnie metaliczna\, niepokojącą energię. Cronenberg przełożył to na obraz w sposób bezlitosny: dopiero kontakt z twardą materią\, z karoserią\, z pęknięciem i odkształceniem – rodzi uczucie realności. \nDziś nie potrzebujemy spektakularnych katastrof – żyjemy w ciągłym stanie mikrozderzeń: informacyjnych\, emocjonalnych i sensorycznych. Intensywność stała się walutą\, a przester – normą funkcjonowania. \nInspiracje filozoficzne (m.in. Georges Bataille\, Paul Virilio\, Mark Fisher) wskazują\, że nadmiar energii i przyspieszenie wymagają ujścia\, emocjonalnej higieny. W społeczeństwie zmęczenia\, przemocy „pozytywności” (Byung-Chul Han) oraz płynnej nowoczesności (Zygmunt Bauman) emocje zostają spłaszczone\, a intensywność musi być sztucznie generowana. Jednocześnie kapitalizm emocjonalny (Eva Illouz) przekształca uczucia w zasób i narzędzie produkcji.\nW tym kontekście przester staje się także narzędziem politycznym – społeczeństwo przeciążone emocjonalnie reaguje szybciej i bardziej impulsywnie\, co sprzyja jego sterowaniu. Technologie i algorytmy dodatkowo wzmacniają ten stan\, projektując rzeczywistość jako nieustanny „crash test” percepcji. \nWystawa CRASH staje się przestrzenią nie tyle reprezentacji\, ile testu. Prace artystów – Kacpra Bieli\, Martyny Jastrzębskiej\, Andrzeja Karmasza\, Grzegorza Kumorka\, Irminy Rusickiej i Kaspra Lecnima oraz Aleksandry Went – badają momenty napięcia\, kolizji\, deformacji i pęknięcia: od transformacji ciała\, przez przeciążenie materii\, po presje społeczne i polityczne. \nStruktura wystawy opiera się na trzech wymiarach:\npre-crash – narastające napięcie i przeciążenie\,\nimpact – moment zderzenia\, intensywności i przesteru\,\npost-crash / overdrive – nowa\, zdeformowana\, ale żywa percepcja. \nCRASH proponuje alternatywę wobec kultury łagodności i miękkich narracji. W świecie\, który tłumi doświadczenie\, autentyczność pojawia się dopiero w przekroczeniu – w pęknięciu\, nadmiarze i hałasie. Crash nie jest tu końcem\, lecz metodą odzyskiwania czucia. \nTo opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nKacper Biela \nArtysta wizualny\, urodzony w 2000 roku w Szczecinie. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Gdańsku na wydziale malarstwa w pracowni prof. Piotra Józefowicza i prof. ASP dr hab. Marcina Zawickiego. Jego główną dziedziną twórczą jest malarstwo\, ale zajmuje się szeroko rozumianymi sztukami wizualnymi: grafika warsztatowa i komputerowa\, tworzenie instalacji\, film. Prace Kacpra można było oglądać na wielu wystawach zbiorowych oraz indywidualnych takich jak: Przeglądy prac studenckich ART’EM ALL i PROLOG\, SELF CONTROL w przestrzeni wystawienniczej Food Hall Montownia w Gdańsku\, SZTUKA NUMERYCZNA 23’ w galerii WL4 – Mleczny Piotr w Gdańsku\, ETAP ROZPADU w galerii AOKZ w Łodzi\, PRZESTRZEŃ WSPÓLNA w szczecińskim inkubatorze kultury czy TANATOS w galerii Żak w Gdańsku. Jego twórczość była publikowana w przeglądzie artystycznym magazynu „Art Monitor” oraz „Prestiż” magazyn trójmiejski. W swoich pracach podejmuje temat szeroko pojętej dezintegracji – rozpadu. Bazując na filozofii i obserwacji kultury\, buduje swoją narrację wokół rozstrzyganego problemu. \nMartyna Jastrzębska \nUrodzona w 1987 roku w Kielcach\, artystka wizualna\, wykładowczyni Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Mieszka i pracuje w Gdyni i Warszawie. Pracuje głównie z instalacją i obiektem. W jej działaniach przeplatają się wątki zmiany\, odradzania się\, reinterpretacji znaczenia śladu\, dekonstrukcji mitu i symbolu – najczęściej w kontekście post-feministycznym. Artystkę interesuje nowe definiowanie troski i wrażliwości. Jej prace prezentowane były m.in. w: Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie\, Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu\, ZONA w Szczecinie\, galerii Arsenał w Białymstoku\, galerii Wozownia w Toruniu\, Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu\, NOMUS w Gdańsku\, Galerii Bardzo Białej w Warszawie\, galerii Złącze w Poznaniu\, jak również m.in. na: Together Forever\, Zukunftsvisionen w Görlitz\, 14.Festiwal Open City\, Lublin\, Interphoto Festival\, Białystok\, Poznań Art Week\, Warsaw Gallery Weekend\, Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko\, Ostrale Biennale\, Drezno\, Festiwal Narracje Gdańsk. Rezydentka NES Artist Residency Iceland (2017)\, Centrum Rzeźby Polskiej (2023)\, JOYA AiR arte + ecologia (2024). Laureatka m.in.: Głównej Nagrody na IV Gdańskim Biennale Sztuki (2016)\, Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2018)\, Nagrody Miasta Gdańska dla Młodych Twórców Kultury za rok 2019; nominowana w kategorii „Odkrycie Roku 2019 w Kulturze” nagrody Pomorskie Sztormy (2020). Stypendystka Instytutu Adama Mickiewicza\, nominowana przez Muzeum Narodowe w Gdańsku w międzynarodowym projekcie Baltic Horizons (2022-23). W 2022 roku otrzymała trzyletnie Stypendium Ministra dla Wybitnych Młodych Naukowców w dziedzinie sztuk pięknych i konserwacji dzieł sztuki. W 2025 roku otrzymała wyróżnienie honorowe VIII edycji Nagrody Sztuki im. Marii Anto i Elsy von Freytag-Loringhoven. Prace Martyny Jastrzębskiej znajdują się w kolekcjach prywatnych\, Kolekcji na Nowe 100-lecie Banku Polskiego PKO\, kolekcji sztuki współczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku. \nAndrzej Karmasz \nArtysta sztuk wizualnych\, urodzony w 1976 roku w Gdańsku\, zajmuje się modą\, krawiectwem\, fotografią\, filmem\, instalacjami multimedialnymi\, działaniami performatywnymi. Andrzej Karmasz bada zagadnienia dotyczące mody\, antropologii\, zajmują go kwestie przekraczania granic kulturowych\, genderowych\, oraz procesy transformacji\, przenikania pomiędzy kulturami i tradycjami. Ukończył  wydział malarstwa i grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2003\, stypendysta Rządu Japońskiego na Joshibi University of Art and Design w Japonii (2004-2006)\, doktor sztuk pięknych (2013)\, wykładowca akademicki na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2012-2022). Jego prace prezentowane były m.in. w: Nomus – Nowe Muzeum Sztuki w Gdańsku; BWA Wrocław Głowny; Weserburg Museum fur moderne Kunst\, Bremen; Centrum Sztuki Współczesnej Kronika\, Bytom; Gdańska Galeria Miejska; Centrum Sztuki Galeria EL\, Elbląg; Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej\, Wrocław; Signum Foundation\, Wenecja; Croatian Association of Visual Artists (HDLU)\, Zagrzeb; Nieuwe Vide\, Haarlem; Slovak National Gallery\, Bratysława; Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, Warszawa; Instytut Sztuki Wyspa\, Gdańsk; Tokyo Metropolitan Art Museum. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i publicznych: Gdańska Kolekcja Sztuki Współczesnej NOMUS – Nowe Muzeum Sztuki Dział Muzeum Narodowego w Gdańsku\, kolekcji Fundacji Signum. \nGrzegorz Kumorek \nArtysta wizualny\, rzeźbiarz pochodzący z Olszowej\, urodzony w 1990. W 2016 roku ukończył studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie\, gdzie od 2020 pracuje jako asystent. W 2019 brał udział w 17. Przeglądzie Sztuki Survival we Wrocławiu\, w 2023 zdobył Grand Prix IX Salonu BWA Tarnów\, w 2024 był finalistą Biennale Rybie Oko 11. Swoje prace prezentował m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie\, w Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Muzeum Współczesnym Wrocław. W praktyce artystycznej często odnosi się do swojego wiejskiego pochodzenia. Szuka form\, bazując na pamięci materii\, przestrzeni i ciała lub lokalnej historii mówionej. To czasem prowadzi go w obszar między człowiekiem a przyrodą\, do formy i relacji podstawowej jaką jest bliskość biologiczna. Czerpiąc z intuicji\, tworzy prymitywne konstrukcje\, nawiązując do pamięci miejsca\, w którym dominuje materiał prosty\, prowincjonalny\, podręczny jak patyki\, siano\, kamienie czy plastikowe śmieci. \nIrmina Rusicka \nArtystka wizualna\, autorka instalacji\, rzeźb\, fotografii i realizacji site-specific\, doktora sztuk pięknych. Absolwentka psychologii i historii sztuki w ramach MISH na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Sztuki mediów na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu\, studiowała także na ASP w Warszawie w pracowniach Krzysztofa Wodiczki i Grzegorza Kowalskiego. W swojej praktyce zderzała samochody\, naprawiała motocykl i zbierała środki na wykonanie dziury w budynku instytucji sztuki. Od roku 2021 koncentruje się na rzeźbie i fotografii. W swoich pracach przygląda się krajobrazowi ukształtowanemu przez niespełnione obietnice wzrostu i modernizacji. Sięga po materiały naturalne\, odpady budowlane i elementy infrastruktury\, w których zapisują się ślady tych procesów. Ważne pozostają dla niej działania kontekstualne\, dialog z historią sztuki oraz sprawdzanie aktualności neoawangardowych gestów. Jest stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2026)\, Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego (2021) oraz Stypendium im. Jerzego Grotowskiego (2021). Otrzymała nagrody: Talenty Trójki (2018) i WARTO (2019)\, była także finalistką Nagrody Fundacji Grey House (2018). Od roku 2016 jest członkinią Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej\, od 2018 – wykładowczynią akademicką. Współautorka Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Działa indywidualnie oraz we współpracy z Kasprem Lecnimem. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nKasper Lecnim \nArtysta wizualny\, absolwent Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu. Zdarzyło mu się produkować szaliki\, organizować przeprowadzki\, odśnieżać drogi\, zderzać auta i wyzywać na pojedynki dyrektorów instytucji kultury. Obecnie koncentruje się na obiektach i instalacjach. Sięga po materiały zużyte\, błahe\, marginalne lub traktowane jako zbędne. Praktykuje sztukę\, która nie musi być zawsze poważna. Interesuje go niespełnienie\, które niesie ze sobą nowoczesność\, a także katastrofy\, błędy\, gruzy budowlane i wszystko to\, co na nich narasta i pęcznieje. Od roku 2014 jest wykładowcą akademickim\, w 2025 roku uzyskał stopień doktora. Członek OFSW\, współautor treści Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Pracuje indywidualnie oraz wspólnie z Irminą Rusicką. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nAleksandra Went \nArtystka sztuk wizualnych\, rzeźbiarka\, twórczyni ceramiki. Ukończyła wydział rzeźby gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych (2003r.). Od ponad dwóch dekad tworzy wraz z Alicją Karską duet artystyczny Karska/Went\, w którym eksplorują różne media — przede wszystkim fotografię i film. Jako duet brały udział w wielu wystawach w Polsce i za granicą\, ich  prace znajdują się w kolekcjach najważniejszych instytucji sztuki w Polsce m.in. Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, CSW Zamek Ujazdowski\, Nomus Nowe Muzeum Sztuki.\nNa stałe związane z warszawską Fundacją Profile.\nOd 2019 roku prowadzi pracownię ceramiczną – „Wela Ont Ceramika”\, w której regularnie odbywają się warsztaty lepienia w glinie. W pracowni rozwija autorskie projekty\, w których tworzy obiekty balansujące na pograniczu rzeźby i sztuki użytkowej. Pociąga ją surowość gliny\, jej naturalna struktura\, bogactwo barw i odcieni. Tworzy pojedyncze egzemplarze\, unikaty lub krótkie serie. Wszystko powstaje z powolnym procesie ręcznej pracy. \nBWA / Pałacyk Strzelecki ul. Słowackiego 1\, 33-100 Tarnów \nTermin: 16.05 – 16.07.2026 \nWernisaż wystawy: sobota\, 16.05.2026\, g. 19:30 | NOC MUZEÓW \nGodziny otwarcia ekspozycji: wt-pt: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) ndz: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) \nWstęp: bilet normalny: 10zł\, bilet ulgowy: 5 zł\, bilet czwartkowy: 1 zł
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/crash-wystawa/2026-07-07/
LOCATION:Biuro Wystaw Artystycznych\, ul. Słowackiego 1\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:wystawy
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/CRASH_Plakat_wersja_online.png
ORGANIZER;CN="Biuro Wystaw Artystycznych":MAILTO:biuro@bwa.tarnow.pl
GEO:50.0178761;20.9827521
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Biuro Wystaw Artystycznych ul. Słowackiego 1 Tarnów małopolskie 33-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Słowackiego 1:geo:20.9827521,50.0178761
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260708T110000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260708T180000
DTSTAMP:20260612T050107
CREATED:20260508T082835Z
LAST-MODIFIED:20260508T082835Z
UID:10029935-1783508400-1783533600@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:"Crash" - wystawa
DESCRIPTION:To opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nCRASH to wystawa o emocjach doprowadzonych do granic intensywności – o przesterze jako dominującym stanie współczesności. Nawiązując do kultowego filmu Davida Cronenberga projekt bada świat\, w którym nadmiar bodźców prowadzi nie do głębszego odczuwania\, lecz do znieczulenia. W efekcie\, aby poczuć potrzeba bardziej\, mocniej\, głębiej. Żeby coś w nas drgnęło – trzeba przegiąć. \nLiteracki pierwowzór Ballarda i film Cronenberga z 1996 r. tworzą fundamenty tego imaginarium. Crash opowiada o świecie\, w którym emocjonalny układ człowieka jest tak spłaszczony i obojętny\, że dopiero katastrofa – wypadek\, deformacja\, zderzenie – potrafi coś w nim odprasować. Technologia staje się partnerem w poszukiwaniu intensywności\, a trauma i pożądanie łączą się w jedna\, dziwnie metaliczna\, niepokojącą energię. Cronenberg przełożył to na obraz w sposób bezlitosny: dopiero kontakt z twardą materią\, z karoserią\, z pęknięciem i odkształceniem – rodzi uczucie realności. \nDziś nie potrzebujemy spektakularnych katastrof – żyjemy w ciągłym stanie mikrozderzeń: informacyjnych\, emocjonalnych i sensorycznych. Intensywność stała się walutą\, a przester – normą funkcjonowania. \nInspiracje filozoficzne (m.in. Georges Bataille\, Paul Virilio\, Mark Fisher) wskazują\, że nadmiar energii i przyspieszenie wymagają ujścia\, emocjonalnej higieny. W społeczeństwie zmęczenia\, przemocy „pozytywności” (Byung-Chul Han) oraz płynnej nowoczesności (Zygmunt Bauman) emocje zostają spłaszczone\, a intensywność musi być sztucznie generowana. Jednocześnie kapitalizm emocjonalny (Eva Illouz) przekształca uczucia w zasób i narzędzie produkcji.\nW tym kontekście przester staje się także narzędziem politycznym – społeczeństwo przeciążone emocjonalnie reaguje szybciej i bardziej impulsywnie\, co sprzyja jego sterowaniu. Technologie i algorytmy dodatkowo wzmacniają ten stan\, projektując rzeczywistość jako nieustanny „crash test” percepcji. \nWystawa CRASH staje się przestrzenią nie tyle reprezentacji\, ile testu. Prace artystów – Kacpra Bieli\, Martyny Jastrzębskiej\, Andrzeja Karmasza\, Grzegorza Kumorka\, Irminy Rusickiej i Kaspra Lecnima oraz Aleksandry Went – badają momenty napięcia\, kolizji\, deformacji i pęknięcia: od transformacji ciała\, przez przeciążenie materii\, po presje społeczne i polityczne. \nStruktura wystawy opiera się na trzech wymiarach:\npre-crash – narastające napięcie i przeciążenie\,\nimpact – moment zderzenia\, intensywności i przesteru\,\npost-crash / overdrive – nowa\, zdeformowana\, ale żywa percepcja. \nCRASH proponuje alternatywę wobec kultury łagodności i miękkich narracji. W świecie\, który tłumi doświadczenie\, autentyczność pojawia się dopiero w przekroczeniu – w pęknięciu\, nadmiarze i hałasie. Crash nie jest tu końcem\, lecz metodą odzyskiwania czucia. \nTo opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nKacper Biela \nArtysta wizualny\, urodzony w 2000 roku w Szczecinie. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Gdańsku na wydziale malarstwa w pracowni prof. Piotra Józefowicza i prof. ASP dr hab. Marcina Zawickiego. Jego główną dziedziną twórczą jest malarstwo\, ale zajmuje się szeroko rozumianymi sztukami wizualnymi: grafika warsztatowa i komputerowa\, tworzenie instalacji\, film. Prace Kacpra można było oglądać na wielu wystawach zbiorowych oraz indywidualnych takich jak: Przeglądy prac studenckich ART’EM ALL i PROLOG\, SELF CONTROL w przestrzeni wystawienniczej Food Hall Montownia w Gdańsku\, SZTUKA NUMERYCZNA 23’ w galerii WL4 – Mleczny Piotr w Gdańsku\, ETAP ROZPADU w galerii AOKZ w Łodzi\, PRZESTRZEŃ WSPÓLNA w szczecińskim inkubatorze kultury czy TANATOS w galerii Żak w Gdańsku. Jego twórczość była publikowana w przeglądzie artystycznym magazynu „Art Monitor” oraz „Prestiż” magazyn trójmiejski. W swoich pracach podejmuje temat szeroko pojętej dezintegracji – rozpadu. Bazując na filozofii i obserwacji kultury\, buduje swoją narrację wokół rozstrzyganego problemu. \nMartyna Jastrzębska \nUrodzona w 1987 roku w Kielcach\, artystka wizualna\, wykładowczyni Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Mieszka i pracuje w Gdyni i Warszawie. Pracuje głównie z instalacją i obiektem. W jej działaniach przeplatają się wątki zmiany\, odradzania się\, reinterpretacji znaczenia śladu\, dekonstrukcji mitu i symbolu – najczęściej w kontekście post-feministycznym. Artystkę interesuje nowe definiowanie troski i wrażliwości. Jej prace prezentowane były m.in. w: Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie\, Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu\, ZONA w Szczecinie\, galerii Arsenał w Białymstoku\, galerii Wozownia w Toruniu\, Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu\, NOMUS w Gdańsku\, Galerii Bardzo Białej w Warszawie\, galerii Złącze w Poznaniu\, jak również m.in. na: Together Forever\, Zukunftsvisionen w Görlitz\, 14.Festiwal Open City\, Lublin\, Interphoto Festival\, Białystok\, Poznań Art Week\, Warsaw Gallery Weekend\, Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko\, Ostrale Biennale\, Drezno\, Festiwal Narracje Gdańsk. Rezydentka NES Artist Residency Iceland (2017)\, Centrum Rzeźby Polskiej (2023)\, JOYA AiR arte + ecologia (2024). Laureatka m.in.: Głównej Nagrody na IV Gdańskim Biennale Sztuki (2016)\, Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2018)\, Nagrody Miasta Gdańska dla Młodych Twórców Kultury za rok 2019; nominowana w kategorii „Odkrycie Roku 2019 w Kulturze” nagrody Pomorskie Sztormy (2020). Stypendystka Instytutu Adama Mickiewicza\, nominowana przez Muzeum Narodowe w Gdańsku w międzynarodowym projekcie Baltic Horizons (2022-23). W 2022 roku otrzymała trzyletnie Stypendium Ministra dla Wybitnych Młodych Naukowców w dziedzinie sztuk pięknych i konserwacji dzieł sztuki. W 2025 roku otrzymała wyróżnienie honorowe VIII edycji Nagrody Sztuki im. Marii Anto i Elsy von Freytag-Loringhoven. Prace Martyny Jastrzębskiej znajdują się w kolekcjach prywatnych\, Kolekcji na Nowe 100-lecie Banku Polskiego PKO\, kolekcji sztuki współczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku. \nAndrzej Karmasz \nArtysta sztuk wizualnych\, urodzony w 1976 roku w Gdańsku\, zajmuje się modą\, krawiectwem\, fotografią\, filmem\, instalacjami multimedialnymi\, działaniami performatywnymi. Andrzej Karmasz bada zagadnienia dotyczące mody\, antropologii\, zajmują go kwestie przekraczania granic kulturowych\, genderowych\, oraz procesy transformacji\, przenikania pomiędzy kulturami i tradycjami. Ukończył  wydział malarstwa i grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2003\, stypendysta Rządu Japońskiego na Joshibi University of Art and Design w Japonii (2004-2006)\, doktor sztuk pięknych (2013)\, wykładowca akademicki na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2012-2022). Jego prace prezentowane były m.in. w: Nomus – Nowe Muzeum Sztuki w Gdańsku; BWA Wrocław Głowny; Weserburg Museum fur moderne Kunst\, Bremen; Centrum Sztuki Współczesnej Kronika\, Bytom; Gdańska Galeria Miejska; Centrum Sztuki Galeria EL\, Elbląg; Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej\, Wrocław; Signum Foundation\, Wenecja; Croatian Association of Visual Artists (HDLU)\, Zagrzeb; Nieuwe Vide\, Haarlem; Slovak National Gallery\, Bratysława; Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, Warszawa; Instytut Sztuki Wyspa\, Gdańsk; Tokyo Metropolitan Art Museum. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i publicznych: Gdańska Kolekcja Sztuki Współczesnej NOMUS – Nowe Muzeum Sztuki Dział Muzeum Narodowego w Gdańsku\, kolekcji Fundacji Signum. \nGrzegorz Kumorek \nArtysta wizualny\, rzeźbiarz pochodzący z Olszowej\, urodzony w 1990. W 2016 roku ukończył studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie\, gdzie od 2020 pracuje jako asystent. W 2019 brał udział w 17. Przeglądzie Sztuki Survival we Wrocławiu\, w 2023 zdobył Grand Prix IX Salonu BWA Tarnów\, w 2024 był finalistą Biennale Rybie Oko 11. Swoje prace prezentował m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie\, w Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Muzeum Współczesnym Wrocław. W praktyce artystycznej często odnosi się do swojego wiejskiego pochodzenia. Szuka form\, bazując na pamięci materii\, przestrzeni i ciała lub lokalnej historii mówionej. To czasem prowadzi go w obszar między człowiekiem a przyrodą\, do formy i relacji podstawowej jaką jest bliskość biologiczna. Czerpiąc z intuicji\, tworzy prymitywne konstrukcje\, nawiązując do pamięci miejsca\, w którym dominuje materiał prosty\, prowincjonalny\, podręczny jak patyki\, siano\, kamienie czy plastikowe śmieci. \nIrmina Rusicka \nArtystka wizualna\, autorka instalacji\, rzeźb\, fotografii i realizacji site-specific\, doktora sztuk pięknych. Absolwentka psychologii i historii sztuki w ramach MISH na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Sztuki mediów na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu\, studiowała także na ASP w Warszawie w pracowniach Krzysztofa Wodiczki i Grzegorza Kowalskiego. W swojej praktyce zderzała samochody\, naprawiała motocykl i zbierała środki na wykonanie dziury w budynku instytucji sztuki. Od roku 2021 koncentruje się na rzeźbie i fotografii. W swoich pracach przygląda się krajobrazowi ukształtowanemu przez niespełnione obietnice wzrostu i modernizacji. Sięga po materiały naturalne\, odpady budowlane i elementy infrastruktury\, w których zapisują się ślady tych procesów. Ważne pozostają dla niej działania kontekstualne\, dialog z historią sztuki oraz sprawdzanie aktualności neoawangardowych gestów. Jest stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2026)\, Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego (2021) oraz Stypendium im. Jerzego Grotowskiego (2021). Otrzymała nagrody: Talenty Trójki (2018) i WARTO (2019)\, była także finalistką Nagrody Fundacji Grey House (2018). Od roku 2016 jest członkinią Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej\, od 2018 – wykładowczynią akademicką. Współautorka Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Działa indywidualnie oraz we współpracy z Kasprem Lecnimem. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nKasper Lecnim \nArtysta wizualny\, absolwent Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu. Zdarzyło mu się produkować szaliki\, organizować przeprowadzki\, odśnieżać drogi\, zderzać auta i wyzywać na pojedynki dyrektorów instytucji kultury. Obecnie koncentruje się na obiektach i instalacjach. Sięga po materiały zużyte\, błahe\, marginalne lub traktowane jako zbędne. Praktykuje sztukę\, która nie musi być zawsze poważna. Interesuje go niespełnienie\, które niesie ze sobą nowoczesność\, a także katastrofy\, błędy\, gruzy budowlane i wszystko to\, co na nich narasta i pęcznieje. Od roku 2014 jest wykładowcą akademickim\, w 2025 roku uzyskał stopień doktora. Członek OFSW\, współautor treści Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Pracuje indywidualnie oraz wspólnie z Irminą Rusicką. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nAleksandra Went \nArtystka sztuk wizualnych\, rzeźbiarka\, twórczyni ceramiki. Ukończyła wydział rzeźby gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych (2003r.). Od ponad dwóch dekad tworzy wraz z Alicją Karską duet artystyczny Karska/Went\, w którym eksplorują różne media — przede wszystkim fotografię i film. Jako duet brały udział w wielu wystawach w Polsce i za granicą\, ich  prace znajdują się w kolekcjach najważniejszych instytucji sztuki w Polsce m.in. Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, CSW Zamek Ujazdowski\, Nomus Nowe Muzeum Sztuki.\nNa stałe związane z warszawską Fundacją Profile.\nOd 2019 roku prowadzi pracownię ceramiczną – „Wela Ont Ceramika”\, w której regularnie odbywają się warsztaty lepienia w glinie. W pracowni rozwija autorskie projekty\, w których tworzy obiekty balansujące na pograniczu rzeźby i sztuki użytkowej. Pociąga ją surowość gliny\, jej naturalna struktura\, bogactwo barw i odcieni. Tworzy pojedyncze egzemplarze\, unikaty lub krótkie serie. Wszystko powstaje z powolnym procesie ręcznej pracy. \nBWA / Pałacyk Strzelecki ul. Słowackiego 1\, 33-100 Tarnów \nTermin: 16.05 – 16.07.2026 \nWernisaż wystawy: sobota\, 16.05.2026\, g. 19:30 | NOC MUZEÓW \nGodziny otwarcia ekspozycji: wt-pt: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) ndz: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) \nWstęp: bilet normalny: 10zł\, bilet ulgowy: 5 zł\, bilet czwartkowy: 1 zł
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/crash-wystawa/2026-07-08/
LOCATION:Biuro Wystaw Artystycznych\, ul. Słowackiego 1\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:wystawy
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/CRASH_Plakat_wersja_online.png
ORGANIZER;CN="Biuro Wystaw Artystycznych":MAILTO:biuro@bwa.tarnow.pl
GEO:50.0178761;20.9827521
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Biuro Wystaw Artystycznych ul. Słowackiego 1 Tarnów małopolskie 33-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Słowackiego 1:geo:20.9827521,50.0178761
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260709T110000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260709T180000
DTSTAMP:20260612T050107
CREATED:20260508T082835Z
LAST-MODIFIED:20260508T082835Z
UID:10029936-1783594800-1783620000@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:"Crash" - wystawa
DESCRIPTION:To opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nCRASH to wystawa o emocjach doprowadzonych do granic intensywności – o przesterze jako dominującym stanie współczesności. Nawiązując do kultowego filmu Davida Cronenberga projekt bada świat\, w którym nadmiar bodźców prowadzi nie do głębszego odczuwania\, lecz do znieczulenia. W efekcie\, aby poczuć potrzeba bardziej\, mocniej\, głębiej. Żeby coś w nas drgnęło – trzeba przegiąć. \nLiteracki pierwowzór Ballarda i film Cronenberga z 1996 r. tworzą fundamenty tego imaginarium. Crash opowiada o świecie\, w którym emocjonalny układ człowieka jest tak spłaszczony i obojętny\, że dopiero katastrofa – wypadek\, deformacja\, zderzenie – potrafi coś w nim odprasować. Technologia staje się partnerem w poszukiwaniu intensywności\, a trauma i pożądanie łączą się w jedna\, dziwnie metaliczna\, niepokojącą energię. Cronenberg przełożył to na obraz w sposób bezlitosny: dopiero kontakt z twardą materią\, z karoserią\, z pęknięciem i odkształceniem – rodzi uczucie realności. \nDziś nie potrzebujemy spektakularnych katastrof – żyjemy w ciągłym stanie mikrozderzeń: informacyjnych\, emocjonalnych i sensorycznych. Intensywność stała się walutą\, a przester – normą funkcjonowania. \nInspiracje filozoficzne (m.in. Georges Bataille\, Paul Virilio\, Mark Fisher) wskazują\, że nadmiar energii i przyspieszenie wymagają ujścia\, emocjonalnej higieny. W społeczeństwie zmęczenia\, przemocy „pozytywności” (Byung-Chul Han) oraz płynnej nowoczesności (Zygmunt Bauman) emocje zostają spłaszczone\, a intensywność musi być sztucznie generowana. Jednocześnie kapitalizm emocjonalny (Eva Illouz) przekształca uczucia w zasób i narzędzie produkcji.\nW tym kontekście przester staje się także narzędziem politycznym – społeczeństwo przeciążone emocjonalnie reaguje szybciej i bardziej impulsywnie\, co sprzyja jego sterowaniu. Technologie i algorytmy dodatkowo wzmacniają ten stan\, projektując rzeczywistość jako nieustanny „crash test” percepcji. \nWystawa CRASH staje się przestrzenią nie tyle reprezentacji\, ile testu. Prace artystów – Kacpra Bieli\, Martyny Jastrzębskiej\, Andrzeja Karmasza\, Grzegorza Kumorka\, Irminy Rusickiej i Kaspra Lecnima oraz Aleksandry Went – badają momenty napięcia\, kolizji\, deformacji i pęknięcia: od transformacji ciała\, przez przeciążenie materii\, po presje społeczne i polityczne. \nStruktura wystawy opiera się na trzech wymiarach:\npre-crash – narastające napięcie i przeciążenie\,\nimpact – moment zderzenia\, intensywności i przesteru\,\npost-crash / overdrive – nowa\, zdeformowana\, ale żywa percepcja. \nCRASH proponuje alternatywę wobec kultury łagodności i miękkich narracji. W świecie\, który tłumi doświadczenie\, autentyczność pojawia się dopiero w przekroczeniu – w pęknięciu\, nadmiarze i hałasie. Crash nie jest tu końcem\, lecz metodą odzyskiwania czucia. \nTo opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nKacper Biela \nArtysta wizualny\, urodzony w 2000 roku w Szczecinie. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Gdańsku na wydziale malarstwa w pracowni prof. Piotra Józefowicza i prof. ASP dr hab. Marcina Zawickiego. Jego główną dziedziną twórczą jest malarstwo\, ale zajmuje się szeroko rozumianymi sztukami wizualnymi: grafika warsztatowa i komputerowa\, tworzenie instalacji\, film. Prace Kacpra można było oglądać na wielu wystawach zbiorowych oraz indywidualnych takich jak: Przeglądy prac studenckich ART’EM ALL i PROLOG\, SELF CONTROL w przestrzeni wystawienniczej Food Hall Montownia w Gdańsku\, SZTUKA NUMERYCZNA 23’ w galerii WL4 – Mleczny Piotr w Gdańsku\, ETAP ROZPADU w galerii AOKZ w Łodzi\, PRZESTRZEŃ WSPÓLNA w szczecińskim inkubatorze kultury czy TANATOS w galerii Żak w Gdańsku. Jego twórczość była publikowana w przeglądzie artystycznym magazynu „Art Monitor” oraz „Prestiż” magazyn trójmiejski. W swoich pracach podejmuje temat szeroko pojętej dezintegracji – rozpadu. Bazując na filozofii i obserwacji kultury\, buduje swoją narrację wokół rozstrzyganego problemu. \nMartyna Jastrzębska \nUrodzona w 1987 roku w Kielcach\, artystka wizualna\, wykładowczyni Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Mieszka i pracuje w Gdyni i Warszawie. Pracuje głównie z instalacją i obiektem. W jej działaniach przeplatają się wątki zmiany\, odradzania się\, reinterpretacji znaczenia śladu\, dekonstrukcji mitu i symbolu – najczęściej w kontekście post-feministycznym. Artystkę interesuje nowe definiowanie troski i wrażliwości. Jej prace prezentowane były m.in. w: Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie\, Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu\, ZONA w Szczecinie\, galerii Arsenał w Białymstoku\, galerii Wozownia w Toruniu\, Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu\, NOMUS w Gdańsku\, Galerii Bardzo Białej w Warszawie\, galerii Złącze w Poznaniu\, jak również m.in. na: Together Forever\, Zukunftsvisionen w Görlitz\, 14.Festiwal Open City\, Lublin\, Interphoto Festival\, Białystok\, Poznań Art Week\, Warsaw Gallery Weekend\, Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko\, Ostrale Biennale\, Drezno\, Festiwal Narracje Gdańsk. Rezydentka NES Artist Residency Iceland (2017)\, Centrum Rzeźby Polskiej (2023)\, JOYA AiR arte + ecologia (2024). Laureatka m.in.: Głównej Nagrody na IV Gdańskim Biennale Sztuki (2016)\, Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2018)\, Nagrody Miasta Gdańska dla Młodych Twórców Kultury za rok 2019; nominowana w kategorii „Odkrycie Roku 2019 w Kulturze” nagrody Pomorskie Sztormy (2020). Stypendystka Instytutu Adama Mickiewicza\, nominowana przez Muzeum Narodowe w Gdańsku w międzynarodowym projekcie Baltic Horizons (2022-23). W 2022 roku otrzymała trzyletnie Stypendium Ministra dla Wybitnych Młodych Naukowców w dziedzinie sztuk pięknych i konserwacji dzieł sztuki. W 2025 roku otrzymała wyróżnienie honorowe VIII edycji Nagrody Sztuki im. Marii Anto i Elsy von Freytag-Loringhoven. Prace Martyny Jastrzębskiej znajdują się w kolekcjach prywatnych\, Kolekcji na Nowe 100-lecie Banku Polskiego PKO\, kolekcji sztuki współczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku. \nAndrzej Karmasz \nArtysta sztuk wizualnych\, urodzony w 1976 roku w Gdańsku\, zajmuje się modą\, krawiectwem\, fotografią\, filmem\, instalacjami multimedialnymi\, działaniami performatywnymi. Andrzej Karmasz bada zagadnienia dotyczące mody\, antropologii\, zajmują go kwestie przekraczania granic kulturowych\, genderowych\, oraz procesy transformacji\, przenikania pomiędzy kulturami i tradycjami. Ukończył  wydział malarstwa i grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2003\, stypendysta Rządu Japońskiego na Joshibi University of Art and Design w Japonii (2004-2006)\, doktor sztuk pięknych (2013)\, wykładowca akademicki na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2012-2022). Jego prace prezentowane były m.in. w: Nomus – Nowe Muzeum Sztuki w Gdańsku; BWA Wrocław Głowny; Weserburg Museum fur moderne Kunst\, Bremen; Centrum Sztuki Współczesnej Kronika\, Bytom; Gdańska Galeria Miejska; Centrum Sztuki Galeria EL\, Elbląg; Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej\, Wrocław; Signum Foundation\, Wenecja; Croatian Association of Visual Artists (HDLU)\, Zagrzeb; Nieuwe Vide\, Haarlem; Slovak National Gallery\, Bratysława; Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, Warszawa; Instytut Sztuki Wyspa\, Gdańsk; Tokyo Metropolitan Art Museum. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i publicznych: Gdańska Kolekcja Sztuki Współczesnej NOMUS – Nowe Muzeum Sztuki Dział Muzeum Narodowego w Gdańsku\, kolekcji Fundacji Signum. \nGrzegorz Kumorek \nArtysta wizualny\, rzeźbiarz pochodzący z Olszowej\, urodzony w 1990. W 2016 roku ukończył studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie\, gdzie od 2020 pracuje jako asystent. W 2019 brał udział w 17. Przeglądzie Sztuki Survival we Wrocławiu\, w 2023 zdobył Grand Prix IX Salonu BWA Tarnów\, w 2024 był finalistą Biennale Rybie Oko 11. Swoje prace prezentował m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie\, w Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Muzeum Współczesnym Wrocław. W praktyce artystycznej często odnosi się do swojego wiejskiego pochodzenia. Szuka form\, bazując na pamięci materii\, przestrzeni i ciała lub lokalnej historii mówionej. To czasem prowadzi go w obszar między człowiekiem a przyrodą\, do formy i relacji podstawowej jaką jest bliskość biologiczna. Czerpiąc z intuicji\, tworzy prymitywne konstrukcje\, nawiązując do pamięci miejsca\, w którym dominuje materiał prosty\, prowincjonalny\, podręczny jak patyki\, siano\, kamienie czy plastikowe śmieci. \nIrmina Rusicka \nArtystka wizualna\, autorka instalacji\, rzeźb\, fotografii i realizacji site-specific\, doktora sztuk pięknych. Absolwentka psychologii i historii sztuki w ramach MISH na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Sztuki mediów na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu\, studiowała także na ASP w Warszawie w pracowniach Krzysztofa Wodiczki i Grzegorza Kowalskiego. W swojej praktyce zderzała samochody\, naprawiała motocykl i zbierała środki na wykonanie dziury w budynku instytucji sztuki. Od roku 2021 koncentruje się na rzeźbie i fotografii. W swoich pracach przygląda się krajobrazowi ukształtowanemu przez niespełnione obietnice wzrostu i modernizacji. Sięga po materiały naturalne\, odpady budowlane i elementy infrastruktury\, w których zapisują się ślady tych procesów. Ważne pozostają dla niej działania kontekstualne\, dialog z historią sztuki oraz sprawdzanie aktualności neoawangardowych gestów. Jest stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2026)\, Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego (2021) oraz Stypendium im. Jerzego Grotowskiego (2021). Otrzymała nagrody: Talenty Trójki (2018) i WARTO (2019)\, była także finalistką Nagrody Fundacji Grey House (2018). Od roku 2016 jest członkinią Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej\, od 2018 – wykładowczynią akademicką. Współautorka Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Działa indywidualnie oraz we współpracy z Kasprem Lecnimem. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nKasper Lecnim \nArtysta wizualny\, absolwent Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu. Zdarzyło mu się produkować szaliki\, organizować przeprowadzki\, odśnieżać drogi\, zderzać auta i wyzywać na pojedynki dyrektorów instytucji kultury. Obecnie koncentruje się na obiektach i instalacjach. Sięga po materiały zużyte\, błahe\, marginalne lub traktowane jako zbędne. Praktykuje sztukę\, która nie musi być zawsze poważna. Interesuje go niespełnienie\, które niesie ze sobą nowoczesność\, a także katastrofy\, błędy\, gruzy budowlane i wszystko to\, co na nich narasta i pęcznieje. Od roku 2014 jest wykładowcą akademickim\, w 2025 roku uzyskał stopień doktora. Członek OFSW\, współautor treści Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Pracuje indywidualnie oraz wspólnie z Irminą Rusicką. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nAleksandra Went \nArtystka sztuk wizualnych\, rzeźbiarka\, twórczyni ceramiki. Ukończyła wydział rzeźby gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych (2003r.). Od ponad dwóch dekad tworzy wraz z Alicją Karską duet artystyczny Karska/Went\, w którym eksplorują różne media — przede wszystkim fotografię i film. Jako duet brały udział w wielu wystawach w Polsce i za granicą\, ich  prace znajdują się w kolekcjach najważniejszych instytucji sztuki w Polsce m.in. Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, CSW Zamek Ujazdowski\, Nomus Nowe Muzeum Sztuki.\nNa stałe związane z warszawską Fundacją Profile.\nOd 2019 roku prowadzi pracownię ceramiczną – „Wela Ont Ceramika”\, w której regularnie odbywają się warsztaty lepienia w glinie. W pracowni rozwija autorskie projekty\, w których tworzy obiekty balansujące na pograniczu rzeźby i sztuki użytkowej. Pociąga ją surowość gliny\, jej naturalna struktura\, bogactwo barw i odcieni. Tworzy pojedyncze egzemplarze\, unikaty lub krótkie serie. Wszystko powstaje z powolnym procesie ręcznej pracy. \nBWA / Pałacyk Strzelecki ul. Słowackiego 1\, 33-100 Tarnów \nTermin: 16.05 – 16.07.2026 \nWernisaż wystawy: sobota\, 16.05.2026\, g. 19:30 | NOC MUZEÓW \nGodziny otwarcia ekspozycji: wt-pt: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) ndz: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) \nWstęp: bilet normalny: 10zł\, bilet ulgowy: 5 zł\, bilet czwartkowy: 1 zł
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/crash-wystawa/2026-07-09/
LOCATION:Biuro Wystaw Artystycznych\, ul. Słowackiego 1\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:wystawy
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/CRASH_Plakat_wersja_online.png
ORGANIZER;CN="Biuro Wystaw Artystycznych":MAILTO:biuro@bwa.tarnow.pl
GEO:50.0178761;20.9827521
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Biuro Wystaw Artystycznych ul. Słowackiego 1 Tarnów małopolskie 33-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Słowackiego 1:geo:20.9827521,50.0178761
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260710T110000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260710T180000
DTSTAMP:20260612T050107
CREATED:20260508T082835Z
LAST-MODIFIED:20260508T082835Z
UID:10029937-1783681200-1783706400@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:"Crash" - wystawa
DESCRIPTION:To opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nCRASH to wystawa o emocjach doprowadzonych do granic intensywności – o przesterze jako dominującym stanie współczesności. Nawiązując do kultowego filmu Davida Cronenberga projekt bada świat\, w którym nadmiar bodźców prowadzi nie do głębszego odczuwania\, lecz do znieczulenia. W efekcie\, aby poczuć potrzeba bardziej\, mocniej\, głębiej. Żeby coś w nas drgnęło – trzeba przegiąć. \nLiteracki pierwowzór Ballarda i film Cronenberga z 1996 r. tworzą fundamenty tego imaginarium. Crash opowiada o świecie\, w którym emocjonalny układ człowieka jest tak spłaszczony i obojętny\, że dopiero katastrofa – wypadek\, deformacja\, zderzenie – potrafi coś w nim odprasować. Technologia staje się partnerem w poszukiwaniu intensywności\, a trauma i pożądanie łączą się w jedna\, dziwnie metaliczna\, niepokojącą energię. Cronenberg przełożył to na obraz w sposób bezlitosny: dopiero kontakt z twardą materią\, z karoserią\, z pęknięciem i odkształceniem – rodzi uczucie realności. \nDziś nie potrzebujemy spektakularnych katastrof – żyjemy w ciągłym stanie mikrozderzeń: informacyjnych\, emocjonalnych i sensorycznych. Intensywność stała się walutą\, a przester – normą funkcjonowania. \nInspiracje filozoficzne (m.in. Georges Bataille\, Paul Virilio\, Mark Fisher) wskazują\, że nadmiar energii i przyspieszenie wymagają ujścia\, emocjonalnej higieny. W społeczeństwie zmęczenia\, przemocy „pozytywności” (Byung-Chul Han) oraz płynnej nowoczesności (Zygmunt Bauman) emocje zostają spłaszczone\, a intensywność musi być sztucznie generowana. Jednocześnie kapitalizm emocjonalny (Eva Illouz) przekształca uczucia w zasób i narzędzie produkcji.\nW tym kontekście przester staje się także narzędziem politycznym – społeczeństwo przeciążone emocjonalnie reaguje szybciej i bardziej impulsywnie\, co sprzyja jego sterowaniu. Technologie i algorytmy dodatkowo wzmacniają ten stan\, projektując rzeczywistość jako nieustanny „crash test” percepcji. \nWystawa CRASH staje się przestrzenią nie tyle reprezentacji\, ile testu. Prace artystów – Kacpra Bieli\, Martyny Jastrzębskiej\, Andrzeja Karmasza\, Grzegorza Kumorka\, Irminy Rusickiej i Kaspra Lecnima oraz Aleksandry Went – badają momenty napięcia\, kolizji\, deformacji i pęknięcia: od transformacji ciała\, przez przeciążenie materii\, po presje społeczne i polityczne. \nStruktura wystawy opiera się na trzech wymiarach:\npre-crash – narastające napięcie i przeciążenie\,\nimpact – moment zderzenia\, intensywności i przesteru\,\npost-crash / overdrive – nowa\, zdeformowana\, ale żywa percepcja. \nCRASH proponuje alternatywę wobec kultury łagodności i miękkich narracji. W świecie\, który tłumi doświadczenie\, autentyczność pojawia się dopiero w przekroczeniu – w pęknięciu\, nadmiarze i hałasie. Crash nie jest tu końcem\, lecz metodą odzyskiwania czucia. \nTo opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nKacper Biela \nArtysta wizualny\, urodzony w 2000 roku w Szczecinie. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Gdańsku na wydziale malarstwa w pracowni prof. Piotra Józefowicza i prof. ASP dr hab. Marcina Zawickiego. Jego główną dziedziną twórczą jest malarstwo\, ale zajmuje się szeroko rozumianymi sztukami wizualnymi: grafika warsztatowa i komputerowa\, tworzenie instalacji\, film. Prace Kacpra można było oglądać na wielu wystawach zbiorowych oraz indywidualnych takich jak: Przeglądy prac studenckich ART’EM ALL i PROLOG\, SELF CONTROL w przestrzeni wystawienniczej Food Hall Montownia w Gdańsku\, SZTUKA NUMERYCZNA 23’ w galerii WL4 – Mleczny Piotr w Gdańsku\, ETAP ROZPADU w galerii AOKZ w Łodzi\, PRZESTRZEŃ WSPÓLNA w szczecińskim inkubatorze kultury czy TANATOS w galerii Żak w Gdańsku. Jego twórczość była publikowana w przeglądzie artystycznym magazynu „Art Monitor” oraz „Prestiż” magazyn trójmiejski. W swoich pracach podejmuje temat szeroko pojętej dezintegracji – rozpadu. Bazując na filozofii i obserwacji kultury\, buduje swoją narrację wokół rozstrzyganego problemu. \nMartyna Jastrzębska \nUrodzona w 1987 roku w Kielcach\, artystka wizualna\, wykładowczyni Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Mieszka i pracuje w Gdyni i Warszawie. Pracuje głównie z instalacją i obiektem. W jej działaniach przeplatają się wątki zmiany\, odradzania się\, reinterpretacji znaczenia śladu\, dekonstrukcji mitu i symbolu – najczęściej w kontekście post-feministycznym. Artystkę interesuje nowe definiowanie troski i wrażliwości. Jej prace prezentowane były m.in. w: Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie\, Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu\, ZONA w Szczecinie\, galerii Arsenał w Białymstoku\, galerii Wozownia w Toruniu\, Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu\, NOMUS w Gdańsku\, Galerii Bardzo Białej w Warszawie\, galerii Złącze w Poznaniu\, jak również m.in. na: Together Forever\, Zukunftsvisionen w Görlitz\, 14.Festiwal Open City\, Lublin\, Interphoto Festival\, Białystok\, Poznań Art Week\, Warsaw Gallery Weekend\, Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko\, Ostrale Biennale\, Drezno\, Festiwal Narracje Gdańsk. Rezydentka NES Artist Residency Iceland (2017)\, Centrum Rzeźby Polskiej (2023)\, JOYA AiR arte + ecologia (2024). Laureatka m.in.: Głównej Nagrody na IV Gdańskim Biennale Sztuki (2016)\, Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2018)\, Nagrody Miasta Gdańska dla Młodych Twórców Kultury za rok 2019; nominowana w kategorii „Odkrycie Roku 2019 w Kulturze” nagrody Pomorskie Sztormy (2020). Stypendystka Instytutu Adama Mickiewicza\, nominowana przez Muzeum Narodowe w Gdańsku w międzynarodowym projekcie Baltic Horizons (2022-23). W 2022 roku otrzymała trzyletnie Stypendium Ministra dla Wybitnych Młodych Naukowców w dziedzinie sztuk pięknych i konserwacji dzieł sztuki. W 2025 roku otrzymała wyróżnienie honorowe VIII edycji Nagrody Sztuki im. Marii Anto i Elsy von Freytag-Loringhoven. Prace Martyny Jastrzębskiej znajdują się w kolekcjach prywatnych\, Kolekcji na Nowe 100-lecie Banku Polskiego PKO\, kolekcji sztuki współczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku. \nAndrzej Karmasz \nArtysta sztuk wizualnych\, urodzony w 1976 roku w Gdańsku\, zajmuje się modą\, krawiectwem\, fotografią\, filmem\, instalacjami multimedialnymi\, działaniami performatywnymi. Andrzej Karmasz bada zagadnienia dotyczące mody\, antropologii\, zajmują go kwestie przekraczania granic kulturowych\, genderowych\, oraz procesy transformacji\, przenikania pomiędzy kulturami i tradycjami. Ukończył  wydział malarstwa i grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2003\, stypendysta Rządu Japońskiego na Joshibi University of Art and Design w Japonii (2004-2006)\, doktor sztuk pięknych (2013)\, wykładowca akademicki na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2012-2022). Jego prace prezentowane były m.in. w: Nomus – Nowe Muzeum Sztuki w Gdańsku; BWA Wrocław Głowny; Weserburg Museum fur moderne Kunst\, Bremen; Centrum Sztuki Współczesnej Kronika\, Bytom; Gdańska Galeria Miejska; Centrum Sztuki Galeria EL\, Elbląg; Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej\, Wrocław; Signum Foundation\, Wenecja; Croatian Association of Visual Artists (HDLU)\, Zagrzeb; Nieuwe Vide\, Haarlem; Slovak National Gallery\, Bratysława; Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, Warszawa; Instytut Sztuki Wyspa\, Gdańsk; Tokyo Metropolitan Art Museum. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i publicznych: Gdańska Kolekcja Sztuki Współczesnej NOMUS – Nowe Muzeum Sztuki Dział Muzeum Narodowego w Gdańsku\, kolekcji Fundacji Signum. \nGrzegorz Kumorek \nArtysta wizualny\, rzeźbiarz pochodzący z Olszowej\, urodzony w 1990. W 2016 roku ukończył studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie\, gdzie od 2020 pracuje jako asystent. W 2019 brał udział w 17. Przeglądzie Sztuki Survival we Wrocławiu\, w 2023 zdobył Grand Prix IX Salonu BWA Tarnów\, w 2024 był finalistą Biennale Rybie Oko 11. Swoje prace prezentował m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie\, w Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Muzeum Współczesnym Wrocław. W praktyce artystycznej często odnosi się do swojego wiejskiego pochodzenia. Szuka form\, bazując na pamięci materii\, przestrzeni i ciała lub lokalnej historii mówionej. To czasem prowadzi go w obszar między człowiekiem a przyrodą\, do formy i relacji podstawowej jaką jest bliskość biologiczna. Czerpiąc z intuicji\, tworzy prymitywne konstrukcje\, nawiązując do pamięci miejsca\, w którym dominuje materiał prosty\, prowincjonalny\, podręczny jak patyki\, siano\, kamienie czy plastikowe śmieci. \nIrmina Rusicka \nArtystka wizualna\, autorka instalacji\, rzeźb\, fotografii i realizacji site-specific\, doktora sztuk pięknych. Absolwentka psychologii i historii sztuki w ramach MISH na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Sztuki mediów na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu\, studiowała także na ASP w Warszawie w pracowniach Krzysztofa Wodiczki i Grzegorza Kowalskiego. W swojej praktyce zderzała samochody\, naprawiała motocykl i zbierała środki na wykonanie dziury w budynku instytucji sztuki. Od roku 2021 koncentruje się na rzeźbie i fotografii. W swoich pracach przygląda się krajobrazowi ukształtowanemu przez niespełnione obietnice wzrostu i modernizacji. Sięga po materiały naturalne\, odpady budowlane i elementy infrastruktury\, w których zapisują się ślady tych procesów. Ważne pozostają dla niej działania kontekstualne\, dialog z historią sztuki oraz sprawdzanie aktualności neoawangardowych gestów. Jest stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2026)\, Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego (2021) oraz Stypendium im. Jerzego Grotowskiego (2021). Otrzymała nagrody: Talenty Trójki (2018) i WARTO (2019)\, była także finalistką Nagrody Fundacji Grey House (2018). Od roku 2016 jest członkinią Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej\, od 2018 – wykładowczynią akademicką. Współautorka Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Działa indywidualnie oraz we współpracy z Kasprem Lecnimem. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nKasper Lecnim \nArtysta wizualny\, absolwent Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu. Zdarzyło mu się produkować szaliki\, organizować przeprowadzki\, odśnieżać drogi\, zderzać auta i wyzywać na pojedynki dyrektorów instytucji kultury. Obecnie koncentruje się na obiektach i instalacjach. Sięga po materiały zużyte\, błahe\, marginalne lub traktowane jako zbędne. Praktykuje sztukę\, która nie musi być zawsze poważna. Interesuje go niespełnienie\, które niesie ze sobą nowoczesność\, a także katastrofy\, błędy\, gruzy budowlane i wszystko to\, co na nich narasta i pęcznieje. Od roku 2014 jest wykładowcą akademickim\, w 2025 roku uzyskał stopień doktora. Członek OFSW\, współautor treści Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Pracuje indywidualnie oraz wspólnie z Irminą Rusicką. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nAleksandra Went \nArtystka sztuk wizualnych\, rzeźbiarka\, twórczyni ceramiki. Ukończyła wydział rzeźby gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych (2003r.). Od ponad dwóch dekad tworzy wraz z Alicją Karską duet artystyczny Karska/Went\, w którym eksplorują różne media — przede wszystkim fotografię i film. Jako duet brały udział w wielu wystawach w Polsce i za granicą\, ich  prace znajdują się w kolekcjach najważniejszych instytucji sztuki w Polsce m.in. Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, CSW Zamek Ujazdowski\, Nomus Nowe Muzeum Sztuki.\nNa stałe związane z warszawską Fundacją Profile.\nOd 2019 roku prowadzi pracownię ceramiczną – „Wela Ont Ceramika”\, w której regularnie odbywają się warsztaty lepienia w glinie. W pracowni rozwija autorskie projekty\, w których tworzy obiekty balansujące na pograniczu rzeźby i sztuki użytkowej. Pociąga ją surowość gliny\, jej naturalna struktura\, bogactwo barw i odcieni. Tworzy pojedyncze egzemplarze\, unikaty lub krótkie serie. Wszystko powstaje z powolnym procesie ręcznej pracy. \nBWA / Pałacyk Strzelecki ul. Słowackiego 1\, 33-100 Tarnów \nTermin: 16.05 – 16.07.2026 \nWernisaż wystawy: sobota\, 16.05.2026\, g. 19:30 | NOC MUZEÓW \nGodziny otwarcia ekspozycji: wt-pt: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) ndz: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) \nWstęp: bilet normalny: 10zł\, bilet ulgowy: 5 zł\, bilet czwartkowy: 1 zł
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/crash-wystawa/2026-07-10/
LOCATION:Biuro Wystaw Artystycznych\, ul. Słowackiego 1\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:wystawy
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/CRASH_Plakat_wersja_online.png
ORGANIZER;CN="Biuro Wystaw Artystycznych":MAILTO:biuro@bwa.tarnow.pl
GEO:50.0178761;20.9827521
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Biuro Wystaw Artystycznych ul. Słowackiego 1 Tarnów małopolskie 33-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Słowackiego 1:geo:20.9827521,50.0178761
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260712T110000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260712T180000
DTSTAMP:20260612T050107
CREATED:20260508T082835Z
LAST-MODIFIED:20260508T082835Z
UID:10029938-1783854000-1783879200@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:"Crash" - wystawa
DESCRIPTION:To opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nCRASH to wystawa o emocjach doprowadzonych do granic intensywności – o przesterze jako dominującym stanie współczesności. Nawiązując do kultowego filmu Davida Cronenberga projekt bada świat\, w którym nadmiar bodźców prowadzi nie do głębszego odczuwania\, lecz do znieczulenia. W efekcie\, aby poczuć potrzeba bardziej\, mocniej\, głębiej. Żeby coś w nas drgnęło – trzeba przegiąć. \nLiteracki pierwowzór Ballarda i film Cronenberga z 1996 r. tworzą fundamenty tego imaginarium. Crash opowiada o świecie\, w którym emocjonalny układ człowieka jest tak spłaszczony i obojętny\, że dopiero katastrofa – wypadek\, deformacja\, zderzenie – potrafi coś w nim odprasować. Technologia staje się partnerem w poszukiwaniu intensywności\, a trauma i pożądanie łączą się w jedna\, dziwnie metaliczna\, niepokojącą energię. Cronenberg przełożył to na obraz w sposób bezlitosny: dopiero kontakt z twardą materią\, z karoserią\, z pęknięciem i odkształceniem – rodzi uczucie realności. \nDziś nie potrzebujemy spektakularnych katastrof – żyjemy w ciągłym stanie mikrozderzeń: informacyjnych\, emocjonalnych i sensorycznych. Intensywność stała się walutą\, a przester – normą funkcjonowania. \nInspiracje filozoficzne (m.in. Georges Bataille\, Paul Virilio\, Mark Fisher) wskazują\, że nadmiar energii i przyspieszenie wymagają ujścia\, emocjonalnej higieny. W społeczeństwie zmęczenia\, przemocy „pozytywności” (Byung-Chul Han) oraz płynnej nowoczesności (Zygmunt Bauman) emocje zostają spłaszczone\, a intensywność musi być sztucznie generowana. Jednocześnie kapitalizm emocjonalny (Eva Illouz) przekształca uczucia w zasób i narzędzie produkcji.\nW tym kontekście przester staje się także narzędziem politycznym – społeczeństwo przeciążone emocjonalnie reaguje szybciej i bardziej impulsywnie\, co sprzyja jego sterowaniu. Technologie i algorytmy dodatkowo wzmacniają ten stan\, projektując rzeczywistość jako nieustanny „crash test” percepcji. \nWystawa CRASH staje się przestrzenią nie tyle reprezentacji\, ile testu. Prace artystów – Kacpra Bieli\, Martyny Jastrzębskiej\, Andrzeja Karmasza\, Grzegorza Kumorka\, Irminy Rusickiej i Kaspra Lecnima oraz Aleksandry Went – badają momenty napięcia\, kolizji\, deformacji i pęknięcia: od transformacji ciała\, przez przeciążenie materii\, po presje społeczne i polityczne. \nStruktura wystawy opiera się na trzech wymiarach:\npre-crash – narastające napięcie i przeciążenie\,\nimpact – moment zderzenia\, intensywności i przesteru\,\npost-crash / overdrive – nowa\, zdeformowana\, ale żywa percepcja. \nCRASH proponuje alternatywę wobec kultury łagodności i miękkich narracji. W świecie\, który tłumi doświadczenie\, autentyczność pojawia się dopiero w przekroczeniu – w pęknięciu\, nadmiarze i hałasie. Crash nie jest tu końcem\, lecz metodą odzyskiwania czucia. \nTo opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nKacper Biela \nArtysta wizualny\, urodzony w 2000 roku w Szczecinie. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Gdańsku na wydziale malarstwa w pracowni prof. Piotra Józefowicza i prof. ASP dr hab. Marcina Zawickiego. Jego główną dziedziną twórczą jest malarstwo\, ale zajmuje się szeroko rozumianymi sztukami wizualnymi: grafika warsztatowa i komputerowa\, tworzenie instalacji\, film. Prace Kacpra można było oglądać na wielu wystawach zbiorowych oraz indywidualnych takich jak: Przeglądy prac studenckich ART’EM ALL i PROLOG\, SELF CONTROL w przestrzeni wystawienniczej Food Hall Montownia w Gdańsku\, SZTUKA NUMERYCZNA 23’ w galerii WL4 – Mleczny Piotr w Gdańsku\, ETAP ROZPADU w galerii AOKZ w Łodzi\, PRZESTRZEŃ WSPÓLNA w szczecińskim inkubatorze kultury czy TANATOS w galerii Żak w Gdańsku. Jego twórczość była publikowana w przeglądzie artystycznym magazynu „Art Monitor” oraz „Prestiż” magazyn trójmiejski. W swoich pracach podejmuje temat szeroko pojętej dezintegracji – rozpadu. Bazując na filozofii i obserwacji kultury\, buduje swoją narrację wokół rozstrzyganego problemu. \nMartyna Jastrzębska \nUrodzona w 1987 roku w Kielcach\, artystka wizualna\, wykładowczyni Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Mieszka i pracuje w Gdyni i Warszawie. Pracuje głównie z instalacją i obiektem. W jej działaniach przeplatają się wątki zmiany\, odradzania się\, reinterpretacji znaczenia śladu\, dekonstrukcji mitu i symbolu – najczęściej w kontekście post-feministycznym. Artystkę interesuje nowe definiowanie troski i wrażliwości. Jej prace prezentowane były m.in. w: Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie\, Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu\, ZONA w Szczecinie\, galerii Arsenał w Białymstoku\, galerii Wozownia w Toruniu\, Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu\, NOMUS w Gdańsku\, Galerii Bardzo Białej w Warszawie\, galerii Złącze w Poznaniu\, jak również m.in. na: Together Forever\, Zukunftsvisionen w Görlitz\, 14.Festiwal Open City\, Lublin\, Interphoto Festival\, Białystok\, Poznań Art Week\, Warsaw Gallery Weekend\, Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko\, Ostrale Biennale\, Drezno\, Festiwal Narracje Gdańsk. Rezydentka NES Artist Residency Iceland (2017)\, Centrum Rzeźby Polskiej (2023)\, JOYA AiR arte + ecologia (2024). Laureatka m.in.: Głównej Nagrody na IV Gdańskim Biennale Sztuki (2016)\, Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2018)\, Nagrody Miasta Gdańska dla Młodych Twórców Kultury za rok 2019; nominowana w kategorii „Odkrycie Roku 2019 w Kulturze” nagrody Pomorskie Sztormy (2020). Stypendystka Instytutu Adama Mickiewicza\, nominowana przez Muzeum Narodowe w Gdańsku w międzynarodowym projekcie Baltic Horizons (2022-23). W 2022 roku otrzymała trzyletnie Stypendium Ministra dla Wybitnych Młodych Naukowców w dziedzinie sztuk pięknych i konserwacji dzieł sztuki. W 2025 roku otrzymała wyróżnienie honorowe VIII edycji Nagrody Sztuki im. Marii Anto i Elsy von Freytag-Loringhoven. Prace Martyny Jastrzębskiej znajdują się w kolekcjach prywatnych\, Kolekcji na Nowe 100-lecie Banku Polskiego PKO\, kolekcji sztuki współczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku. \nAndrzej Karmasz \nArtysta sztuk wizualnych\, urodzony w 1976 roku w Gdańsku\, zajmuje się modą\, krawiectwem\, fotografią\, filmem\, instalacjami multimedialnymi\, działaniami performatywnymi. Andrzej Karmasz bada zagadnienia dotyczące mody\, antropologii\, zajmują go kwestie przekraczania granic kulturowych\, genderowych\, oraz procesy transformacji\, przenikania pomiędzy kulturami i tradycjami. Ukończył  wydział malarstwa i grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2003\, stypendysta Rządu Japońskiego na Joshibi University of Art and Design w Japonii (2004-2006)\, doktor sztuk pięknych (2013)\, wykładowca akademicki na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2012-2022). Jego prace prezentowane były m.in. w: Nomus – Nowe Muzeum Sztuki w Gdańsku; BWA Wrocław Głowny; Weserburg Museum fur moderne Kunst\, Bremen; Centrum Sztuki Współczesnej Kronika\, Bytom; Gdańska Galeria Miejska; Centrum Sztuki Galeria EL\, Elbląg; Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej\, Wrocław; Signum Foundation\, Wenecja; Croatian Association of Visual Artists (HDLU)\, Zagrzeb; Nieuwe Vide\, Haarlem; Slovak National Gallery\, Bratysława; Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, Warszawa; Instytut Sztuki Wyspa\, Gdańsk; Tokyo Metropolitan Art Museum. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i publicznych: Gdańska Kolekcja Sztuki Współczesnej NOMUS – Nowe Muzeum Sztuki Dział Muzeum Narodowego w Gdańsku\, kolekcji Fundacji Signum. \nGrzegorz Kumorek \nArtysta wizualny\, rzeźbiarz pochodzący z Olszowej\, urodzony w 1990. W 2016 roku ukończył studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie\, gdzie od 2020 pracuje jako asystent. W 2019 brał udział w 17. Przeglądzie Sztuki Survival we Wrocławiu\, w 2023 zdobył Grand Prix IX Salonu BWA Tarnów\, w 2024 był finalistą Biennale Rybie Oko 11. Swoje prace prezentował m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie\, w Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Muzeum Współczesnym Wrocław. W praktyce artystycznej często odnosi się do swojego wiejskiego pochodzenia. Szuka form\, bazując na pamięci materii\, przestrzeni i ciała lub lokalnej historii mówionej. To czasem prowadzi go w obszar między człowiekiem a przyrodą\, do formy i relacji podstawowej jaką jest bliskość biologiczna. Czerpiąc z intuicji\, tworzy prymitywne konstrukcje\, nawiązując do pamięci miejsca\, w którym dominuje materiał prosty\, prowincjonalny\, podręczny jak patyki\, siano\, kamienie czy plastikowe śmieci. \nIrmina Rusicka \nArtystka wizualna\, autorka instalacji\, rzeźb\, fotografii i realizacji site-specific\, doktora sztuk pięknych. Absolwentka psychologii i historii sztuki w ramach MISH na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Sztuki mediów na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu\, studiowała także na ASP w Warszawie w pracowniach Krzysztofa Wodiczki i Grzegorza Kowalskiego. W swojej praktyce zderzała samochody\, naprawiała motocykl i zbierała środki na wykonanie dziury w budynku instytucji sztuki. Od roku 2021 koncentruje się na rzeźbie i fotografii. W swoich pracach przygląda się krajobrazowi ukształtowanemu przez niespełnione obietnice wzrostu i modernizacji. Sięga po materiały naturalne\, odpady budowlane i elementy infrastruktury\, w których zapisują się ślady tych procesów. Ważne pozostają dla niej działania kontekstualne\, dialog z historią sztuki oraz sprawdzanie aktualności neoawangardowych gestów. Jest stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2026)\, Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego (2021) oraz Stypendium im. Jerzego Grotowskiego (2021). Otrzymała nagrody: Talenty Trójki (2018) i WARTO (2019)\, była także finalistką Nagrody Fundacji Grey House (2018). Od roku 2016 jest członkinią Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej\, od 2018 – wykładowczynią akademicką. Współautorka Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Działa indywidualnie oraz we współpracy z Kasprem Lecnimem. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nKasper Lecnim \nArtysta wizualny\, absolwent Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu. Zdarzyło mu się produkować szaliki\, organizować przeprowadzki\, odśnieżać drogi\, zderzać auta i wyzywać na pojedynki dyrektorów instytucji kultury. Obecnie koncentruje się na obiektach i instalacjach. Sięga po materiały zużyte\, błahe\, marginalne lub traktowane jako zbędne. Praktykuje sztukę\, która nie musi być zawsze poważna. Interesuje go niespełnienie\, które niesie ze sobą nowoczesność\, a także katastrofy\, błędy\, gruzy budowlane i wszystko to\, co na nich narasta i pęcznieje. Od roku 2014 jest wykładowcą akademickim\, w 2025 roku uzyskał stopień doktora. Członek OFSW\, współautor treści Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Pracuje indywidualnie oraz wspólnie z Irminą Rusicką. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nAleksandra Went \nArtystka sztuk wizualnych\, rzeźbiarka\, twórczyni ceramiki. Ukończyła wydział rzeźby gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych (2003r.). Od ponad dwóch dekad tworzy wraz z Alicją Karską duet artystyczny Karska/Went\, w którym eksplorują różne media — przede wszystkim fotografię i film. Jako duet brały udział w wielu wystawach w Polsce i za granicą\, ich  prace znajdują się w kolekcjach najważniejszych instytucji sztuki w Polsce m.in. Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, CSW Zamek Ujazdowski\, Nomus Nowe Muzeum Sztuki.\nNa stałe związane z warszawską Fundacją Profile.\nOd 2019 roku prowadzi pracownię ceramiczną – „Wela Ont Ceramika”\, w której regularnie odbywają się warsztaty lepienia w glinie. W pracowni rozwija autorskie projekty\, w których tworzy obiekty balansujące na pograniczu rzeźby i sztuki użytkowej. Pociąga ją surowość gliny\, jej naturalna struktura\, bogactwo barw i odcieni. Tworzy pojedyncze egzemplarze\, unikaty lub krótkie serie. Wszystko powstaje z powolnym procesie ręcznej pracy. \nBWA / Pałacyk Strzelecki ul. Słowackiego 1\, 33-100 Tarnów \nTermin: 16.05 – 16.07.2026 \nWernisaż wystawy: sobota\, 16.05.2026\, g. 19:30 | NOC MUZEÓW \nGodziny otwarcia ekspozycji: wt-pt: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) ndz: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) \nWstęp: bilet normalny: 10zł\, bilet ulgowy: 5 zł\, bilet czwartkowy: 1 zł
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/crash-wystawa/2026-07-12/
LOCATION:Biuro Wystaw Artystycznych\, ul. Słowackiego 1\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:wystawy
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/CRASH_Plakat_wersja_online.png
ORGANIZER;CN="Biuro Wystaw Artystycznych":MAILTO:biuro@bwa.tarnow.pl
GEO:50.0178761;20.9827521
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Biuro Wystaw Artystycznych ul. Słowackiego 1 Tarnów małopolskie 33-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Słowackiego 1:geo:20.9827521,50.0178761
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260714T110000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260714T180000
DTSTAMP:20260612T050107
CREATED:20260508T082835Z
LAST-MODIFIED:20260508T082835Z
UID:10029939-1784026800-1784052000@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:"Crash" - wystawa
DESCRIPTION:To opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nCRASH to wystawa o emocjach doprowadzonych do granic intensywności – o przesterze jako dominującym stanie współczesności. Nawiązując do kultowego filmu Davida Cronenberga projekt bada świat\, w którym nadmiar bodźców prowadzi nie do głębszego odczuwania\, lecz do znieczulenia. W efekcie\, aby poczuć potrzeba bardziej\, mocniej\, głębiej. Żeby coś w nas drgnęło – trzeba przegiąć. \nLiteracki pierwowzór Ballarda i film Cronenberga z 1996 r. tworzą fundamenty tego imaginarium. Crash opowiada o świecie\, w którym emocjonalny układ człowieka jest tak spłaszczony i obojętny\, że dopiero katastrofa – wypadek\, deformacja\, zderzenie – potrafi coś w nim odprasować. Technologia staje się partnerem w poszukiwaniu intensywności\, a trauma i pożądanie łączą się w jedna\, dziwnie metaliczna\, niepokojącą energię. Cronenberg przełożył to na obraz w sposób bezlitosny: dopiero kontakt z twardą materią\, z karoserią\, z pęknięciem i odkształceniem – rodzi uczucie realności. \nDziś nie potrzebujemy spektakularnych katastrof – żyjemy w ciągłym stanie mikrozderzeń: informacyjnych\, emocjonalnych i sensorycznych. Intensywność stała się walutą\, a przester – normą funkcjonowania. \nInspiracje filozoficzne (m.in. Georges Bataille\, Paul Virilio\, Mark Fisher) wskazują\, że nadmiar energii i przyspieszenie wymagają ujścia\, emocjonalnej higieny. W społeczeństwie zmęczenia\, przemocy „pozytywności” (Byung-Chul Han) oraz płynnej nowoczesności (Zygmunt Bauman) emocje zostają spłaszczone\, a intensywność musi być sztucznie generowana. Jednocześnie kapitalizm emocjonalny (Eva Illouz) przekształca uczucia w zasób i narzędzie produkcji.\nW tym kontekście przester staje się także narzędziem politycznym – społeczeństwo przeciążone emocjonalnie reaguje szybciej i bardziej impulsywnie\, co sprzyja jego sterowaniu. Technologie i algorytmy dodatkowo wzmacniają ten stan\, projektując rzeczywistość jako nieustanny „crash test” percepcji. \nWystawa CRASH staje się przestrzenią nie tyle reprezentacji\, ile testu. Prace artystów – Kacpra Bieli\, Martyny Jastrzębskiej\, Andrzeja Karmasza\, Grzegorza Kumorka\, Irminy Rusickiej i Kaspra Lecnima oraz Aleksandry Went – badają momenty napięcia\, kolizji\, deformacji i pęknięcia: od transformacji ciała\, przez przeciążenie materii\, po presje społeczne i polityczne. \nStruktura wystawy opiera się na trzech wymiarach:\npre-crash – narastające napięcie i przeciążenie\,\nimpact – moment zderzenia\, intensywności i przesteru\,\npost-crash / overdrive – nowa\, zdeformowana\, ale żywa percepcja. \nCRASH proponuje alternatywę wobec kultury łagodności i miękkich narracji. W świecie\, który tłumi doświadczenie\, autentyczność pojawia się dopiero w przekroczeniu – w pęknięciu\, nadmiarze i hałasie. Crash nie jest tu końcem\, lecz metodą odzyskiwania czucia. \nTo opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nKacper Biela \nArtysta wizualny\, urodzony w 2000 roku w Szczecinie. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Gdańsku na wydziale malarstwa w pracowni prof. Piotra Józefowicza i prof. ASP dr hab. Marcina Zawickiego. Jego główną dziedziną twórczą jest malarstwo\, ale zajmuje się szeroko rozumianymi sztukami wizualnymi: grafika warsztatowa i komputerowa\, tworzenie instalacji\, film. Prace Kacpra można było oglądać na wielu wystawach zbiorowych oraz indywidualnych takich jak: Przeglądy prac studenckich ART’EM ALL i PROLOG\, SELF CONTROL w przestrzeni wystawienniczej Food Hall Montownia w Gdańsku\, SZTUKA NUMERYCZNA 23’ w galerii WL4 – Mleczny Piotr w Gdańsku\, ETAP ROZPADU w galerii AOKZ w Łodzi\, PRZESTRZEŃ WSPÓLNA w szczecińskim inkubatorze kultury czy TANATOS w galerii Żak w Gdańsku. Jego twórczość była publikowana w przeglądzie artystycznym magazynu „Art Monitor” oraz „Prestiż” magazyn trójmiejski. W swoich pracach podejmuje temat szeroko pojętej dezintegracji – rozpadu. Bazując na filozofii i obserwacji kultury\, buduje swoją narrację wokół rozstrzyganego problemu. \nMartyna Jastrzębska \nUrodzona w 1987 roku w Kielcach\, artystka wizualna\, wykładowczyni Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Mieszka i pracuje w Gdyni i Warszawie. Pracuje głównie z instalacją i obiektem. W jej działaniach przeplatają się wątki zmiany\, odradzania się\, reinterpretacji znaczenia śladu\, dekonstrukcji mitu i symbolu – najczęściej w kontekście post-feministycznym. Artystkę interesuje nowe definiowanie troski i wrażliwości. Jej prace prezentowane były m.in. w: Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie\, Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu\, ZONA w Szczecinie\, galerii Arsenał w Białymstoku\, galerii Wozownia w Toruniu\, Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu\, NOMUS w Gdańsku\, Galerii Bardzo Białej w Warszawie\, galerii Złącze w Poznaniu\, jak również m.in. na: Together Forever\, Zukunftsvisionen w Görlitz\, 14.Festiwal Open City\, Lublin\, Interphoto Festival\, Białystok\, Poznań Art Week\, Warsaw Gallery Weekend\, Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko\, Ostrale Biennale\, Drezno\, Festiwal Narracje Gdańsk. Rezydentka NES Artist Residency Iceland (2017)\, Centrum Rzeźby Polskiej (2023)\, JOYA AiR arte + ecologia (2024). Laureatka m.in.: Głównej Nagrody na IV Gdańskim Biennale Sztuki (2016)\, Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2018)\, Nagrody Miasta Gdańska dla Młodych Twórców Kultury za rok 2019; nominowana w kategorii „Odkrycie Roku 2019 w Kulturze” nagrody Pomorskie Sztormy (2020). Stypendystka Instytutu Adama Mickiewicza\, nominowana przez Muzeum Narodowe w Gdańsku w międzynarodowym projekcie Baltic Horizons (2022-23). W 2022 roku otrzymała trzyletnie Stypendium Ministra dla Wybitnych Młodych Naukowców w dziedzinie sztuk pięknych i konserwacji dzieł sztuki. W 2025 roku otrzymała wyróżnienie honorowe VIII edycji Nagrody Sztuki im. Marii Anto i Elsy von Freytag-Loringhoven. Prace Martyny Jastrzębskiej znajdują się w kolekcjach prywatnych\, Kolekcji na Nowe 100-lecie Banku Polskiego PKO\, kolekcji sztuki współczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku. \nAndrzej Karmasz \nArtysta sztuk wizualnych\, urodzony w 1976 roku w Gdańsku\, zajmuje się modą\, krawiectwem\, fotografią\, filmem\, instalacjami multimedialnymi\, działaniami performatywnymi. Andrzej Karmasz bada zagadnienia dotyczące mody\, antropologii\, zajmują go kwestie przekraczania granic kulturowych\, genderowych\, oraz procesy transformacji\, przenikania pomiędzy kulturami i tradycjami. Ukończył  wydział malarstwa i grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2003\, stypendysta Rządu Japońskiego na Joshibi University of Art and Design w Japonii (2004-2006)\, doktor sztuk pięknych (2013)\, wykładowca akademicki na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2012-2022). Jego prace prezentowane były m.in. w: Nomus – Nowe Muzeum Sztuki w Gdańsku; BWA Wrocław Głowny; Weserburg Museum fur moderne Kunst\, Bremen; Centrum Sztuki Współczesnej Kronika\, Bytom; Gdańska Galeria Miejska; Centrum Sztuki Galeria EL\, Elbląg; Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej\, Wrocław; Signum Foundation\, Wenecja; Croatian Association of Visual Artists (HDLU)\, Zagrzeb; Nieuwe Vide\, Haarlem; Slovak National Gallery\, Bratysława; Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, Warszawa; Instytut Sztuki Wyspa\, Gdańsk; Tokyo Metropolitan Art Museum. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i publicznych: Gdańska Kolekcja Sztuki Współczesnej NOMUS – Nowe Muzeum Sztuki Dział Muzeum Narodowego w Gdańsku\, kolekcji Fundacji Signum. \nGrzegorz Kumorek \nArtysta wizualny\, rzeźbiarz pochodzący z Olszowej\, urodzony w 1990. W 2016 roku ukończył studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie\, gdzie od 2020 pracuje jako asystent. W 2019 brał udział w 17. Przeglądzie Sztuki Survival we Wrocławiu\, w 2023 zdobył Grand Prix IX Salonu BWA Tarnów\, w 2024 był finalistą Biennale Rybie Oko 11. Swoje prace prezentował m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie\, w Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Muzeum Współczesnym Wrocław. W praktyce artystycznej często odnosi się do swojego wiejskiego pochodzenia. Szuka form\, bazując na pamięci materii\, przestrzeni i ciała lub lokalnej historii mówionej. To czasem prowadzi go w obszar między człowiekiem a przyrodą\, do formy i relacji podstawowej jaką jest bliskość biologiczna. Czerpiąc z intuicji\, tworzy prymitywne konstrukcje\, nawiązując do pamięci miejsca\, w którym dominuje materiał prosty\, prowincjonalny\, podręczny jak patyki\, siano\, kamienie czy plastikowe śmieci. \nIrmina Rusicka \nArtystka wizualna\, autorka instalacji\, rzeźb\, fotografii i realizacji site-specific\, doktora sztuk pięknych. Absolwentka psychologii i historii sztuki w ramach MISH na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Sztuki mediów na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu\, studiowała także na ASP w Warszawie w pracowniach Krzysztofa Wodiczki i Grzegorza Kowalskiego. W swojej praktyce zderzała samochody\, naprawiała motocykl i zbierała środki na wykonanie dziury w budynku instytucji sztuki. Od roku 2021 koncentruje się na rzeźbie i fotografii. W swoich pracach przygląda się krajobrazowi ukształtowanemu przez niespełnione obietnice wzrostu i modernizacji. Sięga po materiały naturalne\, odpady budowlane i elementy infrastruktury\, w których zapisują się ślady tych procesów. Ważne pozostają dla niej działania kontekstualne\, dialog z historią sztuki oraz sprawdzanie aktualności neoawangardowych gestów. Jest stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2026)\, Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego (2021) oraz Stypendium im. Jerzego Grotowskiego (2021). Otrzymała nagrody: Talenty Trójki (2018) i WARTO (2019)\, była także finalistką Nagrody Fundacji Grey House (2018). Od roku 2016 jest członkinią Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej\, od 2018 – wykładowczynią akademicką. Współautorka Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Działa indywidualnie oraz we współpracy z Kasprem Lecnimem. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nKasper Lecnim \nArtysta wizualny\, absolwent Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu. Zdarzyło mu się produkować szaliki\, organizować przeprowadzki\, odśnieżać drogi\, zderzać auta i wyzywać na pojedynki dyrektorów instytucji kultury. Obecnie koncentruje się na obiektach i instalacjach. Sięga po materiały zużyte\, błahe\, marginalne lub traktowane jako zbędne. Praktykuje sztukę\, która nie musi być zawsze poważna. Interesuje go niespełnienie\, które niesie ze sobą nowoczesność\, a także katastrofy\, błędy\, gruzy budowlane i wszystko to\, co na nich narasta i pęcznieje. Od roku 2014 jest wykładowcą akademickim\, w 2025 roku uzyskał stopień doktora. Członek OFSW\, współautor treści Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Pracuje indywidualnie oraz wspólnie z Irminą Rusicką. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nAleksandra Went \nArtystka sztuk wizualnych\, rzeźbiarka\, twórczyni ceramiki. Ukończyła wydział rzeźby gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych (2003r.). Od ponad dwóch dekad tworzy wraz z Alicją Karską duet artystyczny Karska/Went\, w którym eksplorują różne media — przede wszystkim fotografię i film. Jako duet brały udział w wielu wystawach w Polsce i za granicą\, ich  prace znajdują się w kolekcjach najważniejszych instytucji sztuki w Polsce m.in. Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, CSW Zamek Ujazdowski\, Nomus Nowe Muzeum Sztuki.\nNa stałe związane z warszawską Fundacją Profile.\nOd 2019 roku prowadzi pracownię ceramiczną – „Wela Ont Ceramika”\, w której regularnie odbywają się warsztaty lepienia w glinie. W pracowni rozwija autorskie projekty\, w których tworzy obiekty balansujące na pograniczu rzeźby i sztuki użytkowej. Pociąga ją surowość gliny\, jej naturalna struktura\, bogactwo barw i odcieni. Tworzy pojedyncze egzemplarze\, unikaty lub krótkie serie. Wszystko powstaje z powolnym procesie ręcznej pracy. \nBWA / Pałacyk Strzelecki ul. Słowackiego 1\, 33-100 Tarnów \nTermin: 16.05 – 16.07.2026 \nWernisaż wystawy: sobota\, 16.05.2026\, g. 19:30 | NOC MUZEÓW \nGodziny otwarcia ekspozycji: wt-pt: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) ndz: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) \nWstęp: bilet normalny: 10zł\, bilet ulgowy: 5 zł\, bilet czwartkowy: 1 zł
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/crash-wystawa/2026-07-14/
LOCATION:Biuro Wystaw Artystycznych\, ul. Słowackiego 1\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:wystawy
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/CRASH_Plakat_wersja_online.png
ORGANIZER;CN="Biuro Wystaw Artystycznych":MAILTO:biuro@bwa.tarnow.pl
GEO:50.0178761;20.9827521
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Biuro Wystaw Artystycznych ul. Słowackiego 1 Tarnów małopolskie 33-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Słowackiego 1:geo:20.9827521,50.0178761
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260715T110000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260715T180000
DTSTAMP:20260612T050107
CREATED:20260508T082835Z
LAST-MODIFIED:20260508T082835Z
UID:10029940-1784113200-1784138400@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:"Crash" - wystawa
DESCRIPTION:To opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nCRASH to wystawa o emocjach doprowadzonych do granic intensywności – o przesterze jako dominującym stanie współczesności. Nawiązując do kultowego filmu Davida Cronenberga projekt bada świat\, w którym nadmiar bodźców prowadzi nie do głębszego odczuwania\, lecz do znieczulenia. W efekcie\, aby poczuć potrzeba bardziej\, mocniej\, głębiej. Żeby coś w nas drgnęło – trzeba przegiąć. \nLiteracki pierwowzór Ballarda i film Cronenberga z 1996 r. tworzą fundamenty tego imaginarium. Crash opowiada o świecie\, w którym emocjonalny układ człowieka jest tak spłaszczony i obojętny\, że dopiero katastrofa – wypadek\, deformacja\, zderzenie – potrafi coś w nim odprasować. Technologia staje się partnerem w poszukiwaniu intensywności\, a trauma i pożądanie łączą się w jedna\, dziwnie metaliczna\, niepokojącą energię. Cronenberg przełożył to na obraz w sposób bezlitosny: dopiero kontakt z twardą materią\, z karoserią\, z pęknięciem i odkształceniem – rodzi uczucie realności. \nDziś nie potrzebujemy spektakularnych katastrof – żyjemy w ciągłym stanie mikrozderzeń: informacyjnych\, emocjonalnych i sensorycznych. Intensywność stała się walutą\, a przester – normą funkcjonowania. \nInspiracje filozoficzne (m.in. Georges Bataille\, Paul Virilio\, Mark Fisher) wskazują\, że nadmiar energii i przyspieszenie wymagają ujścia\, emocjonalnej higieny. W społeczeństwie zmęczenia\, przemocy „pozytywności” (Byung-Chul Han) oraz płynnej nowoczesności (Zygmunt Bauman) emocje zostają spłaszczone\, a intensywność musi być sztucznie generowana. Jednocześnie kapitalizm emocjonalny (Eva Illouz) przekształca uczucia w zasób i narzędzie produkcji.\nW tym kontekście przester staje się także narzędziem politycznym – społeczeństwo przeciążone emocjonalnie reaguje szybciej i bardziej impulsywnie\, co sprzyja jego sterowaniu. Technologie i algorytmy dodatkowo wzmacniają ten stan\, projektując rzeczywistość jako nieustanny „crash test” percepcji. \nWystawa CRASH staje się przestrzenią nie tyle reprezentacji\, ile testu. Prace artystów – Kacpra Bieli\, Martyny Jastrzębskiej\, Andrzeja Karmasza\, Grzegorza Kumorka\, Irminy Rusickiej i Kaspra Lecnima oraz Aleksandry Went – badają momenty napięcia\, kolizji\, deformacji i pęknięcia: od transformacji ciała\, przez przeciążenie materii\, po presje społeczne i polityczne. \nStruktura wystawy opiera się na trzech wymiarach:\npre-crash – narastające napięcie i przeciążenie\,\nimpact – moment zderzenia\, intensywności i przesteru\,\npost-crash / overdrive – nowa\, zdeformowana\, ale żywa percepcja. \nCRASH proponuje alternatywę wobec kultury łagodności i miękkich narracji. W świecie\, który tłumi doświadczenie\, autentyczność pojawia się dopiero w przekroczeniu – w pęknięciu\, nadmiarze i hałasie. Crash nie jest tu końcem\, lecz metodą odzyskiwania czucia. \nTo opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nKacper Biela \nArtysta wizualny\, urodzony w 2000 roku w Szczecinie. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Gdańsku na wydziale malarstwa w pracowni prof. Piotra Józefowicza i prof. ASP dr hab. Marcina Zawickiego. Jego główną dziedziną twórczą jest malarstwo\, ale zajmuje się szeroko rozumianymi sztukami wizualnymi: grafika warsztatowa i komputerowa\, tworzenie instalacji\, film. Prace Kacpra można było oglądać na wielu wystawach zbiorowych oraz indywidualnych takich jak: Przeglądy prac studenckich ART’EM ALL i PROLOG\, SELF CONTROL w przestrzeni wystawienniczej Food Hall Montownia w Gdańsku\, SZTUKA NUMERYCZNA 23’ w galerii WL4 – Mleczny Piotr w Gdańsku\, ETAP ROZPADU w galerii AOKZ w Łodzi\, PRZESTRZEŃ WSPÓLNA w szczecińskim inkubatorze kultury czy TANATOS w galerii Żak w Gdańsku. Jego twórczość była publikowana w przeglądzie artystycznym magazynu „Art Monitor” oraz „Prestiż” magazyn trójmiejski. W swoich pracach podejmuje temat szeroko pojętej dezintegracji – rozpadu. Bazując na filozofii i obserwacji kultury\, buduje swoją narrację wokół rozstrzyganego problemu. \nMartyna Jastrzębska \nUrodzona w 1987 roku w Kielcach\, artystka wizualna\, wykładowczyni Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Mieszka i pracuje w Gdyni i Warszawie. Pracuje głównie z instalacją i obiektem. W jej działaniach przeplatają się wątki zmiany\, odradzania się\, reinterpretacji znaczenia śladu\, dekonstrukcji mitu i symbolu – najczęściej w kontekście post-feministycznym. Artystkę interesuje nowe definiowanie troski i wrażliwości. Jej prace prezentowane były m.in. w: Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie\, Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu\, ZONA w Szczecinie\, galerii Arsenał w Białymstoku\, galerii Wozownia w Toruniu\, Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu\, NOMUS w Gdańsku\, Galerii Bardzo Białej w Warszawie\, galerii Złącze w Poznaniu\, jak również m.in. na: Together Forever\, Zukunftsvisionen w Görlitz\, 14.Festiwal Open City\, Lublin\, Interphoto Festival\, Białystok\, Poznań Art Week\, Warsaw Gallery Weekend\, Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko\, Ostrale Biennale\, Drezno\, Festiwal Narracje Gdańsk. Rezydentka NES Artist Residency Iceland (2017)\, Centrum Rzeźby Polskiej (2023)\, JOYA AiR arte + ecologia (2024). Laureatka m.in.: Głównej Nagrody na IV Gdańskim Biennale Sztuki (2016)\, Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2018)\, Nagrody Miasta Gdańska dla Młodych Twórców Kultury za rok 2019; nominowana w kategorii „Odkrycie Roku 2019 w Kulturze” nagrody Pomorskie Sztormy (2020). Stypendystka Instytutu Adama Mickiewicza\, nominowana przez Muzeum Narodowe w Gdańsku w międzynarodowym projekcie Baltic Horizons (2022-23). W 2022 roku otrzymała trzyletnie Stypendium Ministra dla Wybitnych Młodych Naukowców w dziedzinie sztuk pięknych i konserwacji dzieł sztuki. W 2025 roku otrzymała wyróżnienie honorowe VIII edycji Nagrody Sztuki im. Marii Anto i Elsy von Freytag-Loringhoven. Prace Martyny Jastrzębskiej znajdują się w kolekcjach prywatnych\, Kolekcji na Nowe 100-lecie Banku Polskiego PKO\, kolekcji sztuki współczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku. \nAndrzej Karmasz \nArtysta sztuk wizualnych\, urodzony w 1976 roku w Gdańsku\, zajmuje się modą\, krawiectwem\, fotografią\, filmem\, instalacjami multimedialnymi\, działaniami performatywnymi. Andrzej Karmasz bada zagadnienia dotyczące mody\, antropologii\, zajmują go kwestie przekraczania granic kulturowych\, genderowych\, oraz procesy transformacji\, przenikania pomiędzy kulturami i tradycjami. Ukończył  wydział malarstwa i grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2003\, stypendysta Rządu Japońskiego na Joshibi University of Art and Design w Japonii (2004-2006)\, doktor sztuk pięknych (2013)\, wykładowca akademicki na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2012-2022). Jego prace prezentowane były m.in. w: Nomus – Nowe Muzeum Sztuki w Gdańsku; BWA Wrocław Głowny; Weserburg Museum fur moderne Kunst\, Bremen; Centrum Sztuki Współczesnej Kronika\, Bytom; Gdańska Galeria Miejska; Centrum Sztuki Galeria EL\, Elbląg; Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej\, Wrocław; Signum Foundation\, Wenecja; Croatian Association of Visual Artists (HDLU)\, Zagrzeb; Nieuwe Vide\, Haarlem; Slovak National Gallery\, Bratysława; Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, Warszawa; Instytut Sztuki Wyspa\, Gdańsk; Tokyo Metropolitan Art Museum. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i publicznych: Gdańska Kolekcja Sztuki Współczesnej NOMUS – Nowe Muzeum Sztuki Dział Muzeum Narodowego w Gdańsku\, kolekcji Fundacji Signum. \nGrzegorz Kumorek \nArtysta wizualny\, rzeźbiarz pochodzący z Olszowej\, urodzony w 1990. W 2016 roku ukończył studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie\, gdzie od 2020 pracuje jako asystent. W 2019 brał udział w 17. Przeglądzie Sztuki Survival we Wrocławiu\, w 2023 zdobył Grand Prix IX Salonu BWA Tarnów\, w 2024 był finalistą Biennale Rybie Oko 11. Swoje prace prezentował m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie\, w Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Muzeum Współczesnym Wrocław. W praktyce artystycznej często odnosi się do swojego wiejskiego pochodzenia. Szuka form\, bazując na pamięci materii\, przestrzeni i ciała lub lokalnej historii mówionej. To czasem prowadzi go w obszar między człowiekiem a przyrodą\, do formy i relacji podstawowej jaką jest bliskość biologiczna. Czerpiąc z intuicji\, tworzy prymitywne konstrukcje\, nawiązując do pamięci miejsca\, w którym dominuje materiał prosty\, prowincjonalny\, podręczny jak patyki\, siano\, kamienie czy plastikowe śmieci. \nIrmina Rusicka \nArtystka wizualna\, autorka instalacji\, rzeźb\, fotografii i realizacji site-specific\, doktora sztuk pięknych. Absolwentka psychologii i historii sztuki w ramach MISH na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Sztuki mediów na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu\, studiowała także na ASP w Warszawie w pracowniach Krzysztofa Wodiczki i Grzegorza Kowalskiego. W swojej praktyce zderzała samochody\, naprawiała motocykl i zbierała środki na wykonanie dziury w budynku instytucji sztuki. Od roku 2021 koncentruje się na rzeźbie i fotografii. W swoich pracach przygląda się krajobrazowi ukształtowanemu przez niespełnione obietnice wzrostu i modernizacji. Sięga po materiały naturalne\, odpady budowlane i elementy infrastruktury\, w których zapisują się ślady tych procesów. Ważne pozostają dla niej działania kontekstualne\, dialog z historią sztuki oraz sprawdzanie aktualności neoawangardowych gestów. Jest stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2026)\, Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego (2021) oraz Stypendium im. Jerzego Grotowskiego (2021). Otrzymała nagrody: Talenty Trójki (2018) i WARTO (2019)\, była także finalistką Nagrody Fundacji Grey House (2018). Od roku 2016 jest członkinią Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej\, od 2018 – wykładowczynią akademicką. Współautorka Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Działa indywidualnie oraz we współpracy z Kasprem Lecnimem. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nKasper Lecnim \nArtysta wizualny\, absolwent Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu. Zdarzyło mu się produkować szaliki\, organizować przeprowadzki\, odśnieżać drogi\, zderzać auta i wyzywać na pojedynki dyrektorów instytucji kultury. Obecnie koncentruje się na obiektach i instalacjach. Sięga po materiały zużyte\, błahe\, marginalne lub traktowane jako zbędne. Praktykuje sztukę\, która nie musi być zawsze poważna. Interesuje go niespełnienie\, które niesie ze sobą nowoczesność\, a także katastrofy\, błędy\, gruzy budowlane i wszystko to\, co na nich narasta i pęcznieje. Od roku 2014 jest wykładowcą akademickim\, w 2025 roku uzyskał stopień doktora. Członek OFSW\, współautor treści Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Pracuje indywidualnie oraz wspólnie z Irminą Rusicką. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nAleksandra Went \nArtystka sztuk wizualnych\, rzeźbiarka\, twórczyni ceramiki. Ukończyła wydział rzeźby gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych (2003r.). Od ponad dwóch dekad tworzy wraz z Alicją Karską duet artystyczny Karska/Went\, w którym eksplorują różne media — przede wszystkim fotografię i film. Jako duet brały udział w wielu wystawach w Polsce i za granicą\, ich  prace znajdują się w kolekcjach najważniejszych instytucji sztuki w Polsce m.in. Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, CSW Zamek Ujazdowski\, Nomus Nowe Muzeum Sztuki.\nNa stałe związane z warszawską Fundacją Profile.\nOd 2019 roku prowadzi pracownię ceramiczną – „Wela Ont Ceramika”\, w której regularnie odbywają się warsztaty lepienia w glinie. W pracowni rozwija autorskie projekty\, w których tworzy obiekty balansujące na pograniczu rzeźby i sztuki użytkowej. Pociąga ją surowość gliny\, jej naturalna struktura\, bogactwo barw i odcieni. Tworzy pojedyncze egzemplarze\, unikaty lub krótkie serie. Wszystko powstaje z powolnym procesie ręcznej pracy. \nBWA / Pałacyk Strzelecki ul. Słowackiego 1\, 33-100 Tarnów \nTermin: 16.05 – 16.07.2026 \nWernisaż wystawy: sobota\, 16.05.2026\, g. 19:30 | NOC MUZEÓW \nGodziny otwarcia ekspozycji: wt-pt: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) ndz: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) \nWstęp: bilet normalny: 10zł\, bilet ulgowy: 5 zł\, bilet czwartkowy: 1 zł
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/crash-wystawa/2026-07-15/
LOCATION:Biuro Wystaw Artystycznych\, ul. Słowackiego 1\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:wystawy
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/CRASH_Plakat_wersja_online.png
ORGANIZER;CN="Biuro Wystaw Artystycznych":MAILTO:biuro@bwa.tarnow.pl
GEO:50.0178761;20.9827521
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Biuro Wystaw Artystycznych ul. Słowackiego 1 Tarnów małopolskie 33-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Słowackiego 1:geo:20.9827521,50.0178761
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260716T110000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260716T180000
DTSTAMP:20260612T050107
CREATED:20260508T082835Z
LAST-MODIFIED:20260508T082835Z
UID:10029941-1784199600-1784224800@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:"Crash" - wystawa
DESCRIPTION:To opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nCRASH to wystawa o emocjach doprowadzonych do granic intensywności – o przesterze jako dominującym stanie współczesności. Nawiązując do kultowego filmu Davida Cronenberga projekt bada świat\, w którym nadmiar bodźców prowadzi nie do głębszego odczuwania\, lecz do znieczulenia. W efekcie\, aby poczuć potrzeba bardziej\, mocniej\, głębiej. Żeby coś w nas drgnęło – trzeba przegiąć. \nLiteracki pierwowzór Ballarda i film Cronenberga z 1996 r. tworzą fundamenty tego imaginarium. Crash opowiada o świecie\, w którym emocjonalny układ człowieka jest tak spłaszczony i obojętny\, że dopiero katastrofa – wypadek\, deformacja\, zderzenie – potrafi coś w nim odprasować. Technologia staje się partnerem w poszukiwaniu intensywności\, a trauma i pożądanie łączą się w jedna\, dziwnie metaliczna\, niepokojącą energię. Cronenberg przełożył to na obraz w sposób bezlitosny: dopiero kontakt z twardą materią\, z karoserią\, z pęknięciem i odkształceniem – rodzi uczucie realności. \nDziś nie potrzebujemy spektakularnych katastrof – żyjemy w ciągłym stanie mikrozderzeń: informacyjnych\, emocjonalnych i sensorycznych. Intensywność stała się walutą\, a przester – normą funkcjonowania. \nInspiracje filozoficzne (m.in. Georges Bataille\, Paul Virilio\, Mark Fisher) wskazują\, że nadmiar energii i przyspieszenie wymagają ujścia\, emocjonalnej higieny. W społeczeństwie zmęczenia\, przemocy „pozytywności” (Byung-Chul Han) oraz płynnej nowoczesności (Zygmunt Bauman) emocje zostają spłaszczone\, a intensywność musi być sztucznie generowana. Jednocześnie kapitalizm emocjonalny (Eva Illouz) przekształca uczucia w zasób i narzędzie produkcji.\nW tym kontekście przester staje się także narzędziem politycznym – społeczeństwo przeciążone emocjonalnie reaguje szybciej i bardziej impulsywnie\, co sprzyja jego sterowaniu. Technologie i algorytmy dodatkowo wzmacniają ten stan\, projektując rzeczywistość jako nieustanny „crash test” percepcji. \nWystawa CRASH staje się przestrzenią nie tyle reprezentacji\, ile testu. Prace artystów – Kacpra Bieli\, Martyny Jastrzębskiej\, Andrzeja Karmasza\, Grzegorza Kumorka\, Irminy Rusickiej i Kaspra Lecnima oraz Aleksandry Went – badają momenty napięcia\, kolizji\, deformacji i pęknięcia: od transformacji ciała\, przez przeciążenie materii\, po presje społeczne i polityczne. \nStruktura wystawy opiera się na trzech wymiarach:\npre-crash – narastające napięcie i przeciążenie\,\nimpact – moment zderzenia\, intensywności i przesteru\,\npost-crash / overdrive – nowa\, zdeformowana\, ale żywa percepcja. \nCRASH proponuje alternatywę wobec kultury łagodności i miękkich narracji. W świecie\, który tłumi doświadczenie\, autentyczność pojawia się dopiero w przekroczeniu – w pęknięciu\, nadmiarze i hałasie. Crash nie jest tu końcem\, lecz metodą odzyskiwania czucia. \nTo opowieść o emocjonalności „level hard” – o konieczności podkręcania potencjometrów\, braku subtelności i przesadzie doświadczenia\, by w ogóle móc coś naprawdę poczuć. \nKacper Biela \nArtysta wizualny\, urodzony w 2000 roku w Szczecinie. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Gdańsku na wydziale malarstwa w pracowni prof. Piotra Józefowicza i prof. ASP dr hab. Marcina Zawickiego. Jego główną dziedziną twórczą jest malarstwo\, ale zajmuje się szeroko rozumianymi sztukami wizualnymi: grafika warsztatowa i komputerowa\, tworzenie instalacji\, film. Prace Kacpra można było oglądać na wielu wystawach zbiorowych oraz indywidualnych takich jak: Przeglądy prac studenckich ART’EM ALL i PROLOG\, SELF CONTROL w przestrzeni wystawienniczej Food Hall Montownia w Gdańsku\, SZTUKA NUMERYCZNA 23’ w galerii WL4 – Mleczny Piotr w Gdańsku\, ETAP ROZPADU w galerii AOKZ w Łodzi\, PRZESTRZEŃ WSPÓLNA w szczecińskim inkubatorze kultury czy TANATOS w galerii Żak w Gdańsku. Jego twórczość była publikowana w przeglądzie artystycznym magazynu „Art Monitor” oraz „Prestiż” magazyn trójmiejski. W swoich pracach podejmuje temat szeroko pojętej dezintegracji – rozpadu. Bazując na filozofii i obserwacji kultury\, buduje swoją narrację wokół rozstrzyganego problemu. \nMartyna Jastrzębska \nUrodzona w 1987 roku w Kielcach\, artystka wizualna\, wykładowczyni Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Mieszka i pracuje w Gdyni i Warszawie. Pracuje głównie z instalacją i obiektem. W jej działaniach przeplatają się wątki zmiany\, odradzania się\, reinterpretacji znaczenia śladu\, dekonstrukcji mitu i symbolu – najczęściej w kontekście post-feministycznym. Artystkę interesuje nowe definiowanie troski i wrażliwości. Jej prace prezentowane były m.in. w: Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie\, Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu\, ZONA w Szczecinie\, galerii Arsenał w Białymstoku\, galerii Wozownia w Toruniu\, Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu\, NOMUS w Gdańsku\, Galerii Bardzo Białej w Warszawie\, galerii Złącze w Poznaniu\, jak również m.in. na: Together Forever\, Zukunftsvisionen w Görlitz\, 14.Festiwal Open City\, Lublin\, Interphoto Festival\, Białystok\, Poznań Art Week\, Warsaw Gallery Weekend\, Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko\, Ostrale Biennale\, Drezno\, Festiwal Narracje Gdańsk. Rezydentka NES Artist Residency Iceland (2017)\, Centrum Rzeźby Polskiej (2023)\, JOYA AiR arte + ecologia (2024). Laureatka m.in.: Głównej Nagrody na IV Gdańskim Biennale Sztuki (2016)\, Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2018)\, Nagrody Miasta Gdańska dla Młodych Twórców Kultury za rok 2019; nominowana w kategorii „Odkrycie Roku 2019 w Kulturze” nagrody Pomorskie Sztormy (2020). Stypendystka Instytutu Adama Mickiewicza\, nominowana przez Muzeum Narodowe w Gdańsku w międzynarodowym projekcie Baltic Horizons (2022-23). W 2022 roku otrzymała trzyletnie Stypendium Ministra dla Wybitnych Młodych Naukowców w dziedzinie sztuk pięknych i konserwacji dzieł sztuki. W 2025 roku otrzymała wyróżnienie honorowe VIII edycji Nagrody Sztuki im. Marii Anto i Elsy von Freytag-Loringhoven. Prace Martyny Jastrzębskiej znajdują się w kolekcjach prywatnych\, Kolekcji na Nowe 100-lecie Banku Polskiego PKO\, kolekcji sztuki współczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku. \nAndrzej Karmasz \nArtysta sztuk wizualnych\, urodzony w 1976 roku w Gdańsku\, zajmuje się modą\, krawiectwem\, fotografią\, filmem\, instalacjami multimedialnymi\, działaniami performatywnymi. Andrzej Karmasz bada zagadnienia dotyczące mody\, antropologii\, zajmują go kwestie przekraczania granic kulturowych\, genderowych\, oraz procesy transformacji\, przenikania pomiędzy kulturami i tradycjami. Ukończył  wydział malarstwa i grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2003\, stypendysta Rządu Japońskiego na Joshibi University of Art and Design w Japonii (2004-2006)\, doktor sztuk pięknych (2013)\, wykładowca akademicki na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2012-2022). Jego prace prezentowane były m.in. w: Nomus – Nowe Muzeum Sztuki w Gdańsku; BWA Wrocław Głowny; Weserburg Museum fur moderne Kunst\, Bremen; Centrum Sztuki Współczesnej Kronika\, Bytom; Gdańska Galeria Miejska; Centrum Sztuki Galeria EL\, Elbląg; Pawilon Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej\, Wrocław; Signum Foundation\, Wenecja; Croatian Association of Visual Artists (HDLU)\, Zagrzeb; Nieuwe Vide\, Haarlem; Slovak National Gallery\, Bratysława; Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, Warszawa; Instytut Sztuki Wyspa\, Gdańsk; Tokyo Metropolitan Art Museum. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i publicznych: Gdańska Kolekcja Sztuki Współczesnej NOMUS – Nowe Muzeum Sztuki Dział Muzeum Narodowego w Gdańsku\, kolekcji Fundacji Signum. \nGrzegorz Kumorek \nArtysta wizualny\, rzeźbiarz pochodzący z Olszowej\, urodzony w 1990. W 2016 roku ukończył studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie\, gdzie od 2020 pracuje jako asystent. W 2019 brał udział w 17. Przeglądzie Sztuki Survival we Wrocławiu\, w 2023 zdobył Grand Prix IX Salonu BWA Tarnów\, w 2024 był finalistą Biennale Rybie Oko 11. Swoje prace prezentował m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie\, w Gdańskiej Galerii Miejskiej\, Muzeum Współczesnym Wrocław. W praktyce artystycznej często odnosi się do swojego wiejskiego pochodzenia. Szuka form\, bazując na pamięci materii\, przestrzeni i ciała lub lokalnej historii mówionej. To czasem prowadzi go w obszar między człowiekiem a przyrodą\, do formy i relacji podstawowej jaką jest bliskość biologiczna. Czerpiąc z intuicji\, tworzy prymitywne konstrukcje\, nawiązując do pamięci miejsca\, w którym dominuje materiał prosty\, prowincjonalny\, podręczny jak patyki\, siano\, kamienie czy plastikowe śmieci. \nIrmina Rusicka \nArtystka wizualna\, autorka instalacji\, rzeźb\, fotografii i realizacji site-specific\, doktora sztuk pięknych. Absolwentka psychologii i historii sztuki w ramach MISH na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Sztuki mediów na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu\, studiowała także na ASP w Warszawie w pracowniach Krzysztofa Wodiczki i Grzegorza Kowalskiego. W swojej praktyce zderzała samochody\, naprawiała motocykl i zbierała środki na wykonanie dziury w budynku instytucji sztuki. Od roku 2021 koncentruje się na rzeźbie i fotografii. W swoich pracach przygląda się krajobrazowi ukształtowanemu przez niespełnione obietnice wzrostu i modernizacji. Sięga po materiały naturalne\, odpady budowlane i elementy infrastruktury\, w których zapisują się ślady tych procesów. Ważne pozostają dla niej działania kontekstualne\, dialog z historią sztuki oraz sprawdzanie aktualności neoawangardowych gestów. Jest stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2026)\, Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego (2021) oraz Stypendium im. Jerzego Grotowskiego (2021). Otrzymała nagrody: Talenty Trójki (2018) i WARTO (2019)\, była także finalistką Nagrody Fundacji Grey House (2018). Od roku 2016 jest członkinią Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej\, od 2018 – wykładowczynią akademicką. Współautorka Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Działa indywidualnie oraz we współpracy z Kasprem Lecnimem. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nKasper Lecnim \nArtysta wizualny\, absolwent Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu. Zdarzyło mu się produkować szaliki\, organizować przeprowadzki\, odśnieżać drogi\, zderzać auta i wyzywać na pojedynki dyrektorów instytucji kultury. Obecnie koncentruje się na obiektach i instalacjach. Sięga po materiały zużyte\, błahe\, marginalne lub traktowane jako zbędne. Praktykuje sztukę\, która nie musi być zawsze poważna. Interesuje go niespełnienie\, które niesie ze sobą nowoczesność\, a także katastrofy\, błędy\, gruzy budowlane i wszystko to\, co na nich narasta i pęcznieje. Od roku 2014 jest wykładowcą akademickim\, w 2025 roku uzyskał stopień doktora. Członek OFSW\, współautor treści Nowych Porozumień ws. honorariów artystycznych (2025). Pracuje indywidualnie oraz wspólnie z Irminą Rusicką. Mieszka i pracuje w Warszawie. \nAleksandra Went \nArtystka sztuk wizualnych\, rzeźbiarka\, twórczyni ceramiki. Ukończyła wydział rzeźby gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych (2003r.). Od ponad dwóch dekad tworzy wraz z Alicją Karską duet artystyczny Karska/Went\, w którym eksplorują różne media — przede wszystkim fotografię i film. Jako duet brały udział w wielu wystawach w Polsce i za granicą\, ich  prace znajdują się w kolekcjach najważniejszych instytucji sztuki w Polsce m.in. Zachęta Narodowa Galeria Sztuki\, CSW Zamek Ujazdowski\, Nomus Nowe Muzeum Sztuki.\nNa stałe związane z warszawską Fundacją Profile.\nOd 2019 roku prowadzi pracownię ceramiczną – „Wela Ont Ceramika”\, w której regularnie odbywają się warsztaty lepienia w glinie. W pracowni rozwija autorskie projekty\, w których tworzy obiekty balansujące na pograniczu rzeźby i sztuki użytkowej. Pociąga ją surowość gliny\, jej naturalna struktura\, bogactwo barw i odcieni. Tworzy pojedyncze egzemplarze\, unikaty lub krótkie serie. Wszystko powstaje z powolnym procesie ręcznej pracy. \nBWA / Pałacyk Strzelecki ul. Słowackiego 1\, 33-100 Tarnów \nTermin: 16.05 – 16.07.2026 \nWernisaż wystawy: sobota\, 16.05.2026\, g. 19:30 | NOC MUZEÓW \nGodziny otwarcia ekspozycji: wt-pt: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) ndz: 11:00 – 18:00 (ostatnie wejście na wystawę o g. 17:45) \nWstęp: bilet normalny: 10zł\, bilet ulgowy: 5 zł\, bilet czwartkowy: 1 zł
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/crash-wystawa/2026-07-16/
LOCATION:Biuro Wystaw Artystycznych\, ul. Słowackiego 1\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:wystawy
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/CRASH_Plakat_wersja_online.png
ORGANIZER;CN="Biuro Wystaw Artystycznych":MAILTO:biuro@bwa.tarnow.pl
GEO:50.0178761;20.9827521
X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Biuro Wystaw Artystycznych ul. Słowackiego 1 Tarnów małopolskie 33-100 Polska;X-APPLE-RADIUS=500;X-TITLE=ul. Słowackiego 1:geo:20.9827521,50.0178761
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260730
DTEND;VALUE=DATE:20260803
DTSTAMP:20260612T050107
CREATED:20260415T064813Z
LAST-MODIFIED:20260415T064813Z
UID:10029816-1785369600-1785715199@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:Festiwal Miejskiego Szkicowania w Tarnowie
DESCRIPTION:Polski biegun ciepła\, renesansowa starówka\, drewniane kościółki\, wielokulturowe dziedzictwo\, grobowiec Bema i szkice Wyspiańskiego – Tarnów to miasto stworzone do urban sketchingu. Piękne zabytki\, podcienia chroniące przed każdą pogodą\, przytulne kawiarnie i układ ulic\, dzięki któremu wszędzie dojdziesz pieszo. Historia jest tu dosłownie na wyciągnięcie ręki. Dlatego właśnie tam organizujemy czwarty Festiwal Miejskiego Szkicowania. Zapiszcie w kalendarzach: 30 lipca – 2 sierpnia 2026. Do zobaczenia w Małopolsce! \nProgram Festiwalu: \nPoniżej znajdziecie festiwalowy informator do pobrania w wersji pdf\, a w nim:\n– szczegółowy harmonogram Festiwalu\,\n– dokładne opisy warsztatów\, pokazów i prelekcji. \nWszystkie punkty programu oznaczone w planie na niebiesko\, są darmowe i ogólnodostępne. Warsztaty (oznaczone na żółto)\, są płatne i mogą w nich wziąć udział wyłącznie zapisane osoby. \nSprzedaż biletów na Festiwal i poszczególne warsztaty rozpocznie się 16 maja 2026 o godzinie 9:00. Rodzaje biletów: \n\nBilet festiwalowy\, zawierający identyfikator uprawniający do wielu zniżek i torbę festiwalową pełną prezentów od naszych sponsorów (ich listę znajdziecie poniżej) – 100 zł\nWejściówka festiwalowa\, zawierająca identyfikator uprawniający do wielu zniżek i PUSTĄ torbę festiwalową (bez goodiesów) – 50 zł\nPojedynczy warsztat – 200 zł\n\nPobierz Informator Festiwalowy w PDF \nLista instruktorów\, którzy wezmą udział w Festiwalu Miejskiego Szkicowania w Tarnowie (30.07 – 2.08.2026). Kliknij nazwisko danej osoby\, aby wyświetlić więcej informacji. \nWARSZTATY i POKAZY \n\nAndrew James\nUma Kelkar\nNatalia Li\nJulia Majewska\nAdam Michen\nKateryna Ocheredko\nIga Oliwiak\nMichael Persch\nBlanka Pisarczyk\nBartłomiej Pochopień\nPeter Rush\nTomasz Wełna\nVolha Zarouskaya\n\nPRELEKCJE \n\nMarta Irena Król\ndr Tadeusz Łopatkiewicz\nMarina Nowik\nJustyna Wojnowska i Dora Pindur\n\nKORESPONDENCI \n\nKatarzyna Kosiak\nJoanna Piekarska\nPaweł Witiak\n\n \nO poprzednich edycjach Festiwalu Miejskiego Szkicowania\, które odbyły się w 2022\, 2023 i 2024 roku w Świdnicy\, przeczytasz w zakładce Blog. \nUrban Sketchers Poland \nKIM JESTEŚMY? Jesteśmy grupą promującą szkicowanie w przestrzeni miejskiej\, zrzeszającą miłośników rysunku na każdym poziomie zaawansowania. Urban Sketchers to oddolna inicjatywa\, która jest realizowana na całym świecie\, a jej kolebką jest Seattle. \nCO ROBIMY? Szkicujemy otaczający nas świat wszelkimi dostępnymi technikami\, opierając się na bezpośredniej obserwacji i doświadczeniu bycia w danym miejscu. Publikujemy nasze prace w internecie i wspieramy się w twórczym rozwoju\, tworząc jedyną w swoim rodzaju międzynarodową społeczność. \nDLA KOGO? Nasze spotkania rysunkowe są dla każdego\, niezależnie od wieku\, poglądów i umiejętności – wystarczy jedynie lubić rysować (lub malować). Chcemy pokazywać świat widziany naszymi oczami przez każdy kolejny rysunek\, który tworzymy. \nManifest\, którego przestrzegamy podczas rysowania: \n\nRysujemy na miejscu (na zewnątrz lub w budynkach)\, starając się uchwycić to\, co widzimy w wyniku naszej bezpośredniej obserwacji.\nNasze rysunki opowiadają historię naszego otoczenia\, miejsc w których żyjemy i gdzie podróżujemy.\nNasze rysunki są kroniką konkretnego czasu i miejsca.\nWiernie oddajemy sceny\, których jesteśmy świadkami.\nKorzystamy z wszelkich materiałów i pielęgnujemy nasz indywidualny styl.\nWspieramy się wzajemnie i rysujemy wspólnie.\nPokazujemy swoje prace w Internecie.\nPokazujemy świat\, przez każdy kolejny rysunek\, który tworzymy.\n\nInformacje o spotkaniach i innych organizowanych przez nas wydarzeniach znajdziecie tutaj.
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/festiwal-miejskiego-szkicowania-w-tarnowie/
LOCATION:ulice miasta\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:warsztaty
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/skeczing.jpg
ORGANIZER;CN="Biuro Wystaw Artystycznych":MAILTO:biuro@bwa.tarnow.pl
GEO:50.0121011;20.9858407
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260730T090000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260730T200000
DTSTAMP:20260612T050107
CREATED:20260528T095825Z
LAST-MODIFIED:20260528T095914Z
UID:10030716-1785402000-1785441600@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:Festiwal Miejskiego Szkicowania w Tarnowie 2026
DESCRIPTION:Polski biegun ciepła\, renesansowa starówka\, drewniane kościółki\, wielokulturowe dziedzictwo\, grobowiec Bema i szkice Wyspiańskiego – Tarnów to miasto stworzone do urban sketchingu. Piękne zabytki\, podcienia chroniące przed każdą pogodą\, przytulne kawiarnie i układ ulic\, dzięki któremu wszędzie dojdziesz pieszo. Historia jest tu dosłownie na wyciągnięcie ręki. Dlatego właśnie tam organizujemy czwarty Festiwal Miejskiego Szkicowania. Zapiszcie w kalendarzach: 30 lipca – 2 sierpnia 2026. Do zobaczenia w Małopolsce! \nProgram i szczegóły do pobrania tutaj \n \nRodzaje biletów: \n\nBilet festiwalowy\, zawierający identyfikator uprawniający do wielu zniżek i torbę festiwalową pełną prezentów od naszych sponsorów (ich listę znajdziecie poniżej) – 100zł\nWejściówka festiwalowa\, zawierająca identyfikator uprawniający do wielu zniżek i PUSTĄ torbę festiwalową (bez goodiesów) – 50zł\nPojedynczy warsztat – 200zł\n\nBilet festiwalowy oraz wejściówka festiwalowa nie obejmują udziału w warsztatach\, które wymagają osobnej rejestracji i biletu (każde zajęcia indywidualnie).\nSam bilet na warsztaty nie obejmuje identyfikatora festiwalowego ani pakietu uczestnika (goodie bag). \nWybrane wydarzenia Festiwalu mogą mieć charakter otwarty i odbywać się w przestrzeni publicznej. Udział w warsztatach jest przeznaczony wyłącznie dla osób pełnoletnich. \nZapisy na Festiwal Miejskiego Szkicowania w Tarnowie rozpoczną się 16 maja 2026 (sobota) i będą prowadzone online za pośrednictwem platformy Evenea. \nHarmonogram zapisów\nod godz. 9:00 – sprzedaż:\nbiletów festiwalowych\nwejściówek festiwalowych \nod godz. 10:00 – sprzedaż:\nbiletów na poszczególne warsztaty \nWarsztaty wymagają osobnej rejestracji i biletu. Nie są one zawarte w bilecie festiwalowym ani wejściówce festiwalowej. Nie trzeba mieć biletu festiwalowego lub wejściówki festiwalowej\, aby zapisać się na warsztaty. Bilet na warsztaty nie zapewnia identyfikatora i torby festiwalowej. \nSprzedaż prowadzona jest na platformie Evenea: https://app.evenea.pl/event/festiwalmiejskiegoszkicowania2026 \nDo wszystkich wydarzeń oznaczonych w harmonogramie kolorem niebieskim można dołączyć bez biletu festiwalowego i bez rejestracji. Są to wydarzenia otwarte\, odbywające się w przestrzeni miasta.
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/festiwal-miejskiego-szkicowania-w-tarnowie-2026/2026-07-30/
LOCATION:ulice miasta\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:festiwale
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/sketch.png
GEO:50.0121011;20.9858407
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260731T090000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260731T200000
DTSTAMP:20260612T050107
CREATED:20260528T095825Z
LAST-MODIFIED:20260528T095914Z
UID:10030717-1785488400-1785528000@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:Festiwal Miejskiego Szkicowania w Tarnowie 2026
DESCRIPTION:Polski biegun ciepła\, renesansowa starówka\, drewniane kościółki\, wielokulturowe dziedzictwo\, grobowiec Bema i szkice Wyspiańskiego – Tarnów to miasto stworzone do urban sketchingu. Piękne zabytki\, podcienia chroniące przed każdą pogodą\, przytulne kawiarnie i układ ulic\, dzięki któremu wszędzie dojdziesz pieszo. Historia jest tu dosłownie na wyciągnięcie ręki. Dlatego właśnie tam organizujemy czwarty Festiwal Miejskiego Szkicowania. Zapiszcie w kalendarzach: 30 lipca – 2 sierpnia 2026. Do zobaczenia w Małopolsce! \nProgram i szczegóły do pobrania tutaj \n \nRodzaje biletów: \n\nBilet festiwalowy\, zawierający identyfikator uprawniający do wielu zniżek i torbę festiwalową pełną prezentów od naszych sponsorów (ich listę znajdziecie poniżej) – 100zł\nWejściówka festiwalowa\, zawierająca identyfikator uprawniający do wielu zniżek i PUSTĄ torbę festiwalową (bez goodiesów) – 50zł\nPojedynczy warsztat – 200zł\n\nBilet festiwalowy oraz wejściówka festiwalowa nie obejmują udziału w warsztatach\, które wymagają osobnej rejestracji i biletu (każde zajęcia indywidualnie).\nSam bilet na warsztaty nie obejmuje identyfikatora festiwalowego ani pakietu uczestnika (goodie bag). \nWybrane wydarzenia Festiwalu mogą mieć charakter otwarty i odbywać się w przestrzeni publicznej. Udział w warsztatach jest przeznaczony wyłącznie dla osób pełnoletnich. \nZapisy na Festiwal Miejskiego Szkicowania w Tarnowie rozpoczną się 16 maja 2026 (sobota) i będą prowadzone online za pośrednictwem platformy Evenea. \nHarmonogram zapisów\nod godz. 9:00 – sprzedaż:\nbiletów festiwalowych\nwejściówek festiwalowych \nod godz. 10:00 – sprzedaż:\nbiletów na poszczególne warsztaty \nWarsztaty wymagają osobnej rejestracji i biletu. Nie są one zawarte w bilecie festiwalowym ani wejściówce festiwalowej. Nie trzeba mieć biletu festiwalowego lub wejściówki festiwalowej\, aby zapisać się na warsztaty. Bilet na warsztaty nie zapewnia identyfikatora i torby festiwalowej. \nSprzedaż prowadzona jest na platformie Evenea: https://app.evenea.pl/event/festiwalmiejskiegoszkicowania2026 \nDo wszystkich wydarzeń oznaczonych w harmonogramie kolorem niebieskim można dołączyć bez biletu festiwalowego i bez rejestracji. Są to wydarzenia otwarte\, odbywające się w przestrzeni miasta.
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/festiwal-miejskiego-szkicowania-w-tarnowie-2026/2026-07-31/
LOCATION:ulice miasta\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:festiwale
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/sketch.png
GEO:50.0121011;20.9858407
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260801T090000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260801T200000
DTSTAMP:20260612T050107
CREATED:20260528T095825Z
LAST-MODIFIED:20260528T095914Z
UID:10030718-1785574800-1785614400@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:Festiwal Miejskiego Szkicowania w Tarnowie 2026
DESCRIPTION:Polski biegun ciepła\, renesansowa starówka\, drewniane kościółki\, wielokulturowe dziedzictwo\, grobowiec Bema i szkice Wyspiańskiego – Tarnów to miasto stworzone do urban sketchingu. Piękne zabytki\, podcienia chroniące przed każdą pogodą\, przytulne kawiarnie i układ ulic\, dzięki któremu wszędzie dojdziesz pieszo. Historia jest tu dosłownie na wyciągnięcie ręki. Dlatego właśnie tam organizujemy czwarty Festiwal Miejskiego Szkicowania. Zapiszcie w kalendarzach: 30 lipca – 2 sierpnia 2026. Do zobaczenia w Małopolsce! \nProgram i szczegóły do pobrania tutaj \n \nRodzaje biletów: \n\nBilet festiwalowy\, zawierający identyfikator uprawniający do wielu zniżek i torbę festiwalową pełną prezentów od naszych sponsorów (ich listę znajdziecie poniżej) – 100zł\nWejściówka festiwalowa\, zawierająca identyfikator uprawniający do wielu zniżek i PUSTĄ torbę festiwalową (bez goodiesów) – 50zł\nPojedynczy warsztat – 200zł\n\nBilet festiwalowy oraz wejściówka festiwalowa nie obejmują udziału w warsztatach\, które wymagają osobnej rejestracji i biletu (każde zajęcia indywidualnie).\nSam bilet na warsztaty nie obejmuje identyfikatora festiwalowego ani pakietu uczestnika (goodie bag). \nWybrane wydarzenia Festiwalu mogą mieć charakter otwarty i odbywać się w przestrzeni publicznej. Udział w warsztatach jest przeznaczony wyłącznie dla osób pełnoletnich. \nZapisy na Festiwal Miejskiego Szkicowania w Tarnowie rozpoczną się 16 maja 2026 (sobota) i będą prowadzone online za pośrednictwem platformy Evenea. \nHarmonogram zapisów\nod godz. 9:00 – sprzedaż:\nbiletów festiwalowych\nwejściówek festiwalowych \nod godz. 10:00 – sprzedaż:\nbiletów na poszczególne warsztaty \nWarsztaty wymagają osobnej rejestracji i biletu. Nie są one zawarte w bilecie festiwalowym ani wejściówce festiwalowej. Nie trzeba mieć biletu festiwalowego lub wejściówki festiwalowej\, aby zapisać się na warsztaty. Bilet na warsztaty nie zapewnia identyfikatora i torby festiwalowej. \nSprzedaż prowadzona jest na platformie Evenea: https://app.evenea.pl/event/festiwalmiejskiegoszkicowania2026 \nDo wszystkich wydarzeń oznaczonych w harmonogramie kolorem niebieskim można dołączyć bez biletu festiwalowego i bez rejestracji. Są to wydarzenia otwarte\, odbywające się w przestrzeni miasta.
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/festiwal-miejskiego-szkicowania-w-tarnowie-2026/2026-08-01/
LOCATION:ulice miasta\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:festiwale
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/sketch.png
GEO:50.0121011;20.9858407
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260802T090000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260802T200000
DTSTAMP:20260612T050107
CREATED:20260528T095825Z
LAST-MODIFIED:20260528T095914Z
UID:10030719-1785661200-1785700800@kultura.tarnow.pl
SUMMARY:Festiwal Miejskiego Szkicowania w Tarnowie 2026
DESCRIPTION:Polski biegun ciepła\, renesansowa starówka\, drewniane kościółki\, wielokulturowe dziedzictwo\, grobowiec Bema i szkice Wyspiańskiego – Tarnów to miasto stworzone do urban sketchingu. Piękne zabytki\, podcienia chroniące przed każdą pogodą\, przytulne kawiarnie i układ ulic\, dzięki któremu wszędzie dojdziesz pieszo. Historia jest tu dosłownie na wyciągnięcie ręki. Dlatego właśnie tam organizujemy czwarty Festiwal Miejskiego Szkicowania. Zapiszcie w kalendarzach: 30 lipca – 2 sierpnia 2026. Do zobaczenia w Małopolsce! \nProgram i szczegóły do pobrania tutaj \n \nRodzaje biletów: \n\nBilet festiwalowy\, zawierający identyfikator uprawniający do wielu zniżek i torbę festiwalową pełną prezentów od naszych sponsorów (ich listę znajdziecie poniżej) – 100zł\nWejściówka festiwalowa\, zawierająca identyfikator uprawniający do wielu zniżek i PUSTĄ torbę festiwalową (bez goodiesów) – 50zł\nPojedynczy warsztat – 200zł\n\nBilet festiwalowy oraz wejściówka festiwalowa nie obejmują udziału w warsztatach\, które wymagają osobnej rejestracji i biletu (każde zajęcia indywidualnie).\nSam bilet na warsztaty nie obejmuje identyfikatora festiwalowego ani pakietu uczestnika (goodie bag). \nWybrane wydarzenia Festiwalu mogą mieć charakter otwarty i odbywać się w przestrzeni publicznej. Udział w warsztatach jest przeznaczony wyłącznie dla osób pełnoletnich. \nZapisy na Festiwal Miejskiego Szkicowania w Tarnowie rozpoczną się 16 maja 2026 (sobota) i będą prowadzone online za pośrednictwem platformy Evenea. \nHarmonogram zapisów\nod godz. 9:00 – sprzedaż:\nbiletów festiwalowych\nwejściówek festiwalowych \nod godz. 10:00 – sprzedaż:\nbiletów na poszczególne warsztaty \nWarsztaty wymagają osobnej rejestracji i biletu. Nie są one zawarte w bilecie festiwalowym ani wejściówce festiwalowej. Nie trzeba mieć biletu festiwalowego lub wejściówki festiwalowej\, aby zapisać się na warsztaty. Bilet na warsztaty nie zapewnia identyfikatora i torby festiwalowej. \nSprzedaż prowadzona jest na platformie Evenea: https://app.evenea.pl/event/festiwalmiejskiegoszkicowania2026 \nDo wszystkich wydarzeń oznaczonych w harmonogramie kolorem niebieskim można dołączyć bez biletu festiwalowego i bez rejestracji. Są to wydarzenia otwarte\, odbywające się w przestrzeni miasta.
URL:https://kultura.tarnow.pl/wydarzenie/festiwal-miejskiego-szkicowania-w-tarnowie-2026/2026-08-02/
LOCATION:ulice miasta\, Tarnów\, małopolskie\, 33-100\, Polska
CATEGORIES:festiwale
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://kultura.tarnow.pl/wp-content/uploads/sketch.png
GEO:50.0121011;20.9858407
END:VEVENT
END:VCALENDAR